Συνεντεύξεις

Στηρίζουμε κάθε αγώνα που έχει δίκαια αιτήματα

Συνέντευξη στην Real News και στον Φοίβο Κλαυδιανό

– Το τελευταίο διάστημα πολλοί κάνουν λόγο για αμηχανία του ΣΥΡΙΖΑ για τα ελληνοτουρκικά. Πώς απαντάτε; Εξακολουθείτε να δίνετε έμφαση στην ανάγκη διαλόγου με την Τουρκία; 

 

Δεν έχω ακούσει ποτέ κανέναν να μιλά για αμηχανία του ΣΥΡΙΖΑ. Αμήχανοι είναι η κυβέρνηση και ο κύριος Μητσοτάκης. Αμηχανία, τακτική και στρατηγική, μιας κυβέρνησης, η οποία σύρεται τη μια από το ΝΑΤΟ σε στρατιωτικές συνομιλίες, την άλλη από τον Τραμπ σε αλλαγή παγίων εθνικών θέσεων, την τρίτη από τη Γερμανία στο ζήτημα των κυρώσεων και τελικά σε παρωχημένες λογικές εξοπλιστικής διπλωματίας. Η χώρα στην πραγματικότητα, πέρα από το δόγμα του προβλέψιμου συμμάχου, δεν έχει εξωτερική πολιτική. Αυτό φάνηκε και από την επίσκεψη Πομπέο, η οποία εντείνει αντί να αμβλύνει τις ανησυχίες μας ότι η χώρα εγκαταλείπει το δόγμα της πολυδιάστατης και ενεργητικής εξωτερικής πολιτικής, αλλά και από τα αποτελέσματα της Συνόδου Κορυφής, που καθόλου ενθαρρυντικά δεν είναι. Από το σχετικό κείμενο, ενώ υπήρχε η θετική ατζέντα για την Τουρκία, πράγμα σωστό, απουσίαζε εντελώς ακόμη και μια έμμεση αναφορά σε κυρώσεις, που αποτελούν την άλλη όψη του δρόμου για τη λύση. Θετική ατζέντα ναι, αλλά και κυρώσεις σε περίπτωση παράνομων ενεργειών της Τουρκίας. Επομένως, έχουμε άλλη μια διπλωματική αποτυχία για τον κύριο Μητσοτάκη, που δυστυχώς, όμως, τις συνέπειές της τις χρεώνεται η χώρα. Αρα, λοιπόν, για να κλείσω, ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία είναι πολύ σαφής, όπως είπε και ο Αλέξης Τσίπρας στην επιστολή του: Στήριξη των διερευνητικών με την προοπτική της Χάγης, στήριξη της θετικής ευρωπαϊκής ατζέντας, αλλά απαραίτητες οι κυρώσεις σε περίπτωση που η Τουρκία συνεχίσει να παραβιάζει τους κανόνες.

 

– Δεν είναι υπερβολικό να κάνετε τόσο σκληρή κριτική στην κυβέρνηση για τη διαχείριση του κορωνοϊού, ενώ έχουμε τόσο χαμηλό αριθμό ημερήσιων κρουσμάτων σε σχέση με άλλες χώρες; Μπορείτε να τεκμηριώσετε την κατηγορία της εξυπηρέτησης ιδιωτικών συμφερόντων, στην οποία αναφέρεστε συχνά;

 

Καθόλου χαμηλός δεν είναι ο αριθμός των ημερήσιων κρουσμάτων και μου κάνει εντύπωση που το λέτε. Σας θυμίζω το «η Aττική δεν πάει καθόλου καλά» του κ. Τσιόδρα. Και πώς, αλήθεια, να πάει καλά όταν η κ. Κεραμέως άνοιξε τα σχολεία χωρίς καμία εγγύηση ασφάλειας, με περισσότερους μαθητές σε κάθε τάξη, λιγότερους δασκάλους και καθηγητές και καμία απολύτως προετοιμασία; Πώς να πάει καλά όταν καθημερινά παρακολουθούμε αδιανόητες προσβλητικές εικόνες στα μέσα μαζικής μεταφοράς λόγω της μείωσης των δρομολογίων; Πώς να πάει καλά όταν στο ΕΣΥ δουλεύουν αυτή τη στιγμή πέντε χιλιάδες γιατροί και νοσηλευτές σε σχέση με πέρσι και όταν η δημόσια δαπάνη για τα νοσοκομεία μειώθηκε το 2020, εν μέσω πανδημίας, σε σχέση με το 2019. Η κυβέρνηση έχει χάσει πλήρως τον έλεγχο της διαχείρισης της πανδημίας και αυτό είναι πανθομολογούμενο. Τώρα, σε σχέση με τα ιδιωτικά συμφέροντα, είναι δεδομένο πια πως αξιοποιώντας την κρίση ως ευκαιρία η κυβέρνηση έχει αποδυθεί σε ένα όργιο απευθείας αναθέσεων σε εταιρείες που ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια, δίνει χρήματα στις ιδιωτικές κλινικές αντί να ενισχύσει το ΕΣΥ, ενώ τα σκάνδαλα πληθαίνουν διαρκώς: από το «σκόιλ ελικίκου», στο φιάσκο με τις μάσκες και στις λίστες Πέτσα, η κυβέρνηση αυτή αποδεικνύεται πρωταθλήτρια στη διαφθορά και στην αδιαφάνεια. Και όλα αυτά χωρίς να αναφερθούμε καθόλου στην οικονομία: στη στρατηγική, δηλαδή, της πλήρους απορρύθμισης της αγοράς εργασίας, της οριζόντιας μείωσης μισθών, του κανιβαλισμού μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, της ιδιωτικοποίησης του επικουρικού πυλώνα της κοινωνικής ασφάλισης, με μόνο στόχο μια συνολική αναδιάρθρωση προς όφελος των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων και ομίλων.

