Σχολιάζοντας την αδιαθεσία της συναδέλφου από την Ελληνική Λύση, τη κυρίας Αθανασίου, ο Βουλευτής Δημήτρης Τζανακόπουλος ανέφερε: «Στα στόματα όλων που βρίσκονταν μέσα στην αίθουσα αλλά και δημοσιογράφων και πολιτών που παρακολουθούσαν τη συνεδρίαση ήταν ένα και μόνο πράγμα. Ότι αυτό που συνέβη, δηλαδή η έντονη αδιαθεσία της συναδέλφου, ήταν ακριβώς η απόδειξη του πόσο επικίνδυνο είναι το νομοσχέδιο το οποίο προτείνετε. Και προσέξτε, εμείς εδώ δεν σκάβουμε κάτω από τον ήλιο, Δεν είμαστε πάνω στη σκαλωσιά. Στο γιαπί. Είμαστε σε συνθήκες οι οποίες είναι απολύτως προνομιακές και παρόλα αυτά είδατε πού οδηγούν οι ρυθμίσεις αυτές».

Στη συνέχεια δήλωσε: «Εχθές δώσατε ως κυβέρνηση κανονικό ρεσιτάλ. Το πρωί δείρατε τους γιατρούς και τους υγειονομικούς στο Αττικό για να κάνετε τη φιέστα σας. Δείξατε και τον πραγματικό σας εαυτό. Γιατί την ταξική σας πολιτική, αυτή την ακραία μεροληπτική πολιτική υπέρ των εργοδοτών, τη συνοδεύετε και μια πραγματική περιφρόνηση των φτωχών, των εργαζομένων, των λαϊκών ανθρώπων».

Μάλιστα υπογράμμισε τις δηλώσεις του κυρίου Καιρίδη χθες περί τσαντιριού, κουρελαρίας και σκουπιδαριού  αναφερόμενος στη μάχη που έδινε ο Πάνος Ρούτσι, επειδή του χάλαγε το αστικό ντεκόρ και σημείωσε ο κ. Τζανακόπουλος ότι «η περιφρόνηση για τους αγώνες των λαϊκών ανθρώπων, ακόμα και όταν αυτοί οι αγώνες αφορούν τη δικαίωση των παιδιών τους είναι βαθύτατη».

Αντίστοιχα ανέφερε στην ομιλία του τις δηλώσεις του κ. Μηταράκη ότι «ο φτωχός ευθύνεται που είναι φτωχός επειδή επέλεξε να μη δουλέψει αρκετά, ο οποίος  εν τέλει το διόρθωσε λέγοντας ότι στην πραγματικότητα ο πλούσιος επιλέγει να γίνει πλούσιος επειδή επιλέγει να δουλέψει πιο σκληρά από αυτόν που είναι φτωχός».

Απευθυνόμενος στην Υπ. Εργασίας σημείωσε: «Όμως κι εσείς, καθ΄ όλη τη διάρκεια της συζήτησης αλλά και στις παρεμβάσεις σας στα κανάλια εδώ και αρκετές μέρες προσπαθείτε να πείσετε ότι ο εργαζόμενος ελεύθερα θα επιλέξει το 13ωρο, θα επιλέξει τους όρους και τις συνθήκες της υπαγωγής του στο κεφάλαιο, δηλαδή της εκμετάλλευσης του. Αυτά που πλασάρετε ως φρέσκα, ως καινούργια, ότι δηλαδή ο εργαζόμενος ελεύθερα επιλέγει τους όρους της εργασίας του, είναι τόσο παλιά όσο το ίδιο το κεφάλαιο. Είναι τόσο παλιά όσο η ίδια η αστική τάξη».

