Συνεντεύξεις

Αυτό το οποίο ζητάμε από τους πολίτες είναι να συγκρίνουν πού βρισκόταν η χώρα το 2014 & πού βρίσκεται σήμερα

Debate στον REALFM με τον κο Ν. Δένδια (ΝΔ) και τον συντονισμό του δημοσιογράφου Ν. Χατζηνικολάου:

Καλούμε τους πολίτες να υποστηρίξουν τον ΣΥΡΙΖΑ για να δημιουργηθούν ακόμη περισσότερες από τις 400.000 θέσεις εργασίες που ήδη έχουμε δημιουργήσει, για εργασικά δικαιώματα και για καλούς μισθούς, για να στηριχθεί το κοινωνικό κράτος, για να δημιουργηθούν όροι για μια αποτελεσματική δημόσια διοίκηση αλλά και για να υπάρξει δυνατότητα για δικαιότερη φορολογία που να αφορά την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία.

Να μην επιτρέψουν οι πολίτες να επιστρέψουμε σε πολιτικές οι οποίες στην πραγματικότητα αντιγράφουν τις βασικές θέσεις του ΔΝΤ όπως αυτές εκφράστηκαν κατά τη διάρκεια της 8ετίας. Να συγκρίνουν που βρισκόταν η χώρα το 2014 και πού βρίσκεται σήμερα που έχουμε βγει από τα μνημόνια, που το χρέος έχει ρυθμιστεί και που η κάθε κυβέρνηση έχει πλέον λυμένα τα χέρια της για να μπορέσει να ασκήσει πολιτικές που να αντιστοιχούν στο αξιακό της σύμπαν. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχω την εκτίμηση ότι σε αυτό το πεδίο έχει την προγραμματική υπεροχή.

Τις προηγούμενες μέρες έγινε νομίζω πιο σαφής από ποτέ η υποκριτική στάση που κράτησε η ΝΔ καθώς ήταν η πολιτική δύναμη που αποδέχτηκε διπλή ονομασία, με χρήση του Μακεδονία-Σκόπια μόνο για ό,τι αφορά τον ΟΗΕ. Σε όλες τις υπόλοιπες χρήσεις η τότε πΓΔΜ θα είχε τη δυνατότητα να χρησιμοποιοεί απλώς και μόνο τον όρο Μακεδονία.

Να προχωρήσουμε για την ισότητα & για τη δίκαιη ανάπτυξη

Συνέντευξη στην ε/φ ΕΘΝΟΣ:

Κύριε Τζανακόπουλε, δύο ηµέρες πριν ανοίξουν οι κάλπες πιστεύετε ότι το παιχνίδι γυρίζει;

Φυσικά. Οι κάλπες το πρωί της Κυριακής θα είναι άδειες και τα πάντα ξεκινούν και πάλι από το µηδέν. Αυτή τη φορά ο κόσµος δεν προσέρχεται σε µια κάλπη ευρωεκλογών, που αντικειµενικά δεν έχει το βάρος µιας αναµέτρησης εθνικών εκλογών. Την Κυριακή ο κάθε πολίτης θα πάρει µια απόφαση ζωής και είµαστε αισιόδοξοι ότι ο καθένας και η καθεµιά θα βάλει κάτω τα πεπραγµένα του ενός και του άλλου, θα συγκρίνει το πώς ήταν η ζωή του πριν από πέντε χρόνια και πώς είναι σήµερα και θα αποφασίσει αναλόγως.

Στον ΣΥΡΙΖΑ έχετε πει ότι το εκλογικό αποτέλεσµα θα κριθεί εν πολλοίς από το ποιοι θα ψηφίσουν. Εχετε πείσει τµήµα των αναποφάσιστων ή όσων απείχαν στις ευρωεκλογές;

Μόνο η κάλπη θα έχει την απάντηση σε αυτό. Νοµίζω ότι ο κόσµος που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ το 2015 και έχει τις διαφωνίες και τις ενστάσεις του για κάποιες επιλογές αντιλαµβάνεται σήµερα ότι το διακύβευµα είναι πολύ µεγαλύτερο από τις επιµέρους διαφωνίες που πιθανόν έχει µε τον ΣΥΡΙΖΑ. Εµείς λοιπόν λέµε κάτι απλό: αν την Κυριακή πάνε στην κάλπη οι πολίτες που πιστεύουν ότι η Ελλάδα πρέπει να προχωρήσει µε στόχο την ισότητα, την κοινωνική αλληλεγγύη και τη δίκαιη ανάπτυξη και θέλουν να αποτρέψουν την πιθανότητα να επιστρέψουν ξανά στην απόγνωση της περιόδου Σαµαρά, τότε η µεγάλη ανατροπή θα είναι γεγονός. Είναι δύσκολο το εγχείρηµα, αλλά απολύτως εφικτό.

