Απαντώ στον κο Κακλαμάνη για την τουρκική προκλητικότητα, τον εκσυγχρονισμό του Ποινικού Kώδικα, τη Συμφωνία των Πρεσπών αλλά και τον ρωτώ:

• Τόσο εσείς ο ίδιος κ. Κακλαμάνη όσο και δεκάδες στελέχη της ΝΔ συμμετέχουν καθημερινά σε debate με στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ για την ανταλλαγή επιχειρημάτων και τη σύγκριση προγραμμάτων ενόψει των εθνικών εκλογών. Ο αρχηγός της ΝΔ που δήλωνε πως εάν προκηρυχθούν εκλογές «να κάνουμε όσα ντιμπέιτ θέλετε», για ποιο λόγο δεν προσέρχεται τώρα σε μία εφ’ όλης της ύλης αντιπαράθεση σε προγραμματική βάση; Δεν πρέπει οι πολίτες να ακούσουν την απευθείας ανταλλαγή επιχειρημάτων από τους δύο υποψήφιους πρωθυπουργούς, όπως έγινε σε όλες τις περιπτώσεις στο παρελθόν πλην του κ. Σαμαρά;

Αναλυτικά

ΤΖΑΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Τόσο εσείς ο ίδιος κ. Κακλαμάνη όσο και δεκάδες στελέχη της ΝΔ συμμετέχουν καθημερινά σε debate με στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ για την ανταλλαγή επιχειρημάτων και τη σύγκριση προγραμμάτων ενόψει των εθνικών εκλογών. Ο αρχηγός της ΝΔ που δήλωνε πως εάν προκηρυχθούν εκλογές «να κάνουμε όσα ντιμπέιτ θέλετε», για ποιο λόγο δεν προσέρχεται τώρα σε μία εφ’ όλης της ύλης αντιπαράθεση σε προγραμματική βάση; Δεν πρέπει οι πολίτες να ακούσουν την απευθείας ανταλλαγή επιχειρημάτων από τους δύο υποψήφιους πρωθυπουργούς, όπως έγινε σε όλες τις περιπτώσεις στο παρελθόν πλην του κ. Σαμαρά;

ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: «Ο κ. Τσίπρας άλλα λέει κι άλλα εννοεί. Η τακτική του είναι γνωστή πλέον μετά από 4,5 χρόνια. Τη μια στιγμή, δηλώνει, ότι είναι ανοιχτός για όλα και την επόμενη, όταν δει τα δύσκολα «δραπετεύει». Όταν, λοιπόν, υπήρξε αρχική συμφωνία με όλα τα κόμματα… θυμήθηκε αίφνης, ότι είχε προγραμματισμένη Σύνοδο Κορυφής στην ΕΕ. Όταν όλα τα κόμματα τόνισαν, ότι είχαν πρόβλημα μετάθεσης της ημερομηνίας του ντιμπέιτ, ο κ. Τσίπρας θέλοντας να δώσει «ηρωικό τόνο» και για να μη φανεί, ότι θέλει να το αποφύγει, ανέφερε ότι θα προλάβει να έρθει έστω την τελευταία στιγμή. Παρόλα αυτά και για τις 30 Ιουνίου γνωρίζετε ότι η ΝΔ δεν είχε καμία αντίρρηση. Ωστόσο, δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά. Δυστυχώς, ο κ. Τσίπρας παρότι είναι πρωθυπουργός από το 2015 δεν έχει μάθει ακόμη πως πρέπει να λειτουργούν οι θεσμοί. Και τους «ξεχειλώνει» κατά το δοκούν.

Θα ήθελα, όμως, να ρωτήσω κ. Τζανακόπουλε το εξής: Αναμφισβήτητα, η διεξαγωγή μίας ανταλλαγής επιχειρημάτων ανάμεσα σε έναν εν ενεργεία πρωθυπουργό και ένα εν δυνάμει πρωθυπουργό αποτελεί κορυφαίο γεγονός. Δεν είναι όμως, κορυφαίο γεγονός, να συμφωνείς στις Πρέσπες με τον κ. Ζάεφ, για να «παραδώσεις» το όνομα της Μακεδονίας μας και να μην ενημερώνεις κανέναν; Δεν είναι κορυφαίο γεγονός, να μιλάς επί 2,5 ώρες με τον κ. Ερντογάν και να αφήνεις ανενημέρωτο τον ελληνικό Λαό, την ώρα που οι Τούρκοι προκαλούν σε καθημερινή βάση; Μιλάμε για μείζονα εθνικά θέματα, που το οποιοδήποτε λάθος κοστίζει για πάντα και δεν διορθώνεται ποτέ. Η κατάπτυστη συμφωνία των Πρεσπών είναι τόσο πρόσφατη…»

ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Η Τουρκία τον τελευταίο ενάμισι χρόνο και ιδιαίτερα μετά από την επίσκεψη Ερντογάν –στην Ελλάδα «καλλιέργησε» ένα κλίμα άκρως επιθετικό προς τη χώρα μας. Ακολούθησε η συνάντηση Ερντογάν-Τσίπρα επί τουρκικού εδάφους και στη συνέχεια είχαμε τη κορύφωση των τουρκικών διεκδικήσεων με συνεχές «γκριζάρισμα» του Αιγαίου. Θα ήθελα, λοιπόν, να μάθω: Τι συζητήθηκε στη συνάντηση Ερντογάν-Τσίπρα τον περασμένο Φεβρουάριο, γιατί ποτέ και κανείς δεν έμαθε επίσημα και φήμες μιλούν για σημαντικό πακέτο παραχωρήσεων εκ μέρους της Ελλάδας. Τονίζω, ότι είχα καταθέσει τότε σχετική ερώτηση αλλά ουδεμίας απάντηση έτυχα…Προσφάτως δε, ο π. υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος, κ. Νίκος Κοτζιάς με δήλωση του έδωσε τροφή σε αυτά τα σενάρια αναφέροντας, ότι : “οι Έλληνες δεν πρέπει να είμαστε μοναχοφάηδες στο Αιγαίο”. Η συνέχεια; Οι Τούρκοι έβγαλαν τον «Πορθητή» στη κυπριακή ΑΟΖ και ήδη προχώρησαν σε γεώτρηση, με τον κ. Τσίπρα να υποβαθμίζει (!) τη συγκεκριμένη ενέργεια. Ο Ερντογάν είπε και αγόρασε τους S-400. O Ερντογάν είπε και έβγαλε τώρα και το «Γιαβούζ» στο Καστελλόριζο. Ποια είναι, λοιπόν, η επίσημη απάντηση της ελληνικής κυβέρνησης απέναντι στην τόση τουρκική προκλητικότητα;

ΤΖΑΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: “Καταρχάς μου προκαλεί εξαιρετικά αλγεινή εντύπωση η αναπαραγωγή συνομωσιολογικών σεναρίων και φημολογιών με προφανή την πολιτική σκοπιμότητα από έναν πολιτικό που θέλει να παρουσιάζεται ως μετριοπαθής. Όταν δε η αναπαραγωγή της συνομωσιολογίας αφορά ευαίσθητα εθνικά θέματα και κατατείνει στον διχασμό μεταξύ εθνικοφρόνων και δήθεν ενδοτικών το πράγμα δεν είναι απλώς γκροτέσκο αλλά ήδη επικίνδυνο, και μάλιστα εθνικά επικίνδυνο, διότι αποδυναμώνει την πάγια ελληνική θέση ότι δεν υπάρχουν γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο.

Σε ό,τι αφορά την ουσία τώρα του πρώτου από τα πολλά ερωτήματα που έθεσε ο κος Κακλαμάνης του συστήνω να παρακολουθήσει την συνέντευξη τύπου που παραχώρησε ο Πρωθυπουργός και ο Τούρκος Πρόεδρος Ερντογάν μετά την συνάντηση τους στο Μέγαρο Μαξίμου για να λύσει τις όποιες απορίες του. Θα είναι μια απολύτως διδακτική εμπερία.

Ως προς την εντεινόμενη Τουρκική προκλητικότητα δε η οποία δεν αφορά μόνο τις ελληνοτουρκικές σχέσεις αλλά τις σχέσεις της Τουρκίας με την Κύπρο, την ΕΕ και τις ΗΠΑ αυτή είναι προφανές ότι σχετίζεται με ευρύτερες γεωστρατηγικές και γεωπολιτικές ανακατατάξεις που επιταχύνθηκαν μετά την εισβολή του Τουρκικού στρατού στο Αφρίν και οδήγησαν σε κρίση της αμερικανοτουρκικές και ευρωτουρκικές σχέσεις. Η δε συσχέτιση αυτής της αλλαγής στάσης της Τουρκίας με την επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα φανερώνει είτε απόλυτη άγνοια των διπλωματικών εξελίξεων είτε και πάλι κακόβουλη σκοπιμότητα, χωρίς δε να μπορεί να προσδιοριστεί τι από τα δύο είναι χειρότερο.

Κλείνοντας θα ήθελα να υπενθυμίσω στον κο Κακλαμάνη ότι ο Πρωθυπουργός όχι μόνο δεν υποβάθμισε τις κινήσεις της Τουρκίας στην ΝΑ μεσόγειο αλλά κινητοποίησε όλους τους αναβαθμισμένους σε αξιοπιστία διπλωματικούς πόρους της χώρας και πέτυχε σε συνεργασία και στενό συντονισμό με την Κυπριακή Δημοκρατία να υπάρξει ομόφωνη καταδίκη της τουρκικής στάσης από τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ αλλά και την εκκίνηση της διαδικασίας για τη λήψη μέτρων κατά της Τουρκίας.

ΥΓ.1 Ενημερώνω επίσης τον κο Κακλαμάνη ότι το ζήτημα των S 400 που μέ τόση ελαφρότητα εισάγει ως ελληνοτουρκική διένεξη αποτελεί ένα από τα κύρια σημεία αντιπαράθεσης μεταξύ ΗΠΑ και Τουρκίας και μου προξενεί εντύπωση ακόμη και η απλή νύξη επί του θέματος σε μια τέτοια συζήτηση.

ΥΓ2. Ο κος Κακλαμάνης και η ΝΔ αντί να αναπαράγουν ψεκασμένα σενάρια που στρώνουν το χαλί στον εθνικισμό θα προσέφεραν πολύ καλύτερες υπηρεσίες στην πατρίδα αν συστρατεύονταν στην εθνική προσπάθεια για την υπεράσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων αλλά και την συντήρηση ανοιχτών πολιτικών και διπλωματικών διαύλων με την Τουρκία ώστε να γίνει αντιληπτό από την πλευρά των γειτόνων μας ότι είναι προς το συμφέρον τους ο απόλυτος σεβασμός των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου.

ΥΓ3. Οι φράσεις «ο Ερντογάν είπε και αγόρασε» και «ο Ερντογάν είπε και έβγαλε» δεν σημαίνουν τίποτα στα ελληνικά.”

ΤΖΑΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Η ΝΔ και ο κ. Μητσοτάκης μιλούν διαρκώς για «καλές δουλειές». Αλλά η ΝΔ:
καταψήφισε την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων που ενισχύουν τις απολαβές των εργαζομένων, ως ιδεοληπτική εμμονή της Αριστεράς, τάχθηκε κατά της αύξησης του κατώτατου μισθού κατά 11% με το επιχείρημα ότι θα φέρει απολύσεις λόγω αύξησης μισθολογικού κόστους, μιλά για «ξεπερασμένο κλασικό 8ωρο» και προωθεί ελαστικές σχέσεις εργασίας, εκτοξεύοντας επί των ημερών της την ελαστική εργασία στο 61%. Πώς ακριβως σχεδιάζει η ΝΔ να φέρει λοιπόν «καλές δουλειές» και αυξήσεις χωρίς το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο; Και συμφωνεί ή διαφωνεί με τη δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ για επιπλέον 7,5% αύξηση στον κατώτατο μισθό το 2020 και 7,5% το 2021;

ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: «Κύριε Τζανακόπουλε έχετε μετατρέψει τα fake news σε… επιστήμη αλλά οφείλετε να γνωρίζετε, ότι πάντα το ψέμα έχει κοντά ποδάρια. Τίποτε απ’ ότι λέτε δεν είναι αλήθεια. Ξεκινώ, λοιπόν: Οι κλαδικές συμβάσεις και η επεκτασιμότητα τους έχουν θεσμοθετηθεί με τον ν. 1876/1990. Ο νόμος αυτός ανεστάλη με τον ν. 4024/2011 μέχρι να βγει η χώρα από το πλαίσιο των δημοσιονομικών περιορισμών του 2ου μνημονίου του 2015.