Επ΄ αυτού ανέγνωσε ο Δ. Τζανακόπουλος ένα απόσπασμα από ένα βιβλίο που είχε εκδοθεί το 1867 σύμφωνα με το οποίο  “Η σφαίρα της κυκλοφορίας ή της ανταλλαγής εμπορευμάτων που μέσα της κινείται η αγορά και η πώληση της εργατικής δύναμης ήταν στην πραγματικότητα αληθινή Εδέμ για τα φυσικά δικαιώματα του ανθρώπου. Εδώ κυριαρχούν μόνο η ελευθερία, η ισότητα, η ιδιοκτησία και ο Μπένθαμ, ένας Άγγλος ωφελιμιστής φιλόσοφος. Ελευθερία. Επειδή ο αγοραστής και ο πωλητής ενός εμπορεύματος, της εργατικής δύναμης υποτάσσονται μόνο στην ελεύθερη βούλησή τους. Συμβάλλονται σαν ελεύθερα, νομικώς ισότιμα πρόσωπα. Το συμβόλαιο είναι το τελικό αποτέλεσμα στο οποίο οι θελήσεις τους βρίσκουν μια κοινή νομική έκφραση. Ισότητα. Επειδή σχετίζονται μεταξύ τους μόνο σαν κάτοχοι εμπορευμάτων και ανταλλάσσουν ισοδύναμο με ισοδύναμο. Ιδιοκτησία. Επειδή ο καθένας εξουσιάζει μόνο αυτό που είναι δικό του. Μπένθαμ επειδή ο καθένας νοιάζεται μόνο για τον εαυτό του. Η μόνη δύναμη που τους συνδέει και τους σχετίζει είναι η δύναμη της ιδιοτέλειας τους, του προσωπικού κέρδους, των ατομικών τους συμφερόντων. Και ακριβώς επειδή ο καθένας φροντίζει μόνο για τον εαυτό του και κανένας για τον άλλο, επιτελούν όλοι εξαιτίας μιας προκαθορισμένης αρμονίας των πραγμάτων ή κάτω από τα κελεύσματα μιας παμπόνηρης πρόνοιας μόνο το έργο του αμοιβαίου τους οφέλους, της κοινής ωφέλειας, του γενικού συμφέροντος. Αποχωρώντας απ΄ αυτή τη σφαίρα της απλής κυκλοφορίας ή της ανταλλαγής εμπορευμάτων από την οποία ο χυδαίος οπαδός του ελεύθερου εμπορίου δανείζεται τις έννοιες και τους κανόνες του σχετικά με την κοινωνία του κεφαλαίου και της μισθωτής εργασίας, όπως φαίνεται, μεταβάλλονται κιόλας τα πρόσωπα του δράματος. Ο πρώην κάτοχος χρήματος προπορεύεται σαν κεφαλαιοκράτης και ο κάτοχος της εργατικής δύναμης τον ακολουθεί σαν εργάτης του. Ο πρώτος με ένα πολυσήμαντο μειδίαμα και πολυάσχολος. Ο δεύτερος συνεσταλμένος, διστακτικός. Σαν τον άνθρωπο που φέρνει στην αγορά μόνο το ίδιο του το τομάρι και ξέρει ότι αυτό που τον περιμένει είναι μόνο το γδάρσιμο».

Και κατέληξε στο εξής συμπέρασμα: «Αυτό ακριβώς έλεγε πριν 150 περίπου χρόνια, ο Κάρολος Μαρξ στο Κεφάλαιο για τη σχέση ελευθερίας και ισότητας που κυριαρχεί στην αγορά στη βάση της οποίας κρίνετε εσείς την υποτιθέμενη ελεύθερη υπαγωγή του εργαζομένου στον εργοδότη του. Τόσο παλιά είναι αυτά που λέτε. Και αυτό το οποίο κάνει ακριβώς αυτό το νομοσχέδιο είναι να ετοιμάζει ακόμα χειρότερους όρους γδαρσίματος για τους εργαζόμενους σε αυτήν εδώ τη χώρα».

-Περισσότερες από μία φορές ο κύριος Διοικητής απαντούσε στους εκπροσώπους των φορέων και στους εργαζόμενους της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας σαν να ήταν ο ίδιος επισπεύδων του νομοσχεδίου. Αναγκάστηκα μάλιστα να τον διακόψω κάποια στιγμή διότι έφτασε στο σημείο να πει «καταθέστε μου τις προτάσεις σας για να τις περάσουμε στο νομοσχέδιο».