Λέτε πως η Ν∆ απέφυγε την προγραµµατική αντιπαράθεση, όµως σιγά σιγά το πρόγραµµά της ξεδιπλώνεται. Τι σας ανησυχεί περισσότερο;

Το πρόγραµµά τους δεν ξεδιπλώνεται, απλά τους ξεφεύγει όταν τους ρωτούν για τα κρίσιµα θέµατα και όχι όταν τους κάνουν αγιογραφίες κάποια φιλικά ΜΜΕ. Και δεν νοµίζω ότι έχει υπάρξει αρχηγός της αξιωµατικής αντιπολίτευσης που να κρύβει τόσο επιµελώς το πρόγραµµα του. Και δεν υπάρχει καλύτερη απόδειξη από την άρνησή του για ντιµπέιτ µε τον πρωθυπουργό. Ακόµα και το πρόγραµµα που µοίρασαν στον Τύπο είναι µια προκάτ έκθεση ιδεών στην οποία, για παράδειγµα, δεν αναφέρεται ούτε µία λέξη για το Ασφαλιστικό. Το πραγµατικό πρόγραµµά τους είναι αυτά που λέει η κυρία Ξαφά για τη µείωση των συντάξεων, ο κ. Παπαδηµητρίου για να δοθούν τα 37 δισ. του µαξιλαριού ρευστότητας δώρο στις τράπεζες και φυσικά ο κ. Μητσοτάκης που οι πιο ειλικρινείς στιγµές του είναι όταν αναφέρεται στην ένταση της εργασιακής εκµετάλλευσης ως καινοτοµία: το ξεπερασµένο οκτάωρο, οι συλλογικές διαπραγµατεύσεις ως ιδεοληπτική εµµονή της Αριστεράς, η επταήµερη εργασία. Θα σας έλεγα µάλιστα το εξής: αν κάποιος θέλει να καταλάβει το πρόγραµµα της Ν∆ για την οικονοµία και τις διαρθρωτικές µεταρρυθµίσεις, δεν έχει παρά να παρακολουθήσει µερικά ξεσπάσµατα ειλικρίνειας της κυρίας Μπακογιάννη, ενώ για τα θέµατα της δηµοκρατίας και των ατοµικών δικαιωµάτων τις παρεµβάσεις της παρέας του ΛΑΟΣ, του κ. Γεωργιάδη, του κ. Βορίδη, του κ. Πλεύρη.

Ο κόσµος πάντως, µε βάση τις δηµοσκοπήσεις, δεν δείχνει να συµµερίζεται την ανησυχία σας για την πιθανότητα νίκης της Νέας ∆ηµοκρατίας…

Αυτό -επαναλαµβάνω- θα φανεί στην κάλπη. Είναι δεδοµένο ότι µια µερίδα συµπολιτών µας βλέπει στην πιθανότητα διακυβέρνησης της Ν∆ την πιθανότητα να βελτιώσει τη θέση του. ∆εν είναι πρωτοφανές. 45 χρόνια κόµµα είναι η Ν∆. Εµείς δεν λέµε όσα λέµε για να ανησυχήσουµε τους πολίτες. Εµείς παραθέτουµε την αλήθεια και τα δεδοµένα. Αν στο τέλος της ηµέρας κάποιος θεωρεί ότι, παρά τις τεράστιες ευθύνες της Ν∆ για τη χρεοκοπία της χώρας, τη σκληρή λιτότητα, τη φοροεπιδροµή και τον αυταρχισµό της περιόδου Σαµαρά αλλά και τα όσα καταθέτει ο κ. Μητσοτάκης για περικοπές στις δαπάνες του κοινωνικού κράτους, τη διάλυση της δηµόσιας υγείας, την ιδιωτικοποίηση του Ασφαλιστικού, η Ν∆ συνιστά επιλογή για το µέλλον, ο ίδιος θα κρίνει στη συνέχεια αν αυτή η επιλογή ήταν τελικά σωστή ή εσφαλµένη. Εµείς απλά είµαστε εδώ µε τα επιχειρήµατα και τα πεπραγµένα µας για να πείσουµε τους πολίτες, όχι για να σκορπίσουµε τρόµο και ανησυχία. Αυτό άλλωστε ήταν πάντα βασικό χαρακτηριστικό των αντιπάλων µας.

Η Ν∆ διαβεβαιώνει ότι και φοροελαφρύνσεις θα υπάρξουν και τα επιδόµατα θα διατηρηθούν…

Ο κ. Μητσοτάκης, στην προσπάθειά του να δηµιουργήσει σύγχυση, λέει τα πάντα και τίποτα ταυτόχρονα. Στην αρχή έλεγε ότι οι φοροελαφρύνσεις θα φέρουν ανάπτυξη, τώρα µας λέει ότι η ανάπτυξη θα φέρει φοροελαφρύνσεις. Τον περασµένο Φλεβάρη επέµενε ότι θα κάνει φοροελαφρύνσεις από τον πρώτο µήνα και πριν από µία εβδοµάδα τις µετέθεσε για το 2021-2022 και αφού πρώτα δελεάσει τους Ευρωπαίους και το ∆ΝΤ µε ένα σχέδιο µεταρρυθµίσεων. Αξίζει κανείς να αναρωτηθεί ποιες µεταρρυθµίσεις εννοεί, αφού κάθε φορά αναφέρει την ίδια φράση: περικοπή δαπανών. Ποιες είναι οι δαπάνες όµως, όχι γενικά και αόριστα αλλά συγκεκριµένα: είναι οι µισθοί του ∆ηµοσίου, οι συντάξεις, τα επιδόµατα, η δηµόσια παιδεία, η υγεία, η ασφάλεια, η άµυνα της χώρας.