Με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, χάθηκαν τρία ολόκληρα χρόνια, με εκπρόθεσμες τροποποιήσεις, που διατήρησαν την αναστολή μέχρι τον Αύγουστο του 2018, όπου εφαρμόστηκαν αυτόματα εκ νέου και μάλιστα όχι στο σύνολο τους αλλά μερικώς. Λέτε, ότι η ΝΔ τάχθηκε κατά της αύξησης του κατώτατου μισθού κατά 11%. Μήπως, θυμάστε πότε θεσμοθετήθηκε; Ήταν με τον ν. 4172/2013 (ΦΕΚ Α 167/2013) και έπρεπε να εφαρμοστεί από 1-1-2017! Τότε, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ το καταψήφισε και το κατήγγειλε ως «εργασιακό μεσαίωνα»! Το τραγελαφικό, που κάνατε; Τελικά, εφαρμόσατε ως κυβέρνηση, τον νόμο, που 2 χρόνια πριν καταγγέλλατε και καταψηφίσατε ως αντιπολίτευση! Είστε πραγματικά απίστευτοι…

Πως είναι δυνατόν, να κάνετε λόγο για το για «ξεπερασμένο κλασικό οκτάωρο» και «προώθηση ελαστικής εργασίας»; Ξέρετε, μήπως, τι αναφέρεται στο πρόγραμμα μας; Εγγυόμαστε την απαρέγκλιτη τήρηση της εργατικής νομοθεσίας. Παράλληλα, παρέχουμε κίνητρα στις επιχειρήσεις για να δίνουν πρόσθετες παροχές στους εργαζόμενους τους (π.χ. δωρεάν μεταφορά στην εργασία τους, επιπλέον ασφαλιστικές παροχές, συμμετοχή στα κέρδη, ειδικά προγράμματα μετοχών).

Όσον αφορά, τέλος, για το πώς θα φέρουμε καλές δουλειές, είναι απλό κ. Τζανακόπουλε. Θα δώσουμε κίνητρα στον ιδιωτικό τομέα, μειώνοντας της φορολογία και απλοποιώντας τις γραφειοκρατικές διαδικασίες. Έτσι γίνεται στη σύγχρονη οικονομία…»

ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Με περίσσια ταχύτητα η κυβέρνηση έφερε στην επιφάνεια το ζήτημα της αλλαγής του ποινικού κώδικα. Με βάση τις αλλαγές, που συντελέστηκαν με αστραπιαίο τρόπο από την ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης συντελείται η σμίκρυνση των ποινών για πραγματικά κακουργήματα. Και ρωτώ, για ποιο λόγο τόση βιασύνη; Γιατί να αποκτούν το δικαίωμα τρομοκράτες –δολοφόνοι σε 1,5 χρόνο από σήμερα να κυκλοφορούν ελεύθεροι; Τη στιγμή, μάλιστα, που η ανασφάλεια έχει «φωλιάσει» για τα καλά στην ψυχή των Ελλήνων…

ΤΖΑΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Με βάση την εμπειρία της προηγούμενης ερώτησης δεν θα έπρεπε να ξαφνιαστώ από το γεγονός ότι ο κος Κακλαμάνης αναπαράγει ψευδείς ειδήσεις. Ας είναι. Σημασία έχει η ουσία.
Στην ουσία λοιπόν: καμία αστραπιαία αλλαγή δεν έγινε, πρώτον. Αντίθετα, οι ειδικές νομοπαρασκευαστικές επιτροπές δούλεψαν για πολλά χρόνια, πάνω από δέκα, με σκοπό τον εκσυγχρονισμό του ποινικού μας κώδικα, που ήταν ανάγκη πανθομολογούμενη από το σύνολο του νομικού κόσμου της χώρας επίσης εδώ και πολλά χρόνια. Το προηγούμενο σύστημα είναι εν ισχύ εδώ και εβδομήντα χρόνια!

Δεύτερον, οι αλλάγες έγιναν ακριβώς στη βάση της επιστημονικής εργασίας των ειδικών νομοπαρασκευαστικών επιτροπών, στις οποίες περιλαμβάνονταν οι πιο αναγνωρισμένοι νομικοί στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Αυτοί ορίστηκαν ως εκπρόσωποι των κλάδων τους, δηλ. των νομικών μας σχολών, των εισαγγελικών και δικαστικών ενώσεων, την ολομέλεια των δικηγορικών συλλόγων, και άρα δεν ορίστηκαν από το ΣΥΡΙΖΑ ή με πολιτικά κριτήρια γενικώς.

Τρίτον, ο κος Κακλαμάνης ρωτά γιατί να αποκτούν τρομοκράτες—δολοφόνοι το δικαιώμα να κυκλοφορούν ελεύθεροι σε 1,5 χρόνο από σήμερα. Η απάντηση είναι απλή: γιατί δεν το αποκτούν, και γιατί από πουθενά δεν προκύπτει. Αντίθετα, οι νέοι κώδικες μας απαλλάσσουν επιτέλους από τον «ποινικό λαϊκισμό» των εξαιρετικά αυστηρών ποινών που όμως τελικά δεν εκτίονται.

Για να δώσω δύο παραδείγματα, ενώ με το προηγούμενο σύστημα ένας καταδικασμένος σε ισόβια θα εξέτιε 15 έτη εγκλεισμού δεδομένων διαφόρων ευεργετημάτων υπολογισμού ημερών, με το νέο σύστημα θα εκτίει πραγματικά τουλάχιστον 16 έτη, ενώ τα έτη θα είναι παραπάνω όταν σωρεύονται ποινές (δις ισόβια κλπ). Χωρίς δε τα ευεργετήματα υπολογισμού, ο πραγματικός χρόνος έκτισης με βάση το προηγούμενο σύστημα ήταν 19 έτη, ενώ τώρα είναι 20.