-Αυτό δεν είναι προσβλητικό για την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου; Ο κύριος Διοικητής έγραψε το νομοσχέδιο; Ο κύριος Διοικητής υπάγεται στον Κοινοβουλευτικό Έλεγχο;

-Επί της ουσίας το νομοσχέδιο είναι προφανές ότι εντάσσεται στη λογική της απελευθέρωσης. Δηλαδή, την ιδιωτικοποίηση. Αυτή όμως δεν είναι μια επιλογή που αφορά μόνο το Υπουργείο Μεταφορών και Υποδομών. Είναι μια γενική πολιτική επιλογή. Είναι μια στρατηγική επιλογή της Κυβέρνησης στις μεταφορές, στην υγεία, στην παιδεία, στην ενέργεια, σε όλους τους τομείς της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής. Όμως εδώ έχουμε να κάνουμε με κρίσιμα ζητήματα που αφορούν την ίδια την ασφάλεια.

–Γίνεται σήμερα ότι είναι θεσμικά και πρακτικά δυνατό και απαραίτητο ώστε να είναι εγγυημένη η ασφάλεια των πτήσεων; Αρκετοί άλλοι από τους αρμόδιους φορείς δεν πήραν θέση σε σχέση με αυτό. Έχει το Υπουργείο να κάνει ένα σχόλιο ή να δώσει μια απάντηση σε αυτό; Εγγυάσθε ότι γίνεται ό τι είναι απαραίτητο θεσμικά και πρακτικά για την ασφάλεια των πτήσεων;

-Το θέμα είναι ότι τα πράγματα δεν βελτιώνονται. Επιδεινώνονται. Διότι το λέτε και οι ίδιοι στην αιτιολογική έκθεση «ο στόχος είναι η μεγαλύτερη ευελιξία» και γι’ αυτό επιλέξατε το 2020 να περάσετε από τη λογική μιας υπηρεσίας που ανήκει στο στενό δημόσιο τομέα σε μια λογική νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου. Ακριβώς για να υπηρετήσετε την πολιτική της απελευθέρωσης, της απόλυτης ευελιξίας, της απομάκρυνσης της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας από τα αεροδρόμια είτε μιλάμε για τα ήδη προχωρημένα είτε μιλάμε για τα προς παραχώρηση και την αποψίλωση της από προσωπικό και αρμοδιότητες με μεγαλύτερη ευκολία. Διότι ο στενός δημόσιος τομέας δεν προβλέπει αυτού του τύπου τις ευκολίες οι οποίες προβλέπονται από το νομοσχέδιο αυτό στη βάση ακριβώς της μετατροπής της ΥΠΑ σε νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. Και είναι και άνοιγμα του δρόμου για αντίστοιχη διευθέτηση στα προς παραχώρηση αεροδρόμια.

-Αντί άλλου επιχειρήματος διαβάζω το υπόμνημα του ΣΕΤΕ. «Τα παραχωρηθέντα αεροδρόμια του Διεθνούς Αερολιμένα και της Fraport Greece αλλά και ο διάδοχος του Διεθνούς Αερολιμένα Ηρακλείου στο Καστέλι εξυπηρετούν το 95% της αεροπορικής κίνησης στη χώρα. Μετά και την πρόσφατη παραχώρηση του αεροδρομίου της Καλαμάτας, η κυβέρνηση διερευνά τη δυνατότητα αποκρατικοποίησης της λειτουργίας των 22 μικρών περιφερειακών αεροδρομίων. Δεδομένης της πραγματικότητας αυτής, το μέγεθος, η δομή και οργάνωση του υπό σύσταση νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου θα πρέπει να ανταποκρίνεται στις μελλοντικές του αρμοδιότητες, οι οποίες ελαχιστοποιούνται αναφορικά με τη λειτουργία των αεροδρομίων». Δεν τα λέει κανένας αριστερός αυτά. Δεν τα λέει η αντιπολίτευση, αλλά ο ΣΕΤΕ.

-Το ερώτημα είναι το εξής: Θέλουμε την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας με ουσιαστικές αρμοδιότητες, με παρουσία στα αεροδρόμια, με εγγύηση στους εργαζομένους της, με δυνατότητα να παρεμβαίνει και να εγγυάται την ασφάλεια των πτήσεων ή θέλουμε την αποψιλωμένη Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας την οποία δημιουργείτε; Αυτή είναι η πολιτική σύγκρουση που υπάρχει εδώ.