 

– Τελικά, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει γίνει κόμμα εξουσίας ή κόμμα που στηρίζει καταλήψεις, που έχουν αιτήματα για τα εξοπλιστικά της χώρας;

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία είναι κόμμα διακυβέρνησης και κόμμα αγώνα. Και, ειλικρινά, δεν κατανοώ την αντίστιξη. Στηρίζουμε κάθε αγώνα που έχει δίκαια αιτήματα. Και τα αιτήματα των μαθητών είναι σήμερα όχι απλώς δίκαια αλλά και αυτονόητα. Λιγότεροι μαθητές στις τάξεις, περισσότεροι δάσκαλοι και καθηγητές, στήριξη του δημόσιου συστήματος εκπαίδευσης και όχι υπέρογκες δαπάνες για εξοπλιστικά προγράμματα. Νομίζω ότι οι μαθητές, που αποτελούν πηγή ανησυχίας για την κυβέρνηση με τους αγώνες τους, είναι πηγή αισιοδοξίας για όλη την υπόλοιπη κοινωνία.

 

– Γιατί ο Αλέξης Τσίπρας επανέρχεται τόσο έντονα στο θέμα της Καρδίτσας; Δεν πρόκειται για μια φυσική καταστροφή που θα μπορούσε να συμβεί και σε μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ;

 

Προφανώς θα μπορούσε να συμβεί οποτεδήποτε. Το θέμα δεν είναι εδώ η φυσική καταστροφή, αλλά η διαχείριση των συνεπειών της και η έμπρακτη στήριξη των πληττόμενων. Εμείς δεν πρόκειται ποτέ να κάνουμε τις αντιπολιτευτικές αθλιότητες που έκανε η Ν.Δ. σε τέτοιες περιπτώσεις. Θα είμαστε. Όμως. αυστηρότατοι όταν βλέπουμε τον κ. Μητσοτάκη, που αυτοθαυμάζεται ακατάσχετα και διαρκώς, να αδιαφορεί για τις ζωές των πολιτών, όπως κάνει στην περίπτωση της Καρδίτσας, των Φαρσάλων, των νησιών του Ιονίου.

 

– Ποιος θα είναι ο ρόλος της νέας επιτροπής δεοντολογίας του ΣΥΡΙΖΑ; Υπάρχει περίπτωση να διαγράψετε τον Τσακαλώτο, όπως γράφουν ορισμένα μέσα; Τι θα γίνει με τη διαρκή εσωστρέφεια στο κόμμα σας; Ως νέος γραμματέας του, μπορείτε να εγγυηθείτε ότι θα την αφήσετε πίσω σας;

 

Το μόνο που μπορεί κανείς να πει σε σχέση με τις ανοησίες αυτές που διακινούν διάφορα φιλοκυβερνητικά μέσα είναι ότι δεν πρόκειται να επηρεάσουν την εσωτερική ζωή, τον πολιτικό διάλογο και τις συντροφικές σχέσεις μεταξύ μας. Οι δεσμοί μας, δεσμοί συμπόρευσης και αλληλεγγύης, δεσμοί καταγωγικοί, δεσμοί της Αριστεράς, είναι πολύ πιο ισχυροί από όσο φαντάζονται οι πολέμιοι του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια. Πορευόμαστε πιο ενωμένοι από ποτέ, με εμπιστοσύνη, με δημοκρατικό διάλογο, εντός του πλαισίου που καθορίζουν οι συλλογικές μας αποφάσεις. Δεν νομίζω ότι μπορεί κανείς να πει το ίδιο για την κυβέρνηση, που αλληλοσπαράσσεται δημόσια με επίρριψη ευθυνών από τον έναν υπουργό στον άλλον. Αλήθεια, τι θα γίνει με τη διαρκή εσωστρέφεια στη Ν.Δ.; Μπορεί ο κ. Μητσοτάκης να εγγυηθεί ότι θα την αφήσει πίσω της η κυβέρνηση για να κάνει καμιά δουλειά; Όχι, όμως, από αυτές που συνηθίζει να κάνει, αλλά για τη στήριξη των πολιτών.

 