Σε ό,τι αφορά τα πλημμελήματα, θυμάστε πόσες φορές ακούσαμε για καταδίκη σε πενταετή ή τετραετή φυλάκιση η οποία ανεστάλη ή ήταν εξαγοράσιμη. Με το νέο σύστημα, οποιαδήποτε ποινή φυλάκισης άνω των τριών ετών θα πρέπει να εκτίεται. Καταλαβαίνετε ότι είναι πιο σημαντικό να εκτίονται οι ποινές που προβλέπονται, ακόμη κι αν είναι κάπως χαμηλότερες, παρά να απειλούνται δρακόντειες ποινές που όλοι και όλες γνωρίζουν ότι τελικά δεν θα εκτιθούν αλλά θα εξαγοραστούν ή ανασταλούν. Οι νέοι κώδικες φέρνουν επιτέλους και στην Ελλάδα τις «ειλικρινείς ποινές» κατά τα ευρωπαϊκά πρότυπα.

Όπως βλέπετε τα δήθεν επιχειρήματα του κου Κακλαμάνη γίνονται συντρίμμια με μια απλή αναφορά σε τρία βασικά σημεία που αφορούν την αναμόρφωση του ποινικού συστήματος της χώρας. Αλλά για να κλείσω, είναι σοκαριστικό για μένα να βλέπω μια πολιτική δύναμη δήθεν φιλελεύθερη και που «μένει Ευρώπη» να ξεχνά πολύ βολικά την πανευρωπαϊκή τάση για αναμόρφωση του ποινικού δικαίου προς της κατεύθυνση του εξανθρωπισμού, της πρόκρισης του σωφρονισμού έναντι της αντεκδίκησης και της ειλικρίνειας έναντι του ποινικού λαϊκισμού. Ο κος Κακλαμάνης και η ΝΔ φαίνεται να ξεχνούν ή ότι «μένουν Ευρώπη» ή ότι η Ευρώπη στην οποία μένουν είναι του 21ου αιώνα.”

ΤΖΑΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Εάν είχατε προσλάβει κάποιον ως διοικητή της επιχείρησής σας και το 2009 άφηνε τη χώρα με 24% πρωτογενές έλλειμμα και διόγκωση του χρέους προλειαίνοντας το έδαφος για το ΔΝΤ, ενώ το 2012 ως το 2014 σε μία δεύτερη ευκαιρία που του δώσατε, οδηγούσε σε 1.500.000 ανέργους, 300.000 λουκέτα, περικοπές μισθών και συντάξεων 40%, ελλείμματα αντί για πρωτογενή πλεονάσματα, άδεια ταμεία, αρρύθμιστο ακόμα το χρέος και παραμονή στα μνημόνια, θα τον ξαναπροσλαμβάνατε κ. Κακλαμάνη;

ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: «Η ΝΔ, αν αναφέρεστε σε αυτόν τον «διοικητή», παρέδωσε τη χώρα στον ΓΑΠ, με 7,5% ανεργία και τα spread στις 150 μονάδες. Ακολούθησε η αλλοίωση των στατιστικών στοιχείων από τον κ. Γεωργίου και η υπογραφή του Γεωργίου Παπανδρέου, για να έρθουν τα μνημόνια στην πατρίδα μας. Το 2012-14, αν και πάλι αναφέρεστε στον «διοικητή», που παρέδωσε τη χώρα στον κ. Τσίπρα, σας θυμίζω ότι τον εξανάγκασαν σε παραίτηση λόγω του e-mail- Xαρδούβελη, που είχε κόστος 800 εκ. ευρώ. Στη θέση του «προσλήφθηκε» ο κ. Αλέξης, που «διαπραγματεύθηκε περήφανα» -με πρωτεργάτη τον κ. Βαφουφάκη, που ο ίδιος επέλεξε- και έφεραν το 4ο μνημόνιο με κόστος 100 δις! Δηλαδή, 99,2 δις περισσότερα! Ούτε, τον ΓΑΠ, λοιπόν, ούτε τον κ. Αλέξη, θα προσλάμβανα ξανά, κ. Τζανακόπουλε…»

ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Πέρασε ένας χρόνος από την υπογραφή της συμφωνίας των Πρεσπών. Για τη συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων, η οποία δεν ρωτήθηκε καν, η συγκεκριμένη συμφωνία, αποτελεί “persona non grata”. Πρόσφατα, πλήθος πανεπιστημιακών, διπλωματών, στρατιωτικών και επιχειρηματιών με επιστολή τους χαρακτήρισαν ως νομικά άκυρη τη συμφωνία των Πρεσπών.Η βάση της επιχειρηματολογίας τους ήταν, ότι παραβιάζει κατάφωρα το Σύνταγμα, το εθνικό μας δίκαιο καθώς και θεμελιώδεις αρχές του διεθνούς δικαίου. Τονίζεται επίσης, ότι αγνοήθηκε κατάφωρα η βούληση της συντριπτικής πλειονότητας του ελληνικού Λαού, ο οποίος απαιτούσε δημοψήφισμα. Και ρωτώ: Για ποιο λόγο, κ. Τζανακόπουλε δεν δώσατε το δικαίωμα στον ελληνικό Λαό αυτό το δικαίωμα; Φοβηθήκατε;

ΤΖΑΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: “Προσπάθησα να αντισταθώ στον πειρασμό αλλά μου είναι αδύνατον. Η λατινική φράση «persona non grata» σημαίνει στα ελληνικά «ανεπιθύμητο πρόσωπο» και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποτελέσει προσδιορισμό για μια συμφωνία, οποιαδήποτε συμφωνία. Αλλά μάλλον για τον κο Κακλαμάνη «quidquid latine dictum sit altum videtur» ήτοι ότι λέγεται στα λατινικά ακούγεται βαθυστόχαστο.

Σε ό,τι αφορά το έωλο επιχείρημα η συμφωνία είναι δήθεν άκυρη γιατί παραβιάζει το Σύνταγμα, το εθνικό δίκαιο και θεμελιώδεις αρχές του διεθνούς δικαίου που δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή, φοβάμαι ότι για να απαντήσω θα πρέπει να κάνουμε ολόκληρο μάθημα διεθνούς δικαίου.