Πείτε µου τρεις λόγους για να ψηφίσει ένας πολίτης τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συµµαχία…

Πρώτον, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ έβγαλε τη χώρα από τα µνηµόνια και πλέον µπορεί να κυβερνήσει µε το δικό του πρόγραµµα. ∆εύτερον, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ένα συνεκτικό πρόγραµµα που θα αξιοποιήσει τις αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας και θα παρέχει ασφάλεια και δικαιοσύνη για όλη την κοινωνία. Τρίτον, γιατί είναι κρίµα να επιστρέψει η Ελλάδα στα χέρια αυτών που τη χρεοκόπησαν και βύθισαν στην απόγνωση έναν ολόκληρο λαό.

Ταυτόσημες οι ιδέες του κ. Μητσοτάκη με αυτές του ΔΝΤ για τις συντάξεις

Συνέντευξη στον ρ/σ «Στο Κόκκινο» και τον δημοσιογράφο Ν. Σβέρκο:

Υπάρχουν συγκεκριμένοι σχεδιασμοί με συγκεκριμένο προσανατολισμό, που επί της ουσίας στοχεύουν στην επαναφορά βασικών προγραμματικών προτεραιοτήτων της μνημονιακής περιόδου:
• στο ασφαλιστικό
• στα εργασιακά με την κατάργηση συλλογικών διαπραγματεύσεων και οχταώρου στον ιδιωτικό τομέα,
• στο Δημόσιο με το ένα προς πέντε

ΝΔ: ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

Κατά καιρούς η ΝΔ έχει τοποθετηθεί υπέρ όλων των σφοδρών αλλαγών που επί της ουσίας πλήττουν και τον πυρήνα της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης αλλά και το εισόδημα των σημερινών συνταξιούχων και θέτουν σε κίνδυνο τις συντάξεις των μελλοντικών συνταξιούχων.

Επί της ουσίας δεν είναι τίποτε άλλο παρά επαναλήψεις όσων πρότεινε το ΔΝΤ ως ασφαλιστική μεταρρύθμιση το 2016, με κατάργηση των βαρέων-ανθυγιεινών, να μην υπάρχει προσωπική διαφορά για τους παλιούς συνταξιούχους, να ανοίξει το ασφαλιστικό και ειδικά η επικούρηση στις ιδιωτικές εταιρείες και να μην υπάρχει στην πράξη δυνατότητα χρηματοδότησης του επικουρικού ταμείου των σημερινών συντάξεων.

Αυτό έρχεται και δένει με την πρόταση Μητσοτάκη για επαναφορά της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος που κατήργησε ο ΣΥΡΙΖΑ παρά τις αντιδράσεις και έντονες αντιστάσεις των θεσμών. Ήδη το 2016 ο κ. Μητσοτάκης μίλησε ανοιχτά στην πρώτη του συνέντευξη για ανάγκη μείωσης των επικουρικών συντάξεων. Άρα μιλάμε για μία άποψη, πρόγραμμα και σχέδιο που στην πραγματικότητα έχει στόχο την διάλυση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης έτσι όπως το γνωρίζουμε σήμερα.

Με “καρότο” την μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, την ίδια στιγμή, δημιουργείται μία τεράστια τρύπα στα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων που ακόμα ο κ. Μητσοτάκης δεν μας έχει πει πώς ακριβώς σκοπεύει να την καλύψει. Είναι αδύνατον να καλυφθεί αυτό το έλλειμμα από την ανάπτυξη, θα πρέπει να είναι στο 8%! Γι’ αυτό και το τελευταίο διάστημα ο κ. Μητσοτάκης επαναλαμβάνει διαρκώς μία εντελώς αντιφατική ρητορεία, που λέει «θα μειώσουμε φόρους και ασφάλιστρα για να έρθει η ανάπτυξη» και στη συνέχεια «μόνο εφόσον έρθει η ανάπτυξη θα καταφέρουμε να μειώσουμε φόρους και ασφάλιστρα».

Πρόκειται στην πραγματικότητα για ένα πρόγραμμα βαθιά αντικοινωνικό, βαθιά νεοφιλελεύθερο, βαθιά προσανατολισμένο στην στήριξη ιδιωτικών συμφερόντων τα οποία εδώ και πάρα πολλά χρόνια εποφθαλμιούν τον χώρο της κοινωνικής ασφάλισης, ως νέο πεδίο κερδοφορίας. Είναι από τα βασικά σημεία όπου φαίνονται οι καθαρές διαχωριστικές γραμμές μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ σε αυτήν την πολιτική συζήτηση.

ΝΔ: ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΗ & ΠΙΣΤΟΛΗΠΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ

Τώρα, ο κος Μητσοτάκης ανοίγει και το θέμα της ίδιας της εξόδου από το μνημόνιο. Καθώς εκτός των επιμέρους σχεδιάζεται, παρά τις προσπάθειες του κ. Μητσοτάκη να θολώσει τα νερά, το αποθεματικό προστασίας της ελληνικής οικονομίας από αναταράξεις στις διεθνείς αγορές χρήματος να χρησιμοποιηθεί για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Άρα για την ΝΔ τίθεται θέμα ανακεφαλαιοποίησης. Είναι πολύ επικίνδυνο ζήτημα να το ανοίγει αυτό η ΝΔ. Και ακριβώς επειδή το «μαξιλάρι» θα έχει χρησιμοποιηθεί, η ΝΔ προωθεί την πιστοληπτική γραμμή στήριξης δηλαδή υπογραφή με τον ESM μίας νέας δανειακής σύμβασης που όπως γνωρίζουμε συνεπάγεται και μνημόνιο, προαπαιτούμενα και αξιολογήσεις, όπως τις γνωρίσαμε την περίοδο της 8ετίας.