Εδώ και ένα χρόνο παρακολουθούσαν απλώς την Τουρκία
Κατηγορείτε την κυβέρνηση για έλλειψη στρατηγικής με την Τουρκία, αλλά και εσείς, ως αξιωματική αντιπολίτευση, δεν είναι λίγο αντιφατικό να ζητάτε μια αποτρεπτική κίνηση, με υπαρκτό το ρίσκο θερμού επεισοδίου και ταυτόχρονα διάλογο με την Τουρκία;
Το ότι η κυβέρνηση δεν έχει απολύτως καμία στρατηγική για την αντιμετώπιση των τουρκικών θέσεων και επιδιώξεων δεν είναι μια εύκολη αντιπολιτευτική ατάκα αλλά έχει επιβεβαιωθεί από τα πράγματα, από τα αποτελέσματα της κυβερνητικής αδράνειας και των βεβιασμένων κινήσεων που δημιουργούν ένα δυσμενές πεδίο για την επίλυση της διαφοράς μας με την Τουρκία. Εδώ και ένα χρόνο η κυβέρνηση παρακολουθούσε απλώς την Τουρκία να κινείται στην διπλωματική και γεωπολιτική σκακιέρα, δεν αξιοποίησε σε κανένα σημείο τα διπλωματικά και πολιτικά εργαλεία που της παρείχε η απόφαση της Συνόδου Κορυφης του περσινού Ιουνίου για την επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία ενώ υπό την πίεση του Τουρκολιβυκού συμφώνου οδηγήθηκε σε μια άρον άρον συμφωνία με την Αίγυπτο η οποία ενέχει σοβαρές υποχωρήσεις που δεν ενισχύουν τις θέσεις της χώρας σε σχέση με την Τουρκία. Τώρα για το αν η θέση του Σύριζα είναι αντιφατική σας απαντώ ότι όχι μόνο δεν είναι αντιφατική αλλά είναι και η μοναδική πραγματικά βιώσιμη πολιτική στρατηγική για τη χώρα: έχουμε δηλώσει σαφώς ότι εμείς επιδιώκουμε την έναρξη διερευνητικών για να οδηγηθούμε στη Χάγη, πράγμα που δεν έχει ξεκαθαρίσει ο κος Μητσοτάκης, αλλά την ίδια στιγμή όταν προέκυψε ζήτημα ερευνών στην ελληνική υφαλοκρηπίδα το 2018 το αποτρέψαμε με αποφασιστικότητα χωρίς να υπάρξει απειλή θερμού επεισοδίου. Διότι η επιλογή των διερευνητικών και της Χάγης απαιτεί ταυτόχρονα μια στάση αποφασιστικότητας που δεν αποδυναμώνει τα νομικά μας επιχειρήματα.
Πως κρίνετε την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία και ποια θα είναι η στάση στη Βουλή;
Ο ΣΥΡΙΖΑ και ως κυβέρνηση διαπραγματευόταν με την Αίγυπτο για τη σύναψη μιας τμηματικής συμφωνίας για την οριοθέτηση ΑΟΖ. Τμηματικής συμφωνίας καθώς γνωρίζουμε ότι η συνολική διευθέτηση των θαλάσσιων ζωνών στην Ανατολική Μεσόγειο δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη συμμετοχή της Τουρκίας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μπορούμε να συναινέσουμε στην παρούσα συμφωνία που κατά τη γνώμη μας δεν ενισχύει τις θέσεις της χώρας στην ελληνοτουρκική διαφορά και η οποία εμπεριέχει σοβαρές υποχωρήσεις οι οποίες έγιναν εξαιτίας της κυβερνητικής αδράνειας και υπό την πίεση των τουρκικών διπλωματικών ενεργειών τον τελευταίο χρόνο.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως κόμμα που τάσσεται υπέρ μιας ενεργούς εξωτερικής πολιτικής, επίλυσης διαφορών, έχει μια τέτοια στρατηγική με την Τουρκία, αντίστοιχη με τη συμφωνία των Πρεσπών;
Η εμβληματική πλέον συμφωνία των Πρεσπών πρέπει να αποτελεί οδοδείκτη για την εξωτερική πολιτική της χώρας συνολικά. Διπλωματικός και πολιτικός διάλογος, κατανόηση του ετέρου και των θέσεων του, ενεργητική και νομικά τεκμηριωμένη υπεράσπιση των θέσεων της χώρας, ειλικρινής βούληση να επιλυθεί και να μην μετατεθεί το πρόβλημα αλλά και φυσικά αποφασιστικότητα απέναντι στο εσωτερικό ακροδεξιο μέτωπο. Οι βασικές αυτές αρχές πρέπει να καθοδηγούν την εξωτερική μας πολιτική και στην διαφορά με την Τουρκία η οποία φυσικά είναι πιο πολύπλοκη. Έχει όμως κοινά χαρακτηριστικά: Υπάρχει ένα εξωτερικό και ένα εσωτερικό μέτωπο: η Τουρκία πρέπει να αναγκαστεί να αποδεχτεί τον διάλογο ώστε να οδηγηθούμε σε διερευνητικές για τη Χάγη με θέμα την διαφορά μας για την υφαλοκρηπίδα / ΑΟΖ αλλά την ίδια στιγμή πρέπει να ηττηθεί το εθνικιστικό ακροδεξιό μέτωπο στο εσωτερικό της χώρας που διακινεί θέσεις και απόψεις ανόητες, επικίνδυνες και σε απόσταση από τους ορισμούς του διεθνούς δικαίου. Διότι το διεθνές δίκαιο και ο σεβασμός του είναι εδώ εξαιρετικά κρίσιμα και αποτελούν τον βασικό πυλώνα στήριξης των θέσεων μας. Οφείλουμε όμως να ξέρουμε τι ορίζει και όχι απλώς να το επικαλούμαστε, πράγμα που δυστυχώς δεν συμβαίνει πάντα στην δημόσια συζήτηση στη χώρα.
Γιατί αντιδράτε τόσο έντονα στο πόρισμα της επιτροπής Πισσαριδη;
Το πόρισμα της επιτροπής Πισσαρίδη δεν είναι τίποτα άλλο παρά η επανάληψη όλων των εμμονών και των ιδεοληψιών του προγράμματος του ΔΝΤ για τη χώρα. Σκληρός νεοφιλελευθερισμός, ταξική μεροληψία και αδιαφορία για τις συνθήκες ζωής της κοινωνικής πλειοψηφίας. Για όλα τα δεινά της ελληνικής οικονομικής και κοινωνικής ζωής φταίνε σύμφωνα με το πόρισμα οι εργαζόμενοι. Το σχέδιο Πισσαρίδη εισηγείται την απορρύθμιση και την ευελιξία στην αγορά εργασίας, τη μείωση μισθών και την εκκαθάριση όσων μικρών επιχειρήσεων θεωρηθούν μη ανταγωνιστικές στη νέα συνθήκη της πανδημίας. Ο οικονομικός κανιβαλισμός του νεοφιλελευθερισμού στην πιο καθαρή εκδοχή του. Αντίστοιχης εμπνευσης και οι προτάσεις για το ασφαλιστικό που επαναφέρουν το δόγμα Πινοσέτ για την ιδιωτικοποίηση του δεύτερου πυλώνα ασφάλισης που θα το πληρώσουν συνταξιούχοι και εργαζόμενοι. Οι συνταγές αυτές δεν είναι μόνο κοινωνικά επικίνδυνες αλλά έχουν αποδειχτεί και οικονομικά ατελέσφορες. Οι εργαζόμενοι και η κοινωνία έχουν ανάγκη από ένα συνολικά διαφορετικό παραγωγικό και οικονομικό μοντέλο με στήριξη της εργασίας, οικοδόμηση ενός νέου κοινωνικού κράτους, αύξηση μισθών και ενίσχυση της απασχόλησης. Αυτά αποτυπώθηκαν εξάλλου στα δύο ενδιάμεσα σχέδια προτάσεων που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ τους προηγούμενους μήνες και θα αποτυπωθούν αναλυτικά και στο πρόγραμμα που θα κατατεθεί εν όψει του Συνεδρίου μας.
Βλέπουμε το εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ έντονα αποκλίνουσες απόψεις για τα εθνικά, αλληλοσπαραγμό για μια ανάρτηση σχετικά με την γιορτή της Παναγίας, ορισμένους να μιλούν για “αριστερίστικες εκκρεμότητες” και να απειλούν με εκκαθαρίσεις και άλλους να κάνουν λόγο για συντηρητική στροφή. Μήπως, όντως, υπάρχει πρόβλημα συμβίωσης του 3% και το 30%;
Νομίζω ότι κάποιοι, ευτυχώς λίγοι, σύντροφοι και συντρόφισσες δεν λειτουργούν πάντα με βάση το καλό του κόμματος αλλά έχοντας διαφορετικές προτεραιότητες. Δεν εκφράζουν την συντριπτική πλειοψηφία των μελών και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ που αντιλαμβάνονται ότι ο πολιτικός διάλογος, η κριτική, η σύνθεση απόψεων σε ένα ριζοσπαστικό στρατηγικό σχέδιο για την πολιτική αλλαγή και τον κοινωνικό μετασχηματισμό είναι αναγκαία στοιχεία για τον ΣΥΡΙΖΑ του αύριο. Όσον αφορά τις δημοσιογραφικές σχηματοποιήσεις περί του 3% και του 30% θα σας έλεγα ότι το μόνο που επιτυγχάνουν όταν υιοθετούνται από στελέχη μας είναι να αποδυναμώνουν τη συλλογική προσπάθεια. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε μέσα από μεγάλες δυσκολίες, έντονο πολιτικό διάλογο και πάντοτε με ριζοσπαστικό, αριστερό και λαϊκό πρόσημο να κερδίσει αλλεπάλληλες πολιτικές μάχες και θα το ξανακάνει.
Ζωντανά στο ΣΚΑΪ στην εκπομπή “Newsroom” με τον Απόστολο Μαγγηριάδη και τον Αντώνη Αντζολέτο