Πρώτο και πιο σημαντικό είναι ότι από πουθενά δεν προκύπτει ότι η Συμφωνία αντιτίθεται στο εθνικό δίκαιο ή το Σύνταγμα.Πέραν τούτου, η Συμφωνία ρητά αναφέρεται στις θεμελιώδεις αρχές του διεθνούς δικαίου, τις οποίες και επιβεβαιώνει.Η διεθνής βιβλιογραφία έχει ήδη αναφερθεί με θερμά λόγια στη Συμφωνία των Πρεσπών ως υπόδειγμα για την επίλυση περιφερειακών διαφορών με βάση το διεθνές δίκαιο και την καλή πίστη.Μόνο στην Ελλάδα διάφοροι δήθεν ειδικοί εκτοξεύουν “επιχειρήματα” περί ακυρότητας είτε από πλήρη άγνοια είτε με κρυφή ατζέντα.

Σε ό,τι αφορά το ζήτημα της βούλησης της συντριπτικής πλειονότητας του ελληνικού Λαού, την οποία προφανώς ο κύριος Κακλαμάνης έχει το κληρονομικό χάρισμα να διαγιγνώσκει, επιτρέψτε μου να πω τα εξής: Η σύναψη διεθνών συμφωνιών για την επίλυση νομικών και πολιτικών διαφορών απαιτεί ειδικό χειρισμό λεπτών τεχνικών ζητημάτων. Η δε ερμηνεία των διατάξεων τέτοιων συμφωνιών γίνεται σύμφωνα με τους κανόνες του διεθνούς δικαίου από ειδικούς, και όχι από τη «συντριπτική πλειονότητα» κόσμου.
Να σας δώσω ένα μόνο παράδειγμα, αυτό περί δήθεν αναγνώρισης εθνότητας.

Παντελώς συνοπτικά, ο όρος “nationality” διεθνώς αναφέρεται σε ιθαγένεια, όπως για παράδειγμα στη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Ιθαγένεια (Nationality!).Εθνος και εθνότητα δεν έχουν γενικώς παραδεδεγμένο ορισμό στο διεθνές δίκαιο, ενώ δεν ορίζονται καν στη Σύμβαση Πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης για τις Εθνικές Μειονότητες (όπου κάθε κράτος μέρος μόνο ορίζει αν έχει τέτοιες μειονότητες στο έδαφός του).

Τέλος, η ερμηνεία του όρου στη Συνθήκη των Πρεσπών γίνεται με βάση το εθιμικό δίκαιο όπως αυτό αποκρυσταλλώνεται στο ά. 31 της Συνθήκης της Βιέννης του 1969 για το δίκαιο των διεθνών συνθηκών. Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, συμφωνία των μερών για την ερμηνεία όρου είναι δεσμευτική για κάθε ερμηνευτή, και όπως ξέρετε με τη Ρηματική Διακοίνωση που απέστειλε σε μας η Βόρεια Μακεδονία διευκρινίστηκε ότι ο σχετικός όρος σε καμία περίπτωση δεν αναφέρεται σε «έθνος» ή οποιουδήποτε είδους εθνοτικό προσδιορισμό.

Γιατί τα λέω όλα αυτά; Γιατί φυσικά οι απαντήσεις αυτές δόθηκαν αναλυτικά και από εμάς και από ειδικούς. Παρ’ όλα αυτά, ο κύριος Κακλαμάνης και οι συν αυτώ συνέχισαν να προβάλλουν το αστηρικτο επιχείρημα περί αναγνώρισης «μακεδονικού έθνους» γιατί ξέρουν πως αυτό εξάπτει το θυμικό του κόσμου και είναι πολύ ευκολότερο να κάνεις μικροπολιτική για εθνικά θέματα με συνθηματολογία (αυτό μένει) παρά με σοβαρή νομική και πολιτική ανάλυση που δεν μπορεί να συγκεφαλαιωθεί σε τέσσερις λέξεις υπό μορφή συνθήματος.

Να πω και κάτι τελευταίο, ίσως το πιο σημαντικό: είναι παράλογο να κάνουμε δημοψήφισμα στην Ελλάδα για το πως θα λέγεται μια τρίτη χώρα. Αυτό αντιβαίνει στις αρχές του διεθνούς δικαίου περί αυτοδιάθεσης. Αντίθετα, είναι άκρως υπεύθυνο να αναγνωρίζουμε το δικαίωμα αυτοδιάθεσης, αλλά να απαιτούμε να μην προσβάλλονται δικά μας δικαιώματα και η ιστορική και πολιτισμική μας κληρονομία. Αυτό πετυχαίνει η Συνθήκη των Πρεσπών, που προωθεί τη φιλία και τη συνεργασία μεταξύ των λαών και της οποίας τους καρπούς ήδη δρέπουμε με την αναβάθμιση της συνεργασίας και της εικόνας της χώρας μας διεθνώς, και θα δρέπουμε για πολλά χρόνια στο μέλλον.”

Συνέντευξη στην ε/φ ΕΦΣΥΝ και τον δημοσιογράφο Δ. Τερζή:


Πρώτη φορά στη διαδικασία υποψηφιότητας και εκλογής. Πώς μοιάζει ως εμπειρία; Τι περιμένετε από τον κόσμο και τι να περιμένει ο κόσμος της Α Αθήνας από εσάς;


Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι η πρώτη φορά. Ήμουν υποψήφιος το 2007 και το 2009 με το ΣΥΡΙΖΑ στην Α Αθήνας, σε μια άλλη συγκυρία, σε μια άλλη πολιτική συνθήκη και για τη χώρα και για το ΣΥΡΙΖΑ και προφανώς σε πολύ μικρότερη ηλικία. Από τότε εξάλλου έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι. Η οικονομική κρίση και τα μνημόνια πέρασαν πάνω από την κοινωνία, κατεδάφισαν ζωές και προσδοκίες, οδήγησαν σε αναδιάταξη του πολιτικού συστήματος και των συσχετισμών, μετασχημάτισαν συνειδήσεις και ταυτότητες, ατομικές και συλλογικές. Και αυτό που σήμερα γίνεται άμεσα σαφές από την επαφή με τους πολίτες είναι ότι έχουν ανάγκη να συζητήσουν, άλλοι να εκφράσουν τις κριτικές και τις αντιρρήσεις τους, άλλοι τη ματαίωση και την απογοήτευση από την πολιτική, άλλοι τη θερμή ή την κριτική τους στήριξη στο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτός είναι ο πλούτος εξάλλου της δημοκρατίας και σίγουρα η διαδικασία της αδιαμεσολάβητης επαφής σε κάνει σοφότερο. Σε κάθε περίπτωση πάντως δεν έχουμε να κάνουμε εδώ με μια προεκλογική εκστρατεία υποσχέσεων. Νομίζω ότι ο κόσμος περιμένει από μας, από το ΣΥΡΙΖΑ μια ειλικρινή απάντηση στα ερωτήματα του, έναν καθαρό προγραμματικό λόγο και συγκεκριμένους στόχους. Αυτό που μπορώ εγώ να πω είναι ότι μετά από τέσσεραμιση χρόνια διακυβέρνησης η Ελλάδα είναι μια άλλη χώρα. Βρίσκεται εκτός μνημονίου με μεγάλες προοπτικές ανάκαμψης, έγιναν σοβαρά βήματα επαναρύθμισης της αγοράς εργασίας, άρχισε να χτίζεται ένα αποτελεσματικό κοινωνικό κράτος, μειώθηκε ο κοινωνικός αποκλεισμός, δεν βρίσκόμαστε πλέον στη δίνη της ανθρωπιστικής κρίσης και της ύφεσης. Από δω και στο εξής το στόιχημα είναι να μην γυρίσουμε πίσω στις ίδιες πολιτικές που οδήγησαν στην χρεοκοπία της χώρας.

Διατελέσατε για αρκετό διάστημα κυβερνητικός εκπρόσωπος. Ποια θα θεωρούσατε την καλύτερη και ποια τη χειρότερη στιγμή κατά τη διάρκεια της θητείας σας;

Δεν μπορώ να ξεχωρίσω στιγμές, γιατί ήταν πολύ πυκνή όλη αυτή η θητεία. Ήταν μακράν η πιο απαιτητική εμπειρία της ζωής μου, δεδομένου ότι αυτή η κυβέρνηση είχε και έχει απεναντί της ένα τεράστιο μιντιακό οικοδόμημα που περιμένει το παραμικρό – ακόμα και λεκτικό – ολίσθημα για να επιτεθεί. Πάντως δύο από τις καλύτερες στιγμές ήταν η μέρα της αύξησης του κατώτατου μισθού και η ιστορική ψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών στο ελληνικό κοινοβούλιο. Οι χειρότερες μέρες χωρίς αμφιβολία ήταν εκείνες της τραγωδίας στο Μάτι.


Ο ΣΥΡΙΖΑ καλείται να ανατρέψει μια μεγάλη διαφορά σε λίγες μέρες. Η κάλπη των ευρωεκλογών έδειξε ότι το αφήγημα «θα έρθει η Ν.Δ. και η σκληρή νεοφιλελεύθερη πολιτική της» δεν απέδωσε όπως φάνηκε. Θα αποδώσει τώρα και αν ναι, γιατί; 

Το ερώτημα σήμερα είναι τελείως διαφορετικό από εκείνο των Ευρωεκλογών. Την επόμενη Κυριακή αποφασίζουμε ποιά θα είναι η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός της χώρας στις 8 Ιουλίου ενώ είναι δεδομένο ότι οι Ευρωεκλογές δίνουν την δυνατότητα να εκφραστεί και η δυσαρέσκεια και η κριτική χωρίς μεγάλες πολιτικές και κοινωνικές συνέπειες, ενώ ευνοούν παραδοσιακά και την αποχή.
Ως προς το αφήγημα ή την διαμόρφωση του πολιτικού μας λόγου δεν συμφωνώ α ότι έχουν μονοδιάστατο χαρακτήρα. Δεν ποντάρουμε στο φόβο ωστόσο οφείλουμε να προειδοποιήσουμε τους πολίτες για το αντικοινωνικό πρόγραμμα της ΝΔ ειδικά τη στιγμή που ο κος Μητσοτάκης έχει δώσει εντολή για σιγή ασυρμάτου στα στελέχη του. Πάρτε για παράδειγμα την υπόθεση του ασφαλιστικού. Η ΝΔ δεν λέει κουβέντα πλέον για το τι σχεδιάζει να κάνει. Και νομίζω ότι εμείς έχουμε υποχρέωση να μιλήσουμε για τους κινδύνους που συνεπάγεται η πολιτική της για τους συνταξιούχους, τους νέους εργαζόμενους αλλά και για τον ίδιο το θεσμό της κοινωνικής ασφάλισης. Το ίδιο ισχύει για τα εργασιακά και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, τα ατομικά δικαιώματα, το κοινωνικό κράτος, το δημόσιο τομέα όπου θέλουν να δημιουργήσουν ένα δίκτυο εργολαβιών αντί για αξιόπιστες δημόσιες υπηρεσίες. Άρα λοιπόν δεν έχουμε να κάνουμε εδώ με μια πολιτική που ποντάρει στο φόβο αλλά για προγραμματική αντιπαράθεση πάνω στα μείζονα.


Έχετε περάσει από τη νεολαία του κόμματος, είστε «παιδί» της. Συμμερίζεστε την κριτική που γίνεται στο κόμμα ότι έχασε κάθε επαφή με την κοινωνία, απομονώθηκε, με αποτέλεσμα να μην έχει έρεισμα σε αυτήν, κάτι που αποτυπώθηκε και στις κάλπες των αυτοδιοικητικών εκλογών;

Αν ίσχυαν όλα αυτά δεν θα είχαν στηρίξει τον ΣΥΡΙΖΑ 1,3 εκατομμύρια πολίτες στις ευρωεκλογές. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει απλά έρεισμα αλλά και ρίζες στην ελληνική κοινωνία. Είναι η μοναδική πολιτική δύναμη που εγγυάται μια προοδευτική πορεία για τη χώρα και την κοινωνία. Φυσικά και συμμερίζομαι την κριτική ότι έχουμε ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μας ώστε να πετύχουμε την αντιστοίχιση της πολιτικής και εκλογικής μας επιρροής με την οργανωτική ανάπτυξη του κόμματος και αυτό είναι ένα πρόβλημα που συμφωνώ ότι επηρέασε το αποτέλεσμα των αυτοδιοικητικών εκλογών. Όμως όλα αυτά δεν είναι της παρούσης. Σήμερα δίνουμε μια μάχη για να μην επιστρέψουμε στο παρελθόν της χρεοκοπίας, της διαφθοράς, της συντριβής της εργασίας. Δίνουμε μια μάχη που αφορά το μέλλον των πολιτών αυτής της χώρας. Και στόχος είναι να συνεχίσουμε στην κατεύθυνση της μείωσης των ανισοτήτων, της στήριξης της κοινωνικής πλειοψηφίας, της βιώσιμης και δίκαιης ανάπτυξης για όλους.