ΣΥΡΙΖΑ & ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ

Στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει αποφασιστικότητα, πείσμα και επιμονή από όλα τα στελέχη, μέλη και φίλους του κόμματος, δίνουν καθημερινά τον αγώνα για να εγγυηθούμε το μέλλον της χώρας με επίκεντρο τον εργαζόμενο, τον συνταξιούχο, την κοινωνική πλειοψηφία, ένα μέλλον ισότητας. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι εδώ, θα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην πολιτική ζωή.

Ο Αλέξης Τσίπρας, που πρωταγωνίστησε στον μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ από ένα κόμμα του 3%-4% σε μία δύναμη της Αριστεράς που μπορεί να πρωταγωνιστεί, που κατάφερε να ολοκληρώσει την τεράστια πολιτική ανατροπή του 2015 και συμβολίζει όλο τον αγώνα που δόθηκε, είναι ο αναμφισβήτητος πρόεδρος και αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ, παρά τα όσα γράφει ο αντιπολιτευόμενος Τύπος για θέματα αρχηγίας, εμφυλίου ή διάλυσης του κόμματος, κτλ.

ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ

Ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει τις μαζικές εκδηλώσεις, όπως σήμερα στο Σύνταγμα, η ΝΔ και ο Κ. Μητσοτάκης το αποφεύγουν. Ο κ. Μητσοτάκης και η ΝΔ δαπάνησαν πάρα πολλά εκατομμύρια ευρώ για μία πανάκριβη επικοινωνιακή εκστρατεία την στιγμή που το χρέος τους στις ελληνικές τράπεζες υπερβαίνει τα 280 εκατ. ευρώ. Το θέμα είναι να μας πει κάποια στιγμή ο κ. Μητσοτάκης από πού βρέθηκαν όλα αυτά τα εκατομμύρια και για ποιο λόγο δεν χρησιμοποίησε τμήμα τους για να αποπληρώσει κομμάτι του τεράστιου χρέους της ΝΔ. Προφανώς προτίμησε να τα δώσει σε διαφημιστικές.

Τα δημοσιεύματα των συστημικών ΜΜΕ που προεξοφλούν ευρεία επικράτηση της ΝΔ είναι κάτι που δείχνει την μανία, την δίψα για επιστροφή ενός παλιού πολιτικού καθεστώτος στις συνθήκες που το συγκρότησαν και το γιγάντωσαν, το θέριεψαν, το οδήγησαν να μπορεί να ελέγχει την δημοκρατική ατζέντα. Και ο ελληνικός λαός έχει πάρα πολλούς λόγους να μην το επιτρέψει αυτό.

Ο κος Μητσοτάκης κρύβεται πίσω από αριθμούς & αντιφάσεις

Συνέντευξη στο OPEN TV με τη δημοσιογράφο Έλλη Στάη και τον κο Θ. Ρουσόπουλο (ΝΔ):

Ο κος Μητσοτάκης κρύβεται πίσω απο αριθμούς που αυθαιρέτως αναφέρει. Πριν από λίγους μήνες μας έλεγε ότι οι φοροελαφρύνσεις θα εκκινήσουν απευθείας και μάλιστα αυτές θα οδηγήσουν στο 4% ανάπτυξη το οποίο νομίζει ότι μπορεί να το διατάξει. Σήμερα έχει αλλάξει το αφήγημά του και μας λέει ότι πρώτα θα έρθει η ανάπτυξη και στη συνέχεια θα προχωρήσει σε φοροελαφρύνσεις. Τελικά οι φοροελαφρύνσεις θα φέρουν ανάπτυξη ή η ανάπτυξη φοροελαφρύνσεις; Η αντίφαση αυτή στοχεύει στο να προκαλέσει σύγχυση στους πολίτες ως προς το τι λέει η ΝΔ και ως προς το αντικοινωνικό της πρόγραμμα.

Ο κος Μητσοτάκης εκτίθεται διαρκώς αλλάζοντας κάθε δύο μέρες αυτά που λέει για τη φορολογία, αυτά που λέει για τα επιδόματα, αυτά που λέει για το ασφαλιστικό σύστημα. Στην αρχή αφορούσε το θεσμό της επικούρισης, μετά αφορούσε τα επαγγελματικά ταμεία, τώρα δεν αφορά ούτε αυτά. Στην αρχή ήταν υποχρεωτικό, μετά έγινε προαιρετικό, μετά άλλαξε ξανά το ζήτημα και στο πρόγραμμα της ΝΔ δεν αναφέρονταν καν η θέση της για το ασφαλιστικό. Τελικά οι πολίτες έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν τι ακριβώς σχεδιάζουν.