-Πολύ συγκεκριμένα, τα άρθρα 31 και 32 είναι χαρακτηριστικότατα για την πολιτική στρατηγική την οποία πάτε να υλοποιήσετε: Κινητικότητα για τους εργαζόμενους στα ήδη παραχωρημένα, χωρίς καμία διαδικασία, χωρίς καμία αξιολόγηση θα παίρνει μια απόφαση ο διοικητής και γι’ αυτό δεν θέλατε προεδρικό διάταγμα και γι’ αυτό δεν θέλατε να υπάγεται η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας στο στενό δημόσιο τομέα, γιατί εκεί δεν θα μπορούσε να κόβει και να ράβει ο διοικητής. Στο άρθρο 31 έχει κινητικότητα προσωπικού παραχωρημένων αερολιμένων και εσωτερική κινητικότητα υπαλλήλων υπηρεσίας πολιτικής αεροπορίας για εξυπηρέτηση υπηρεσιακών αναγκών. Αποφασίζομεν και διατάζομεν. Αυτή είναι η λογική.

–Άρθρο 21, δεν σας φτάνει που αποψιλώνετε την υπηρεσία από προσωπικό και αρμοδιότητες, θέλετε να προσλάβετε και golden boys του ιδιωτικού τομέα για να την αποψιλώσουν. Και μάλιστα παρακάμπτοντας οποιαδήποτε διαδικασία ΑΣΕΠ. Να φέρουμε από την ιδιωτική αγορά. Και ξέρετε γιατί θέλουν να φέρουν από την ιδιωτική αγορά διευθυντές και γενικούς διευθυντές; Διότι αυτοί έχουν το know how πώς κάνεις αναδιάρθρωση σε μια υπηρεσία.

-Μας είπε σήμερα ο κ. Μηταράκης για τις δυνατότητες που δίνει ο ιδιωτικός τομέας και για το γεγονός ότι όποιος είναι φτωχός τη σήμερον ημέρα στην Ελλάδα ή στον υπόλοιπο κόσμο, φταίει ο ίδιος, γιατί δεν προσπαθεί αρκετά στον ιδιωτικό τομέα. Βασική μέριμνα λοιπόν του νομοσχεδίου είναι να εκκαθαριστεί η υπηρεσία πολιτικής αεροπορίας. Έχει ως αποτέλεσμα αυτή η επιλογή να υπονομευτεί η ίδια η ασφάλεια των πτήσεων, αλλά και η εύρυθμη λειτουργία των αεροδρομίων.

-Είναι επικίνδυνα πράγματα αυτά. Αφορούν την ίδια την ασφάλεια των ανθρώπων που χρησιμοποιούν τα αεροπλάνα ως μέσο μεταφοράς. Γι’ αυτό θα ήμουν πολύ πιο προσεκτικός στη θέση σας, στην αποστολή που σας έχει αναθέσει ο Πρωθυπουργός να εκκαθαρίσετε την υπηρεσία πολιτικής αεροπορίας από προσωπικό και αρμοδιότητες.

-Ποια είναι τα βασικά στοιχεία που μας επιτρέπουν να σκιαγραφήσουμε αυτή τη μεγάλη εικόνα της ελληνικής οικονομίας; Η κυβέρνηση επιμένει να αναφέρει ως πολύ μεγάλη επιτυχία της τους ρυθμούς ανάπτυξης, οι οποίοι είναι υψηλότεροι από τον σχετικό ευρωπαϊκό μέσο όρο και αυτό επιχειρεί να το καρπωθεί ως μεγάλη πολιτική επιτυχία. Προσέξτε όμως τι δεν λέει η κυβέρνηση. Οι ρυθμοί αυτοί κινούνται περίπου στην περιοχή του 2%, με την εξαίρεση των χρόνων που υπήρξε η κρίση του Covid. Μετά βρισκόμαστε περίπου στην περιοχή του 2%. Τι είναι αυτό το 2%; Είναι μια πολιτική επιτυχία της κυβέρνησης;