Η φτώχεια, η εκτόξευση της ανεργίας, η δραματική συρρίκνωση του ΑΕΠ, οι μαζικές απολύσεις, η διάλυση των εργασιακών σχέσεων, τα προβλήματα επιβίωσης που αντιμετωπίζουν εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες είναι παρόντα. Η κυβέρνηση είχε τη δυνατότητα να πάρει εμπροσθοβαρή μέτρα προκειμένου να περιορίσει την ύφεση, δεν το έκανε, και αυτή τη στιγμή βιώνουμε τις συνέπειες της πολιτικής της αδράνειας, της πολιτικής επιλογής του βλέποντας και κάνοντας.

Η ελληνική οικονομία ήδη σημειώνει τους μεγαλύτερους δείκτες ύφεσης σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η χώρα έχει μεν μια πολύ μεγάλη εξάρτηση από τον τουρισμό αλλά και άλλες χώρες είναι αντίστοιχα εξαρτημένες από τον τουρισμό, όπως η Ιταλία και η Ισπανία, και δεν σημειώνουν τέτοια ποσοστά ύφεσης. Η κυβέρνηση αδράνησε επιλέγοντας να κρατήσει χαμηλά τις δαπάνες στήριξης της ελληνικής οικονομίας επιτάχυνε την υφεσιακή διαδικασία, άφησε περίπου 2,5 εκατομμύρια εργαζόμενους με 850 ευρώ για περίπου ένα τρίμηνο, κατέρρευσε έτσι η εσωτερική ζήτηση και οδηγηθήκαμε σε ένα υφεσιακό σπιράλ που είναι πολύ δύσκολο πλέον να ανατραπεί.

Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. δεν είπε ποτέ ότι πρέπει να εξαντληθούν τα χρήματα από το μαξιλάρι ρευστότητας αλλά ότι θα πρέπει να υπάρξει ένα εμπροσθοβαρές πακέτο ύψους 13-14 δις ευρώ και στη συνέχεια, εάν χρειαζόταν, να γίνουν παραπάνω δαπάνες που δεν απαιτούσαν ούτε κατά 1 ευρώ αύξηση του δημόσιου χρέους. Σήμερα έχουμε μια συνθήκη όπου το μαξιλάρι μειώνεται και ταυτόχρονα έχουμε ανεπαρκή στήριξη της ελληνικής οικονομίας και η #ΝΔ πρέπει να μας εξηγήσει πώς το κατάφερε αυτό.