Διότι ο κος Μητσοτάκης πριν από δύο χρόνια ξεκίνησε με ειλικρίνεια να λέει ότι θα πρέπει να μειωθούν οι επικουρικές συντάξεις, ότι θα πρέπει να μπει η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος. Και σήμερα αρχίζει να τα μαζεύει σιγά σιγά κατανοώντας ότι αυτές οι ακραίες θέσεις του, τις οποίες θα εφαρμόσει αν ο μη γένοιτο κερδίσει τις εκλογές, στην πραγματικότητα αποσυσπειρώνουν τους ψηφοφόρους της ΝΔ.

Στην πραγματικότητα άλλωστε και αυτό το οποίο είπε ο κος Παπαδημητρίου είναι κάτι το οποίο υπονοούσε ο κος Μητσοτάκης εδώ και πάρα πολύ καιρό τότε που έλεγε ότι η χώρα δεν έχει την δυνατότητα να βγει στις αγορές χρήματος και να στηρίξει το τραπεζικό της σύστημα χωρίς ανακεφαλαιοποίηση. Αυτός ήταν επί της ουσίας ο πυρήνας της θέσης του ΔΝΤ κατά την περίοδο όπου συζητούνταν οι όροι με τους οποίους η Ελλάδα θα έβγαινε από τη μνημονιακή επιτροπεία.

«Κανείς δεν μας χρώσταγε να μας κάνει υπουργούς & βουλευτές»

Συνέντευξη στη LiFO και τον δημοσιογράφο Γ. Πανταζόπουλο:

Ο αρνητικός συσχετισμός των ευρωεκλογών πού οφείλεται; Πιστεύετε ότι μπορεί να ανατραπεί;

Καταρχάς, είναι λογικό μια κυβέρνηση που τα τρία πρώτα χρόνια εφάρμοζε πολιτική δημοσιονομικής προσαρμογής να έχει έντονη φθορά. Η κόπωση των πολιτών ήταν τεράστια από την παρατεταμένη κρίση, όπως και οι προσδοκίες από αυτή την κυβέρνηση. Ο πήχης είχε μπει πολύ ψηλά. Σε άλλες περιπτώσεις, λοιπόν, αυτό ήταν εύλογο, σε άλλες όχι, με την έννοια ότι οι κατεστημένες νοοτροπίες και πρακτικές τεσσάρων δεκαετιών δεν αλλάζουν από τη μια μέρα στην άλλη. Ένα κλασικό παράδειγμα είναι η λειτουργία του ελληνικού Δημοσίου ή τα θέματα ασφάλειας, που είναι ένα διαχρονικό πρόβλημα και δεν αντιμετωπίζεται με μαγικό ραβδί. Όμως νομίζω ότι και τα ΜΜΕ και η στάση τους έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του νέου συσχετισμού. Διαστρεβλώσεις, ψευδείς ειδήσεις, υπερβολές, δολοφονίες χαρακτήρων, έδιναν κι έπαιρναν κατά τη διάρκεια της τετραετίας και νομίζω ότι αυτό το κλίμα επηρέασε βαθιά. Ίσως, βεβαίως, κι εμείς να υποτιμήσαμε την τεράστια επικοινωνιακή ισχύ των αντιπάλων μας. Τώρα, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Δεν έχουμε μπροστά μας ευρωεκλογές αλλά εθνικές εκλογές. Η ψήφος έχει διαφορετική βαρύτητα και διαφορετικές συνέπειες. Επομένως, ναι, πιστεύω ότι το αποτέλεσμα μπορεί να ανατραπεί.

Δηλώσατε πρόσφατα ότι «στο πρώτο ημίχρονο ο αντίπαλος αξιοποίησε δικά μας λάθη και αστοχίες». Αν σας ζητούσα να μου επισημάνετε αυτά τα λάθη και τις αστοχίες, τι θα μου λέγατε;

Νομίζω ότι δεν επιμείναμε αρκετά στην ανάδειξη των θετικών μας παρεμβάσεων. Επίσης, πολλές φορές αντιμετωπίσαμε ενοχικά τον συμβιβασμό του Ιουλίου-Αυγούστου του 2015. Δεν εξηγήσαμε επαρκώς τι συνέβη εκείνη την περίοδο στην Ευρώπη και θεωρήσαμε ότι το αποτέλεσμα του Σεπτεμβρίου του 2015 είχε απαντήσει στις ενστάσεις, στην απορία και στην αμηχανία του κόσμου. Την ίδια στιγμή, πολλές φορές αντιδρούσαμε σπασμωδικά στις επιθέσεις που δεχόμασταν, διότι έπρεπε να επιλύσουμε και τα προβλήματα της διακυβέρνησης, που δεν ήταν ούτε λίγα ούτε αμελητέα. Τέλος, δεν δώσαμε την απαραίτητη προσοχή στο κόμμα και στην οργανική του σχέση με την κοινωνία και αυτό έπαιξε ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα.