-Σας θυμίζω ότι η μελέτη Δημοσίου για την εξυπηρέτηση του χρέους το 2018 προέβλεπε ακριβώς αυτούς τους ρυθμούς ανάπτυξης ως μέσο όρο για τα επόμενα τριάντα χρόνια. Προσέξτε ποια είναι η διαφορά. Η διαφορά είναι ότι εσείς λέγατε το 2019 ότι θα έχουμε ανάπτυξη 4% για μια 10ετία. Προσέξτε και ποια είναι η διαφορά σε σχέση με το 2018 που έγινε η μελέτη βιωσιμότητας του χρέους, ότι δεν υπήρχαν τα χρήματα που προέκυψαν από το ταμείο ανάκαμψης, όπως δεν υπήρχε και η συνθήκη του Covid. Επομένως, για ποιο πράγμα ακριβώς πανηγυρίζετε; Εν τω μεταξύ, η αντίστοιχη πρόβλεψη που γινόταν το 2018, το 2019, το 2020 για τους ρυθμούς ανάπτυξης της ευρωπαϊκής οικονομίας ήταν ακριβώς αυτό που παρακολουθούμε σήμερα κοντά στο 1%. Επομένως, δεν υφίσταται κάποιος λόγος πανηγυρισμού.

-Το πιο ενδιαφέρον σημείο εδώ θα ήταν αν η ανάπτυξη αυτή έχει αποτελέσματα που διαχέονται προς όφελος της κοινωνικής πλειοψηφίας, έχει αποτελέσματα που ωφελούν την κοινωνική πλειοψηφία, τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τους ανέργους, τα λαϊκά νοικοκυριά ή αν συμβαίνει στην πραγματικότητα κάτι άλλο. Η απάντηση λοιπόν είναι ότι η ανάπτυξη αυτή δεν ωφελεί την κοινωνική πλειοψηφία.

-Θα μείνω σε τρεις τέσσερις βασικούς δείκτες που αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε όρους αγοραστικής δύναμης. Αν η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται στο 100, στην Ελλάδα είναι στο 70. Είμαστε προ τελευταίοι, με μόνη χειρότερη τη Βουλγαρία, που βρίσκεται στο 66. Η Ρουμανία βρίσκεται στο 79, η Πολωνία το ίδιο, η Τσεχία στο 91 και η Ουγγαρία στο 77. Αν δε η πορεία αυτή συνεχιστεί με αυτούς τους όρους, υπολογίζεται ότι θα φτάσει η χώρα στο σημείο που ήταν το 2009 σε περίπου 28 χρόνια, ενώ θα φτάσει στο 100% σε περίπου 35-37 χρόνια. Να δώσουμε κι άλλους δείκτες μεριδίου μισθών στο ΑΕΠ. Η πορεία είναι απογοητευτική. Το μερίδιο των μισθών όχι απλώς δεν έχει αυξηθεί κατά την εξαετία, αλλά έχει μειωθεί σε σχέση με το που βρισκόταν το 2019, όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία. Εκείνη την περίοδο είχε σταθεροποιηθεί με μικρή ανοδική τάση στο 37% το μερίδιο των μισθών στο ΑΕΠ. Σήμερα έχει σταθεροποιηθεί πλέον στην περιοχή του 35%, δύο μονάδες κάτω. Αυτό δείχνει ακριβώς την ταξική μονομέρεια της πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας. Αυτό σημαίνει ότι αυτή την ανάπτυξη του ΑΕΠ δεν την καρπώνονται οι μισθωτοί. Δεν την καρπώνονται οι εργαζόμενοι. Την καρπώνεται κάποιος άλλος. Απλούστατα είναι ταξική μονομέρεια με διαφορετικό τρόπο.