Το πρόβλημα με τον κ. Μητσοτάκη είναι ότι, όπως φάνηκε, δεν συμμετείχε ενεργά στη διαπραγμάτευση, και επίσης ότι σε σχέση με την πρόταση της Κομισιόν που ήταν 23,5 δις ευρώ για την Ελλάδα, φτάσαμε στα 17 δις ευρώ. Επιπλέον ο κ. Μητσοτάκης για να εξαπατήσει τον ελληνικό λαό δήλωσε ότι εξασφάλισε 72 δις ευρώ πακέτο. Αυτό είναι ο ορισμός της πολιτικής απάτης. Προσθέτει στο πακέτο στήριξης τα 40 δις από τον Ευρωπαϊκό προϋπολογισμό 2021-2027 με μόνη δικαιολογία την επικοινωνιακή διαχείριση μιας διπλωματικής αποτυχίας της Ελλάδας. Ο κ. Μητσοτάκης αποδέχθηκε ένα πλαίσιο που θυμίζει τη μνημονιακή περίοδο με επώδυνες μεταρρυθμίσεις που θα παρακολουθούνται από τους λεγόμενους φειδωλούς. Το κύριο αυτή τη στιγμή δεν είναι μόνο το ύψος των ποσών. Αλλά ποιες πολιτικές θα υλοποιηθούν και προς ποια κατεύθυνση θα δαπανηθούν αυτά τα χρήματα. Από ό,τι φαίνεται η κυβέρνηση είναι έτοιμη να προχωρήσει σε ένα σχέδιο α λα ΔΝΤ. Και εδώ βρίσκεται η διαφορά μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ.

Η ΝΔ με ενορχηστρωτή τον κ. Μητσοτάκη επέλεξε να θέσει σε εφαρμογή ένα σχέδιο που κρατούσε στη φαρέτρα της εδώ και καιρό. Νομίζω ότι ενεργοποίησε ό,τι θεσμικό και εξωθεσμικό μέσο είχε στη διάθεσή της για να πλήξει την αξιοπιστία του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτήν τη στρατηγική επιλογή πρέπει να τη δούμε το σύνολό της μαζί με άλλες πρακτικές. Όπως η απίστευτη πίεση για να ελεγχθεί η δικαστική εξουσία, ο αυταρχικός δρόμος σε όσα συμβαίνουν στην κοινωνία, ο ασφυκτικός έλεγχος στο δημόσιο τομέα, και όλα αυτά είναι η επιχείρηση της εγκαθίδρυσης και της εμπέδωσης αυτού που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε ένα νέο Μητσοτακικό καθεστώς.

Το σχέδιο της ΝΔ είναι το ξερίζωμα κάθε φωνής αμφισβήτησης του μητσοτακικού καθεστώτος
Συνέντευξη στο newsique.gr και στη Βούλα Κεχαγιά
Η πλειοψηφία στην Προανακριτική της Βουλής πρότεινε την άσκηση ποινικής δίωξης για τον Δ. Παπαγγελόπουλο και απέρριψε το ένα μετά το άλλο τα αιτήματα του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία. Όμως, πέραν του κόμματός σας, ουδείς φαίνεται ότι ασχολείται με τις καταγγελίες σας.
Οι αποφάσεις της Προανακριτικής Επιτροπής ήταν προειλημμένες και προεξοφλημένες. Τόσο στην πρώτη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής όσο και στη συζήτηση για τη διεύρυνση του κατηγορητηρίου, είχαμε καταστήσει σαφές ότι δεν αντιμετωπίζουμε την Προανακριτική ως διαδικασία εντός των ορίων που προδιαγράφουν το Σύνταγμα και οι Νόμοι αλλά ως αυτό που ήταν: Μια εκδικητική παρωδία και εκτροπή από τους κοινοβουλευτικούς και ποινικούς κανόνες. Με αυτή την έννοια, ήταν αναμενόμενο ότι εντός βουλής και με δεδομένη την κοινοβουλευτική πλειοψηφία στην επιτροπή αλλά και στην Ολομέλεια, δεν υπήρχε απολύτως καμία περίπτωση να γίνουν δεκτές οι καθ’ όλα βάσιμες ενστάσεις του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. για την ακυρότητα της διαδικασίας. Τα πράγματα εξάλλου ξεκαθάρισαν και επιβεβαιωθήκαμε πολύ νωρίς, από την πρώτη συνεδρίαση της επιτροπής, όταν κατατέθηκε και στη συνέχεια υπερψηφίστηκε η πρόταση για την εξαίρεση μας, με τον Παύλο Πολάκη, από τη διαδικασία. Επομένως, οι ενστάσεις μας δεν κατατίθενται για να γίνουν δεκτές από τους -σε διατεταγμένη υπηρεσία- βουλευτές της ΝΔ και του ΚΙΝΑΛ αλλά για να προβληθούν εκ νέου στη συνέχεια, όταν εκκινήσει μετά την προδιαγεγραμμένη άσκηση ποινικής διώξης η ανάκριση και αχθούμε στην κρίση του Δικαστικού Συμβουλίου. Διότι εκεί θα κριθεί η ουσιαστική βασιμότητα των ενστάσεων μας και εφόσον οι ανώτατοι δικαστές κρίνουν αποκλειστικά με βάση τον νόμο, θα οδηγηθούμε σε ακυρότητα τόσο της διαδικασίας της προκαταρκτικής όσο και αναγκαία της ποινικής δίωξης.
Η πλειοψηφία ΝΔ-ΚΙΝΑΛ χρησιμοποίησε την Προανακριτική για να προκαλέσει πολιτικές εντυπώσεις για στελέχη του κόμματός σας χρησιμοποιώντας ακόμη και παράνομες ηχογραφήσεις. Μέχρι πού πιστεύετε ότι θα φθάσουν;
Δεν νομίζω ότι αυτή η εξήγηση είναι επαρκής. Πράγματι ένας από τους στόχους είναι να δημιουργηθούν εντυπώσεις με την αγαστή συνεργασία των συστημικών μέσων ενημέρωσης που λειτουργούν ως εκτελεστικοί βραχίονες των επικοινωνιακών σχεδιασμών Μητσοτάκη. Όμως το θέμα είναι πολύ βαθύτερο. Η γνώμη μου είναι ότι βρίσκεται σε πλήρη εφαρμογή το βορίδειο θεώρημα: Να ληφθούν όλα τα αναγκαία «θεσμικά» μέτρα ώστε να αποτραπεί μια νέα διακυβέρνηση από την αριστερά. Το κράτος της δεξιάς παίρνει τα μέτρα του: Έχουν κινητοποιηθεί όλα τα θεσμικά και εξωθεσμικά κέντρα και παράκεντρα στήριξης του Μητσοτακικού καθεστώτος ακριβώς με στόχο το ξερίζωμα και τον εξοβελισμό οποιαδήποτε κοινωνικής δύναμης και οποιουδήποτε προσώπου τόλμησε ή τολμά να σηκώσει το ανάστημα του απέναντι στους «νόμιμους ιδιοκτήτες της χώρας». Και σε αυτή την επιχείρηση αξιοποιούνται όλα τα διαθέσιμα μέσα και πρακτικές:
Μυστικές υπηρεσίες, πράκτορες, παραδικαστικά κυκλώματα, αστυνομική βία και τρομοκρατία, εκδότες και ιδιοκτήτες μέσων ενημέρωσης, δημοσιογράφοι του συστήματος Μητσοτάκη, εκβιασμοί, παράνομες παρακολουθήσεις, δολοφονία χαρακτήρων. Πλέον μιλάμε για μια ακροδεξιά δυστοπία, που απειλεί ευθέως τη δημοκρατία και στην οποία ένα μεγάλο μέρος του ΚΙΝΑΛ νιώθει δυστυχώς άνετα. Είμαστε σε μια περίοδο σκοτεινή, μια περίοδο εκφυλισμού θεσμών, κανόνων, συνταγματικών εγγυήσεων και το μέλλον προδιαγράφεται ανατριχιαστικό αν δεν υπάρξει μαζική κοινωνική και πολιτική αντίδραση.