Τι απαντάτε στις κατηγορίες της αντιπολίτευσης ότι ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίς μνημόνιο δεν έχει λόγο ύπαρξης;

Η θέση αυτή είναι ολοκληρωτική και αναδεικνύει μια απίστευτη αλαζονεία από τη μεριά της αντιπολίτευσης. Σε τελευταία ανάλυση, τον λόγο ύπαρξης μιας πολιτικής δύναμης τον κρίνουν οι πολίτες και όχι οι πολιτικοί αντίπαλοι. Ο ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, έχει λόγο ύπαρξης όσο εξακολουθούν να αναπαράγονται ανισότητες, όσο υπάρχουν κοινωνικές δυνάμεις που θέλουν ένα κράτος δημοκρατικό και αποτελεσματικό, μια κοινωνία ανεκτική και αλληλέγγυα. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει λόγο ύπαρξης όσο υπάρχουν πολίτες που δεν θεωρούν ότι η ανάπτυξη αφορά μόνο την κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας, ότι η υγεία και η εκπαίδευση είναι δικαίωμα όλων και όχι προνόμιο των λίγων, ότι δεν πρέπει να συμβιβαζόμαστε με την απλήρωτη εργασία, τη φοροδιαφυγή, τη διαφθορά, τον ρατσισμό, τον κοινωνικό αποκλεισμό και τον εθνικισμό.

Πάντως, σε συνέντευξή του ο κ. Βενιζέλος δήλωσε ότι «ο Τσίπρας συμπεριφέρεται σαν σουλτάνος». Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Κοιτάξτε, ο κ. Βενιζέλος στην αναζήτηση της αδύνατης ιστορικής του δικαίωσης έχει αποτελέσει πολύ συχνά την αιχμή του δόρατος στις επιθέσεις εναντίον του πρωθυπουργού. Όμως, ξέρετε, σημασία δεν έχει μόνο τι λέγεται αλλά και από ποιον λέγεται. Σε κάθε περίπτωση, ένας πρωθυπουργός που, σε αντίθεση, για παράδειγμα, με τον κ. Σαμαρά, τον οποίο τόσο θαυμάζει ο κ. Βενιζέλος και ο οποίος προτιμούσε την ασφάλεια των μονολόγων –να σας θυμίσω ότι δεν πάτησε ποτέ στην Ώρα του Πρωθυπουργού, απαξιώνοντας τις ίδιες τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες–, ένας πρωθυπουργός, λοιπόν, που επιδίωξε την πολιτική αντιπαράθεση εντός και εκτός Κοινοβουλίου, που παρά τις διαφωνίες, ιδεολογικές και πολιτικές, πήρε πρωτοβουλίες διαλόγου για μεγάλα θέματα, το ασφαλιστικό, τη Συμφωνία των Πρεσπών, τη Δικαιοσύνη, νομίζω ότι το τελευταίο για το οποίο θα μπορούσε να κατηγορηθεί είναι ότι συμπεριφέρθηκε σαν «σουλτάνος». Εγώ θα πω το εξής: μακάρι να υπήρχαν κι άλλοι πρωθυπουργοί στη χώρα με τη βαθιά δημοκρατική κουλτούρα του Αλέξη Τσίπρα.

Γιατί δεν απέδωσε το άνοιγμα του ΣΥΡΙΖΑ στον προοδευτικό χώρο;

Δεν νομίζω ότι έχετε δίκιο σε αυτό. Εκτιμώ ότι είναι χιλιάδες οι προοδευτικοί πολίτες που ανταποκρίνονται σε αυτό το άνοιγμα, αναγνωρίζοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σήμερα η πρωταγωνιστική δύναμη στον προοδευτικό χώρο. Και νομίζω ότι αυτό έχει να κάνει, μεταξύ άλλων, και με την επιλογή του ΚΙΝ.ΑΛ. τα τελευταία αρκετά χρόνια να ταυτιστεί απολύτως με τη ΝΔ σε όλα τα κρίσιμα ζητήματα. Από τα ζητήματα των εργασιακών δικαιωμάτων μέχρι την εξωτερική πολιτική και τα δικαιώματα, δυσκολεύεται κανείς να ξεχωρίσει το ΚΙΝ.ΑΛ. από τη ΝΔ. Πάρτε, για παράδειγμα, τη στάση τους στην εμβληματική πολιτική σύγκρουση για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Δεν μπορούσες να τους ξεχωρίσεις από τον κ. Γεωργιάδη και τον κ. Βορίδη.

Πρόσφατα, πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ σημείωσε ότι «θα πρέπει να συμφιλιωθείτε με τον ήπιο λόγο». Συμφωνείτε με αυτή την άποψη;

Δεν θεωρώ ότι ένας λόγος αιχμηρός, όταν κρίνονται σοβαρά θέματα, είναι αναγκαία και υβριστικός ή προσβλητικός. Το θέμα είναι να σέβεσαι τον πολιτικό αντίπαλο και τον συνομιλητή σου.

Ακόμα και στις τάξεις του ΣΥΡΙΖΑ σχολιάστηκε αρνητικά το «ύφος Πολάκη», όπως και κάποια στοιχεία αλαζονείας. Εσείς, ως κυβερνητικός εκπρόσωπος, χρειάστηκε να εκφράσετε την κεντρική γραμμή της κυβέρνησης…

Ακούστε. Σας είπα και πριν ότι ο αιχμηρός λόγος δεν είναι κατ’ ανάγκην προσβλητικός και υβριστικός. Και, για να είμαστε δίκαιοι, υπάρχουν φορές που όταν δέχεσαι κατ’ εξακολούθηση επιθέσεις από συστήματα εξουσίας που εξυπηρετούν σκοπιμότητες και άνομα συμφέροντα, η οργή είναι δικαιολογημένη. Όσον αφορά την αλαζονεία, ακούω διαρκώς αυτό το κλισέ, αλλά αν δεν μιλήσουμε με συγκεκριμένα παραδείγματα, δεν νομίζω ότι θα γίνουμε σοφότεροι. Το σίγουρο είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υπήρξε ποτέ αλαζονικός απέναντι στον λαό, τις διεκδικήσεις, τις προσδοκίες και τις αγωνίες του.