-Η ίδια ταξική μονομέρεια αποτυπώνεται και σ έναν άλλο δείκτη. Αυτός είναι ο δείκτης της αγοραστικής δύναμης των ετήσιων αποδοχών εργασίας ανά μισθωτό. Βρισκόμαστε με βάση τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην τελευταία θέση. Είμαστε κάτω και από την Βουλγαρία, η Κύπρος είναι στο 100, η Βουλγαρία στο 81, η Πολωνία στο 97, η Τσεχία στο 105. Αυτός είναι ο δείκτης που αποτυπώνει ακριβώς την εικόνα της αγοραστικής δύναμης της μισθωτής εργασίας εν έτει 2025 στην Ελλάδα, μετά από 6 χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Αυτή είναι η εικόνα που αφορά τη μισθωτή εργασία. Την ίδια ώρα τράπεζες, διυλιστήρια, σουπερ μαρκετ, κατασκευαστικές, ασφαλιστικές, ιδιωτικά νοσοκομεία σημειώνουν ρεκόρ κερδών. Ο ένας κλάδος μετά τον άλλον και η μία επιχείρηση μετά την άλλη. Ρεκόρ τριακονταετίας στα κέρδη. Μόνο φέτος πρόκειται να μοιραστούν, με βάση τις εκτιμήσεις του Χρηματιστηρίου Αθηνών, πέντε δισεκατομμύρια ευρώ σε μερίσματα. Την εξαετία της διακυβέρνησης κυβέρνησης Μητσοτάκη και αυτής της οικονομικής πολιτικής που ακολουθεί 500% αύξηση κερδών των εισηγμένων στο Χρηματιστήριο. Σκεφτείτε έναν μισθωτό που το 2019 έπαιρνε 1000 ευρώ, 500% αύξηση θα σήμαινε ότι σήμερα θα έπρεπε να παίρνει 6000 ευρώ.

-Αυτό είναι ταξική πολιτική, νεοφιλελεύθερη πολιτική. Πρωτογενές πλεόνασμα: εδώ η Νέα Δημοκρατία έλεγε το 2019, λίγο μετά τη συμφωνία για τη ρύθμιση του χρέους το 2018, πρωτογενές πλεόνασμα στην περιοχή του 2% δεν είναι βιώσιμο. Το 2025 θα κλείσει στο 4,8.  5% πρωτογενές πλεόνασμα; Γιατί ακριβώς επιμένετε σε αυτή την πολιτική που διπλασιάζει στη πραγματικότητα το πρωτογενές πλεόνασμα σε σχέση με το στόχο; Ποιες είναι οι πολιτικές πρωτοβουλίες που παίρνει η κυβέρνηση για να αλλάξει αυτή την κατάσταση των πραγμάτων; Καμιά πολιτική πρωτοβουλία δεν παίρνει η κυβέρνηση για να αλλάξει αυτή την κατάσταση πραγμάτων. Γιατί στην πραγματικότητα δημιούργησε αυτή την κατάσταση πραγμάτων. Γιατί αυτή είναι η στρατηγική της επιλογή. Το θέμα είναι ποια μπορεί να είναι μια πολιτική ανταγωνιστική σε αυτό το στρατηγικό σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας, το οποίο έχει ένα και μόνο αποτέλεσμα: τον πλουτισμό των λίγων και την φτωχοποίηση των πολλών.

Αυτή τη στιγμή δεκάδες άνθρωποι από όλον τον κόσμο μεταξύ των οποίων Έλληνες πολίτες και μία βουλεύτρια του ελληνικού Κοινοβουλίου, η γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Αριστεράς, η Πέτη Πέρκα έχουν απαχθεί από τον στρατό του εγκληματικού κράτους του Ισραήλ, και αγνοούνται. Έλληνες πολίτες, έχουν απαχθεί και αγνοούνται. Ουδείς γνωρίζει πού βρίσκονται, πιθανότατα υπό κράτηση σε κάποιο ισραηλινό μπουντρούμι. Και η ερώτηση που απευθύνω στην κυβέρνηση είναι η εξής: Την ώρα που υπάρχουν διπλωματικές ενέργειες από σειρά κρατών, ερωτώ τι έχει κάνει η ελληνική κυβέρνηση από την ώρα που έχει ξεκινήσει η επίθεση πριν από 12 – 14 ώρες. Σιωπάτε. Δεν σηκώνετε τα τηλέφωνα. Δεν έχετε κάνει οποιαδήποτε δημόσια ή άλλη παρέμβαση. Δεν έχετε ενημερώσει καν αν γνωρίζετε πού βρίσκονται οι Έλληνες πολίτες, μεταξύ των οποίων η μία βουλεύτρια του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Σας ρωτώ λοιπόν, κύριε Υπουργέ, ευθέως και περιμένω την απάντησή σας. Έχετε επικοινωνήσει με τον ομόλογό σας στο Ισραήλ; Σε ποιες φυλακές κρατούνται οι Έλληνες πολίτες; Καλώ τον κύριο Γεραπετρίτη, όπως τον έχει καλέσει ήδη ο Πρόεδρος της Νέας Αριστεράς, να απαντήσει.