Εφόσον οι ανώτατοι δικαστές κρίνουν αποκλειστικά με βάση τον νόμο, θα οδηγηθούμε σε ακυρότητα τόσο της διαδικασίας της προκαταρκτικής όσο και αναγκαία της ποινικής δίωξης

Πώς σχολιάζετε την άσκηση ποινικής δίωξης στην Εισαγγελέα Διαφθοράς κα Τουλουπάκη;
Δεν νομίζω ότι μπορεί να τύχει οποιουδήποτε σοβαρού νομικού σχολιασμού αυτή η πρωτοφανής εξέλιξη με δεδομένο και το ακριβώς αντίθετο πόρισμα ενός εκ των δύο εισαγγελέων που ερεύνησαν την υπόθεση. Δεν είναι εξάλλου καθόλου τυχαίο που είχε προαναγγείλει τη δίωξη ο Άδωνις Γεωργιάδης. Πολιτικά όμως είμαι πεπεισμένος ότι και αυτή η εξέλιξη εντάσσεται στο σχέδιο που εκτυλίσσεται για την πάταξη κάθε προσώπου ανεξαρτήτως θέσης που δεν θα σκύβει το κεφάλι υπακούοντας στις εντολές του καθεστώτος Μητσοτάκη. Το μήνυμα που στέλνεται με αυτή την εξέλιξη είναι νομίζω καθαρό: Κανείς να μην τολμήσει να τα βάλει μαζί μας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορεί την κυβέρνηση πως λειτουργεί με παρακρατικές, μαφιόζικες και πρακτόρικες μεθόδους. Πιστεύετε ότι αυτό είναι μόνο η αρχή;
O Κυριάκος Μητσοτάκης είναι αδίστακτος. Και ανήκει σε μια πολιτική παράδοση που έχει έφεση στις παρακρατικές, τις μαφιόζικες και πρακτορικές μεθόδους. Και για να μην κρυβόμαστε πίσω από τις λέξεις, που μπορεί να είναι και να ακούγονται βαριές αλλά δεν αποδίδουν πάντα το νόημα με την απαιτούμενη καθαρότητα και σαφήνεια: Εδώ στέλνεται ένα μήνυμα ότι όποιος τολμήσει να τα βάλει μαζί μου, με τους ανθρώπους μου, με το σύστημα μου δεν θα έχει καλά ξεμπερδέματα. Θα βρεθεί κατηγορούμενος, θα βρεθεί εκδιωγμένος, άνεργος, δαρμένος, στο κρατητήριο. Και τούτο το μήνυμα αφορά τόσο τις κορυφές του κράτους όσο και την κοινωνία. Από τις ποινικές διώξεις δικαστών μέχρι τις πολιτικές διώξεις δημοσίων υπαλλήλων, από τις δολοφονίες χαρακτήρων πολιτικών αντιπάλων μέχρι την αστυνομική βία και τρομοκρατία στον δρόμο υπό την καθοδήγηση Μητσοτάκη – Χρυσοχοΐδη αλλά και τις εισαγγελικές διώξεις και τους αδιανόητους για κοινοβουλευτική δημοκρατία περιορισμούς κίνησης και τις απαγορεύσεις άσκησης συνταγματικών δικαιωμάτων, το σχέδιο είναι ενιαίο και ανατριχιαστικό.