Η συγκυβέρνηση με τους ΑΝ.ΕΛ. ήταν λάθος ή αναγκαίο κακό;

Μεγάλη συζήτηση αυτή. Οι ΑΝ.ΕΛ. είναι ένα κόμμα της δεξιάς με εντελώς διαφορετικές καταβολές και ιστορική διαδρομή από τις αντίστοιχες του ΣΥΡΙΖΑ. Με τον συσχετισμό, όμως, που είχε διαμορφωθεί στο Κοινοβούλιο το 2015, δεν νομίζω ότι υπήρχε άλλη λύση. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μπορούσε να συνεργαστεί με τα κόμματα που είχαν οδηγήσει τη χώρα στη χρεοκοπία και με δυνάμεις και πρόσωπα που θεωρούσαν τα μνημόνια ευλογία. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, η συνεργασία δεν εμπόδισε τον ΣΥΡΙΖΑ να προχωρήσει σε μεγάλες, ιστορικές θα έλεγε κανείς, δημοκρατικές τομές: σύμφωνο συμβίωσης, ιθαγένεια, Συμφωνία των Πρεσπών. Επομένως, τον ρυθμό του κυβερνητικού έργου τον έδιναν πάντοτε οι προοδευτικές θέσεις και απόψεις, οι οποίες στο τέλος κέρδισαν και μεταξύ πολιτικών στελεχών των ΑΝ.ΕΛ.

Αν σας ζητούσα να μου αναφέρετε ποια ήταν η χειρότερη κατάσταση που κληθήκατε να αντιμετωπίσετε, τι θα μου απαντούσατε και γιατί;

Αναμφισβήτητα και μονολεκτικά, το «Μάτι».

Συμπληρώνονται τέσσερα χρόνια από την ιστορική νύχτα του δημοψηφίσματος. Έχουν γραφτεί πάρα πολλά για εκείνη τη βραδιά. Εσάς τι σας έχει αποτυπωθεί περισσότερο;

Τα περισσότερα που έχουν γραφτεί για εκείνη την νύχτα είναι ανακριβή, είτε από σκοπιμότητα είτε από άγνοια. Πολλοί, εξάλλου, θέλησαν να περιγράψουν τις στιγμές με τρόπο αυτοδικαιωτικό και άρα τις διαστρέβλωσαν. Το θέμα, όμως, δεν είναι τα συναισθήματα εκείνης της βραδιάς. Το κύριο για μένα είναι ότι χωρίς το δημοψήφισμα θα είχαμε οδηγηθεί ως χώρα σε μια συμφωνία παράτασης της δεύτερης δανειακής σύμβασης, χωρίς χρηματοδότηση, με πολύ πιο σκληρά μέτρα και χωρίς δέσμευση για τη ρύθμιση του χρέους. Και έξι μήνες μετά θα έπρεπε να εκκινήσει νέα διαδικασία διαπραγμάτευσης από την αρχή. Αυτή, όμως, είναι μια όψη της κατάστασης που ελάχιστα έχει συζητηθεί, ακριβέστερα σχεδόν καθόλου. Αντίθετα, υπάρχει μια απίστευτα επιφανειακή, συνθηματολογική θα έλεγε κανείς, αποτίμηση των γεγονότων.

Έχετε δει παθογένειες στη λειτουργία του κράτους που σας έχουν ενοχλήσει; Αν ναι, ποιες;

Φυσικά και υπάρχουν παθογένειες στη λειτουργία του κράτους. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι το ελληνικό Δημόσιο έχασε την προηγούμενη δεκαετία το ψηφιακό τρένο και δεν κατάφερε να αξιοποιήσει τα δισεκατομμύρια που εισέρρευσαν από την Ε.Ε. για την ψηφιακή του αναβάθμιση. Και η σημερινή κυβέρνηση αναγκάστηκε να δίνει αγώνα δρόμου καθημερινά, και μάλιστα σε ένα καφκικό σύμπαν, για να ανακτηθεί το χαμένο έδαφος. Αυτό, όμως, είναι μόνο ένα παράδειγμα. Το ελληνικό Δημόσιο, ενώ θα μπορούσε να αποτελεί την αιχμή του δόρατος στη μάχη για τη δίκαιη ανάπτυξη, είναι εξαιρετικά βραδυκίνητο και γραφειοκρατικό, δεν έχει σαφείς διαδικασίες, ενώ την ίδια στιγμή στο εσωτερικό του λειτουργούν πολιτικά υποκινούμενα δίκτυα εξυπηρετήσεων. Η εύκολη λύση ήταν φυσικά το πολιτικό και μιντιακό σύστημα να στοχοποιήσει τους δημοσίους υπαλλήλους, απαξιώνοντας έτσι τον σημαντικό ρόλο που καλείται να παίξει το Δημόσιο στην κοινωνική προστασία, στην ανάπτυξη, στην ευημερία των πολιτών. Καλλιεργείται έτσι το έδαφος για την παραχώρηση δημόσιων υπηρεσιών σε ιδιώτες εργολάβους, για την επαναφορά της ρήτρας της μίας πρόσληψης για πέντε αποχωρήσεις κ.λπ. Αυτό όχι απλώς δεν είναι λύση αλλά είναι συνταγή πλήρους αποτυχίας. Το ζητούμενο είναι ένας ισχυρός δημόσιος τομέας που να παρέχει υψηλών προδιαγραφών υπηρεσίες, ένα ποιοτικό κοινωνικό κράτος και μια αποτελεσματική και δημοκρατική δημόσια διοίκηση που θα σέβεται τον πολίτη. Και η μόνη πολιτική δύναμη που μπορεί να το εγγυηθεί αυτό είναι ο ΣΥΡΙΖΑ.