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ πετύχει την ανατροπή, ποιοι είναι οι τομείς στους οποίους θα πρέπει να δώσει άμεση προτεραιότητα;

Οι τομείς στους οποίους αναφέρεται το πρόγραμμα μας. Νέες και καλύτερες δουλειές, συνεχίζοντας το δρόμο που έχουμε χαράξει μέχρι σήμερα. Ανάπτυξη για όλους, με ένα σοβαρό παραγωγικό μοντέλο και με απόλυτο σεβασμό στο περιβάλλον και τη φύση. Δικαιότερη φορολογία, με ελαφρύνσεις σε πρώτη φάση στον κόσμο που σήκωσε τα μεγαλύτερα βάρη της κρίσης. Ασφάλεια και αλληλεγγύη για όλη την κοινωνία, με ισχυρή Υγεία, Παιδεία και Πρόνοια και με ένα δίκαιο δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα. Και τέλος, ένα νέο κράτος, σύγχρονο και λειτουργικό με την πλήρη ψηφιοποίηση του αλλά και ένα κράτος που θα σέβεται και θα διευρύνει διαρκώς τα δικαιώματα και τις ατομικές ελευθερίες.

Συνέντευξη στην ε/φ «ΑΥΓΗ» και τον δημοσιογράφο Σ. Ραπανάκη:

Μια εβδομάδα πριν τις κάλπες, ποια μηνύματα παίρνετε από τον κόσμο στις περιοδείες που πραγματοποιείτε στις γειτονιές της Αθήνας;

Τα μηνύματα είναι ενθαρρυντικά παρά το γεγονός ότι πρόκειται για μια αντικειμενικά δύσκολη μάχη. Το θέμα όμως είναι ότι πολύς κόσμος κατανοεί πώς παρά τις δυσκλολίες ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε όχι μόνο να βγάλει τη χώρα από το μνημόνιο αλλά και να εκκινήσει την διαδικασία της κοινωνικής και οικονομικής ανασυγκρότησης της χώρας. Και αυτός ο κοσμός δεν θέλει να διακινδυνεύσει αυτή την πορεία, ούτε να επιστρέψει το παλιό καθεστώς. Και γιαυτό δίνουμε αυτόν τον αγώνα ίσως με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα από κάθε άλλη φορά.

Βεβαίως υπάρχουν και κριτικές, υπάρχει η αγωνία για το μέλλον, υπάρχουν επιφυλάξεις αλλά και αντιρρήσεις με σημεία της πολιτικής μας. Όλα αυτά τα ακούμε με προσοχή και τα λαμβάνουμε πολύ σοβαρά υπόψη. Ταυτόχρονα όμως εξηγούμε ότι πλέον βρισκόμαστε σε μια νέα κατάσταση, απελευθερωμένοι από την σκληρή επιτροπεία και τους εξωτερικούς καταναγκασμούς. Και είναι ακριβώς αυτή η συνθήκη – που δεν ήρθε βεβαίως από μόνη της αλλά με σκληρό αγώνα αλλά και θυσίες του ελληνικού λαού – είναι λοιπόν αυτή η συνθήκη που μας επιτρέπει τώρα να αφήσουμε το δικό μας στίγμα, να δημιουργήσουμε ένα νέο παραγωγικό μοντέλο, να ανασυγκροτήσουμε την ελληνική οικονομία, να εγγυηθούμε ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος, να ενισχύσουμε την κοινωνική συνοχή.

Ο πρωθυπουργός προ ημερών αναφέρθηκε στα πεπραγμένα και στο στοχευμένο σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ για τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες. Ωστόσο από την πλευρά της Ν.Δ. σας κατηγορούν ότι καταστρέψατε την μεσαία τάξη και ότι στηρίξατε μόνο τους πολύ αδύναμους, έχοντας παράλληλα ως “σημαία” την μείωση των φόρων.

Η ΝΔ έχει σχέδιο την υφαρπαγή της ψήφου του ελληνικού λαού. Και αυτό είναι ξεκάθαρο διότι πίσω από κάθε αθώα επικεφαλίδα του προγράμματος της, υπάρχουν τα πεπραγμένα της ως κυβέρνησης και οι νεοφιλελεύθερες εμμονές των στελεχών της. Ας αναρωτηθεί κάθε πολίτης, κάθε ελεύθερος επαγγελματίας, κάθε μικρομεσαίος. Από τη στιγμή που οι άνθρωποι δηλώνουν ότι η κυβέρνηση Σαμαρά ήταν στο σωστό δρόμο, ποιός ο λόγος να αλλάξουν στρατηγική; Άλλωστε και το πρόγραμμα που καταθέτει ο κ. Μητσοτάκης για τη φορολογία, είναι ένα πρόγραμμα υπό αναστολή. Το δήλωσε ο ίδιος. Θα εφαρμοστεί, αν εφαρμοστεί, από το 2021 και βλέπουμε.

Είναι σαφές ποιό είναι το σχέδιο τους. Μείωση φόρων για τα ανώτερα εισοδήματα, για το μεγάλο πλούτο και την ελίτ. Αυτοί όντως ναι, θα ζήσουν καλύτερα με μια κυβέρνηση της ΝΔ. Η μεγάλη πλειοψηφία του εμπορικού κόσμου όμως, θα γυρίσει σε μια εποχή που γενικεύτηκαν τα λουκέτα, εκτοξεύθηκαν τα χρέη και η δυσπραγία.

Αντίθετα το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί εγγύηση για δικαιότερη φορολογία, όχι στις κορυφές της πυραμίδας αλλά για την μεσαία τάξη ενώ την ίδια στιγμή στηρίζει την αγοραστική δύναμη της μισθωτής εργασίας που είναι και ο βασικός αιμοδότης της μικρομεσαίας επιχείρησης.