Βρίσκεται σε πλήρη εφαρμογή το Βορίδειο θεώρημα: Να ληφθούν όλα τα αναγκαία «θεσμικά» μέτρα ώστε να αποτραπεί μια νέα διακυβέρνηση από την αριστερά.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος υπαινίσσεται ότι θα γίνει εξεταστική για τον Ν. Παππά. Την βοηθάει τελικώς την κυβέρνηση η συντήρηση της σκανδαλολογίας;
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν κάνει τίποτα άλλο από το να προαναγγέλλει τα επόμενα βήματα του σχεδίου Μητσοτάκη για τον διωγμό κάθε πολιτικής δύναμης και κάθε προσώπου, που τολμά να αμφισβητεί το νέο καθεστώς. Θυμάστε που κάναμε λόγο για ορμπανισμό ως την κύρια ιδεολογική αναφορά του κου Μητσοτάκη; Νομίζω πλέον ότι αυτή η αναφορά δεν αποδίδει τη σφοδρότητα του σχεδίου αλλά και το μίσος του καθεστώτος απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ. Εδώ έχουμε να κάνουμε με την αναβίωση της πολιτικής παράδοσης του Μητσοτακικού καθεστωτισμού. Και επιτρέψτε μου να το ξαναπώ: Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με σκανδαλολογία, αλλά για επιχείρηση εξοβελισμού, ξεριζώματος και πολιτικής δίωξης οποιουδήποτε προσώπου ή κοινωνικής και πολιτικής δύναμης που δεν σκύβει το κεφάλι αδιαμαρτύρητα στις επιδιώξεις του καθεστώτος. Όμως να ξέρετε ότι, όπως και στο παρελθόν έτσι και σήμερα, αυτή η παράδοση δεν πρόκειται να κυριαρχήσει ούτε να μακροημερεύσει.
Πάντως ΝΔ και ΚΙΝΑΛ φαίνεται ότι έχουν αναπτύξει έναν κοινό βηματισμό στη Βουλή, αν κρίνει κανείς από την στάση του δεύτερου στο νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις…
Το ΚΙΝΑΛ σε δύο κορυφαίες στιγμές εφαρμογής του σχεδίου Μητσοτάκη δεν έχει απλώς επιλέξει τον κοινό βηματισμό αλλά την ταύτιση με τους στόχους του. Τόσο στην προανακριτική όσο και στο νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις το ΚΙΝΑΛ έδειξε ότι έχει διαλέξει πλευρά. Φυσικά υπάρχουν στο εσωτερικό του δυνάμεις και πρόσωπα που δυσφορούν με τις επιλογές Γεννηματά και της ηγετικής ομάδας και στις οποίες οφείλεται μια αίσθηση αμφιταλάντευσης, που έδινε το ΚΙΝΑΛ σε κάποιες φάσεις της πρώτης χρονιάς διακυβέρνησης Μητσοτάκη. Δεν ξέρω όμως κατά πόσο αυτές οι φωνές αρκούν για να μετατοπίσουν το ΚΙΝΑΛ από τη στάση που έχει επιλέξει από το 2012, την ταύτιση δηλαδή με τη ΝΔ και τον Α. Σαμαρά υπό την καθοδήγηση Βενιζέλου, στάση που εξακολουθεί να τηρεί η κα Γεννηματά. Σε κάθε περίπτωση, η πορεία και το μέλλον του ΚΙΝΑΛ θα εξαρτηθεί από την έκβαση αυτής της σύγκρουσης: Είτε θα απορροφηθεί πλήρως από τη ΝΔ είτε θα μετασχηματιστεί σε ένα κεντρώο, συντηρητικό μεν αλλά αποστασιοποιημένο ή ακόμα και εχθρικό προς τις επιδιώξεις Μητσοτάκη κόμμα, που ενδεχομένως θα μπορεί να καλύψει ένα μικρό πολιτικό κενό στο νέο σκηνικό που έχει διαμορφωθεί στη χώρα μετά το 2012.

Μιλάμε για μια ακροδεξιά δυστοπία, που απειλεί ευθέως τη δημοκρατία και στην οποία ένα μεγάλο μέρος του ΚΙΝΑΛ νιώθει δυστυχώς άνετα.