Όμως η μεσαία τάξη δεν εξαντλείται στους μικρούς και μεσαίους επιχειρηματίες. Μεσαία τάξη είναι και οι συνταξιούχοι, οι μισθωτοί του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, οι ελεύθεροι επαγγελματίες. Και αυτές οι κοινωνικές κατηγορίες, η κοινωνική δηλαδή πλειοψηφία δεν έχει να κερδίσει τίποτα από την πολιτική Μητσοτάκη που είναι στην πραγματικότητα μια αντιγραφή των σχεδιασμών του ΔΝΤ: διάλυση της δημόσιας ασφάλισης, απαξίωση του δημοσίου με την καταστροφική ρήτρα του 1/5, μείωση του μισθολογικού κόστους, απορύθμισης της αγοράς εργασίας. Και είναι ακριβώς αυτήν την προοπτική που οφείλουμε να αποτρέψουμε.

Έχετε αφήσει να εννοηθεί ότι Ν.Δ.-ΚΙΝΑΛ συνέπραξαν στην διακομματική επιτροπή προκεμένου να μην γίνει το ντιμπέητ. Γιατί θεωρείτε ότι οδηγήθηκαμε σε ναυαγιο; Με ποιον τρόπο θα πραγματοποιήσετε την προγραμματική αντιπαράθεση που επιδιώκετε με το δεδομένο ότι για άλλη μια φορά αυτό δεν θα γίνει σε δημόσιο τηλεοπτικό διάλογο;

Εμείς δεν κρίνουμε προθέσεις, κρίνουμε εκ του αποτελέσματος. Δεχθήκαμε όλες τις ημερομηνίες που έπεσαν στο τραπέζι, απ όλες τις πλευρές. Ο Πρωθυπουργός δήλωσε ότι θα έρθει κατευθείαν από τις Βρυξέλλες στο στούντιο της ΕΡΤ για να γίνει η συζήτηση. Κι όμως, πότε ο ένας και πότε ο άλλος, έβαζαν προσκόμματα, εξυπηρετώντας τελικά τον πολιτικό σχεδιασμό της ΝΔ που θέλει να αποφύγει πάση θυσία την ευθεία αντιπαράθεση των δύο πολιτικών σχεδίων. Νομίζω ότι οι πολίτες βγάζουν τα συμπεράσματα τους, ανάμεσα σε έναν αρχηγό της αντιπολίτευσης που κρύβεται από τη δημόσια συζήτηση και σε έναν πρωθυπουργό που δημόσια και επανειλημμένα καλεί σε αυτή.

Εμείς θα συνεχίσουμε τις επόμενες μέρες, την πορεία προς το λαό, με ανοιχτές συζητήσεις, δημόσιες εκδηλώσεις, την καθημερινή μας παρουσία στα ΜΜΕ και την διαρκή παρουσία του Πρωθυπουργού να αναλύουμε το πρόγραμμα μας για την επόμενη μέρα και να καταδεικνύουμε το πραγματικό πρόσωπο της εκδικητικής δεξιάς που θέλει να επιστρέψει για να ξηλώσει ό, τι κατακτήσαμε από το 2015.

Ακούσαμε τον Κ. Μητσοτάκη να στέλνει…τελεσίγραφο πως αν δεν είναι αυτοδύναμος, η χώρα θα οδηγηθεί εν μέσω αβεβαιότητας σε εκλογές τον Δεκαπεντάυγουστο. Πως το σχολιάζετε;

Πρόκειται για ένα κατεξοχήν αλαζονικό δίλημμα. Καί όπως πάντα η αλαζονεία υποκρύπτει μια βαθειά αδυναμία αλλά και μια έντονη αγωνία για το αποτέλεσμα των εκλογών. Διότι ξέρετε η ψήφος των πολιτών δεν κερδίζεται με τέτοιου τύπου εκβιασμούς. Οι πολίτες θέλουν να κρίνουν και να συγκρίνουν προγράμματα και πεπραγμένα. Και αυτό είναι που αποφεύγει σκόπιμα ο κος Μητσοτάκης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα που κατεξοχήν στηρίζει τη δύναμη του στους νεότερους ψηφοφόρους, της δικής σας γενιάς και πίσω. Με δεδομένο ότι αυτό φάνηκε να αλλάζει στις ευρωεκλογές, πως σκοπεύετε να αλλάξετε ξανά την εικόνα υπέρ σας;

Νομίζω ότι το που θα βαδίσει η χώρα τα επόμενα χρόνια είναι υπόθεση όλων των πολιτών. Οι νέες γενιές όμως πρέπει να έχουν και έχουν ισχυρότατο λόγο και ρόλο. Αυτή λοιπόν τη στιγμή βρισκόμαστε όλοι ενώπιον μιας εξαιρετικά κρίσιμης απόφασης.

Θέλουμε την διεύρυνση δικαιωμάτων και ελευθεριών ή τον περιορισμό τους; Θέλουμε δουλειά με δικαιώματα ή πλήρη απορύθμιση της αγοράς εργασίας; Θέλουμε ισότητα στις αμοιβές ή υποκατώτατο μισθό και αδήλωτη εργασία; Θέλουμε στήριξη της καινοτομίας και της έρευνας ή ένα οικονομικό μοντέλο που βασίζεται στο μειωμένο μισθολογικό κόστος και τον αθέμιτο ανταγωνισμό; Θέλουμε η Ελλάδα να είναι ένα σύγχρονο δυτικό κράτος ή την επιστροφή στις παρωχημένες αντιδραστικές ιδεολογίες του εθνικισμού και του θεσμικού ρατσισμού; Γιατί ξέρετε η φράση «επιδόματα μόνο για τα Ελληνόπουλα» όταν ακούγεται από στέλεχος της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε μια ευρωπαϊκή χώρα προκαλεί ανατριχίλα. Το ελληνικό έθνος είναι έθνος πολιτικό, εκτός αν εκεί στην Νέα Δημοκρατία έχουν ανακαλύψει το ελληνικό γονίδιο.

Όλα αυτά λοιπόν αποτελούν θέματα και διακυβεύματα μέγιστης σημασίας. Και είμαι αισιόδοξος ότι η νέα γενιά θα δώσει τις σωστές απαντήσεις.