Εκτιμάτε ότι ο νέος Νόμος για τις συναθροίσεις δεν θα μπορέσει τελικώς να εφαρμοστεί. Πώς μπορεί να συμβεί αυτό;
Το θέμα για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αν αυτός ο αντισυνταγματικός νόμος μπορεί να εφαρμοστεί. Αυτό το θέμα απασχολεί τους εμπνευστές του, τον κο Μητσοτάκη και τον κο Χρυσοχοϊδη. Το θέμα για μας είναι ότι ο νόμος αυτός δεν πρέπει να εφαρμοστεί. Από κανέναν. Από τα πολιτικά κόμματα, από τα σωματεία, από τους φοιτητικούς συλλόγους, από τα κοινωνικά κινήματα. Πρέπει να φανεί στην πράξη η αμφισβήτηση του καθώς είναι ένας νόμος που αφενός αποσκοπεί στην αποτροπή διαδηλώσεων και συγκεντρώσεων και έχει συγκεκριμένες ιδεολογικές και πολιτικές στοχεύσεις. Η ιδεολογική στόχευση είναι σαφής και σχετίζεται με την εμμονή του καθεστώτος Μητσοτάκη να θεωρεί οποιαδήποτε συλλογική διαμαρτυρία στα σχέδια του ως κοινωνικά επιζήμια. Η πολιτική στόχευση είναι επίσης σαφής: Το νομοσχέδιο αυτό εντάσσεται στο συνολικό σχέδιο του καθεστώτος να εξαφανίσει οποιαδήποτε φωνή, οποιοδήποτε συλλογικό υποκείμενο, οποιαδήποτε κοινωνική ή πολιτική δύναμη που δεν υπακούει αδιαμαρτύρητα στις εντολές και δεν αποδέχεται ζητωκραυγάζοντας τις στοχεύσεις του από τη δημόσια συζήτηση αλλά και από τον πολιτικό χάρτη. Το όλο σχέδιο μπορεί να μοιάζει βέβαια μεγαλομανιακό αλλά αυτό δεν το καθιστά λιγότερο επικίνδυνο για τη δημοκρατία. Δεν θεωρώ όμως ότι σε αυτή τη φάση υπάρχουν οι κοινωνικές και πολιτικές προϋποθέσεις να τελεσφορήσει. Θα καταρρεύσει στο δρόμο.
Βλέπετε «θερμό» Φθινόπωρο;
Η πορεία της ελληνικής οικονομίας, οι μειώσεις μισθών, η κυβερνητικά τροφοδοτούμενη εργοδοτική ασυδοσία, η πλήρης απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, η κατάρρευση των εσόδων που θα οδηγήσει αργά ή γρήγορα σε περιστολή δαπανών, η δραματική κατάσταση στην οποία βρίσκονται μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις αυξάνουν την κοινωνική δυσαρέσκεια και την κοινωνική δυσφορία. Δεν είμαι μάντης για να μπορώ να εξοφλήσω τις πολιτικές μορφές και τις κοινωνικές πρακτικές μέσω των οποίων θα εκφραστεί αυτή η υπαρκτή δυσφορία και δυσαρέσκεια. Στην εποχή των κρίσεων, γιατί αυτός είναι ο χαρακτήρας της εποχής μας, αυτό είναι το μεγάλο διακύβευμα: Το πρόσημο που θα πάρει η λαϊκή δυσαρέσκεια. Θα είναι σίγουρα ριζοσπαστικό αλλά προς ποια κατεύθυνση; Προς τα δεξιά ή προς τα αριστερά; Ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τον πρώτο γύρο αυτής της μάχης, την περίοδο 2010-2014, απέναντι στον ριζοσπαστικό εθνικισμό και την άκρα δεξιά. Το ζητούμενο είναι να κερδίσει και τον επόμενο. Και νομίζω ότι έχουμε τις προϋποθέσεις κοινωνικές και πολιτικές να το κάνουμε, εφόσον συνεχίσουμε να είμαστε στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών αγώνων. Και είναι ακριβώς για αυτόν τον λόγο, που είναι απολύτως κρίσιμη η διεύρυνση και μαζικοποίηση του κόμματος. Διότι αποτελούν την προϋπόθεση της κοινωνικής και πολιτικής μας αποτελεσματικότητας σε αυτή την μεγάλη και διαρκή μάχη της εποχής των κρίσεων.

Η πολιτική της κυβέρνησης όχι μόνο δεν πρόκειται να περιορίσει αλλά θα βαθύνει την ύφεση

Ποιες οι προβλέψεις σας για την οικονομία και ειδικότερα την πορεία της ύφεσης;
Οι προβλέψεις μας, αλλά όχι μόνο οι δικές μας, του συνόλου των διεθνών οργανισμών για την ελληνική οικονομία είναι δυσοίωνες. Το λέγαμε εξάλλου από την πρώτη στιγμή, από την ανακοίνωση του «Μένουμε Όρθιοι 1» ότι η πολιτική της κυβέρνησης όχι μόνο δεν πρόκειται να περιορίσει αλλά θα βαθύνει την ύφεση. Διότι η κυβέρνηση δεν αξιοποίησε το συγκριτικό πλεονέκτημα της χώρας, που ήταν το αυξημένο απόθεμα ρευστότητας, το γνωστό μαξιλάρι, για να διατηρήσει ζωντανή τόσο τη ζήτηση όσο και την προσφορά. Τα μέτρα που πήρε ήταν σε λανθασμένο προσανατολισμό για τους εργαζόμενους και απολύτως ανεπαρκή για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Για τους εργαζόμενους, επέλεξε να επιδοτήσει την ανεργία, να αφήσει ελεύθερες τις απολύσεις, να απορρυθμίσει την αγορά εργασίας, να δώσει σήμα μείωσης μισθών, να προωθήσει και να μονιμοποιήσει την εκ περιτροπής εργασία, που σημαίνει μισή δουλειά μισός μισθός. Για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις κανένα από τα χρηματοδοτικά εργαλεία που επέλεξε δεν λειτούργησε και αυτή τη στιγμή εκατοντάδες χιλιάδες μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν πρόβλημα βιωσιμότητας. Όμως αυτό δεν ήταν τυχαίο, όπως προέκυψε και από την έκθεση Πισσαρίδη. Η κυβέρνηση έκανε την κρίση του κορωνοϊού ευκαιρία για την προώθηση του σχεδίου της, που είναι η αλα ΔΝΤ αναδιάρθρωση της ελληνικής οικονομίας. Διότι σύμφωνα με τις εμμονές της κυβέρνησης, ο δρόμος για την ανάπτυξη περνά μέσα από την συντριβή της εργασίας αλλά και από την εκκαθάριση των λεγόμενων μη ανταγωνιστικών μικρών επιχειρήσεων. Χωρίς να λαμβάνονται φυσικά υπόψη οι κοινωνικές συνέπειες αυτών των πολιτικών αλλά ούτε και η αρνητική οικονομική εμπειρία από την εφαρμογή τους την περίοδο 2010-2014. Διότι τελικά ήταν ακριβώς αυτές οι εφαρμοσμένες πολιτικές που οδήγησαν την ελληνική οικονομία στην απόλυτη κατάρρευση.
iAsk&Watch, απαντήσεις στις ερωτήσεις των μελών του iSYRIZA για όλα τα ζητήματα της επικαιρότητας.

Στο δωδέκατο iAsk&Watch, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην υπουργός Επικρατείας και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Δημήτρης Τζανακόπουλος, απαντά στις ερωτήσεις των μελών του iSYRIZA σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ ΜένουμεΌρθιοι, καθώς και για όλα τα ζητήματα της επικαιρότητας. Γίνε μέλος – ενημερώσου: https://isyriza.gr/