Πείτε μου μια φράση του Αλέξη Τσίπρα που διατηρείτε στη μνήμη σας.

«Κανείς δεν μας χρώσταγε να μας κάνει υπουργούς και βουλευτές». Μια διαρκής υπενθύμιση ότι στην πολιτική βρίσκεσαι εκεί που βρίσκεσαι επειδή το θέλησε ο λαός. Και ο λαός δεν είναι ποτέ δεδομένος. Ευτυχώς.

Η επικίνδυνη πολιτική γραμμή της ΝΔ οδηγεί σε νέο μνημόνιο, σε λήψη νέων μέτρων & σε επαναφορά της σκληρής επιτροπείας στη χώρα

Συνέντευξη στο KONTRA channel και τον δημοσιογράφο Γ. Μελιγκώνη:

ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΟ ΜΑΞΙΛΑΡΙ & ΠΙΣΤΟΛΗΠΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ ΣΤΗΡΙΞΗΣ

Όταν πριν από 1,5 χρόνο η συζήτηση για τους όρους εξόδου της χώρας από το Μνημόνιο εκκινούσε, ο κος Μητσοτάκης είχε ήδη προεξοφλήσει ότι η καθαρή έξοδος θα είναι αδύνατη.

Στην πραγματικότητα τότε είχε υποστηρίξει τις πολιτικές και οικονομικές θέσεις του ΔΝΤ το οποίο επέμενε τα εναπομείναντα χρήματα από το δάνειο του ESM του 2015 να χρησιμοποιηθούν ώστε να στηριχτούν οι ελληνικές τράπεζες που τόσο κατά τη γνώμη της κυβέρνησης όσο και της Ευρωπαϊκή επιτροπής αλλά και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας δεν χρειάζονταν περαιτέρω ενίσχυση.

Και στη συνέχεια η χώρα να προχωρήσει σε μια συμφωνία για πιστοληπτική γραμμή η οποία από το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας προϋποθέτει και υπογραφή νέου Μνημονίου.

Τελικά η πολιτική αυτή γραμμή, την οποία είχε εκφράσει με πάρα πολύ μεγάλη ένταση και ο τότε και σημερινός διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας κος Στουρνάρας, δεν έγινε αποδεκτή ούτε από τη χώρα ούτε από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς.

Πράγμα που οδήγησε στην καθαρή έξοδο από τα μνημόνια, στη δημιουργία του χρηματοδοτικού μαξιλαριού και στην απελευθέρωση της Ελλάδας και της κυβέρνησής της από τους σκληρούς εποπτικούς μηχανισμούς ενός Μνημονίου.

Η συζήτηση όμως αυτή αναζωπυρώθηκε καθόλη την προηγούμενη περίοδο με ευθύνη της ΝΔ η οποία καταστροφολογούσε ότι δήθεν δεν έχουμε τη δυνατότητα να αποκτήσουμε πρόσβαση στις αγορές ενώ σήμερα για άλλη μια φορά η ΝΔ κινδυνολογεί σε σχέση με την κατάσταση των τραπεζών.

Και έρχεται τώρα η δήλωση του κου Παπαδημητρίου που επαναφέρει στην ημερήσια διάταξη τη βασική γραμμή του ΔΝΤ. Ότι δηλαδή το χρηματοδοτικό μαξιλάρι πρέπει να χρησιμοποιηθεί για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και από εκεί και πέρα η χώρα να προχωρήσει στην πιστοληπτική γραμμή πράγμα που συνεπάγεται ένα νέο μνημόνιο. Άλλωστε είναι και άλλα τα στελέχη που κατά καιρούς έχουν κάνει αντίστοιχες δηλώσεις.

Επομένως εδώ αναδεικνύεται μια κρυφή ατζέντα την οποία ο κος Παπαδημητρίου θέλησε να φέρει στην επιφάνεια καθώς ενδεχομένως δεν μέτρησε το πολιτικό κόστος όπως το μετράει ο κος Μητσοτάκης που ενδεχομένως θέλει να υλοποιήσει αυτήν την πολιτική χωρίς να θέσει το συγκεκριμένο ζήτημα στην προεκλογική αντιπαράθεση.

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΤΡΑΠΕΖΩΝ

Οι τράπεζες έχουν συμφωνήσει με τους εποπτικούς θεσμούς του τραπεζικού συστήματος έναν συγκεκριμένο ρυθμό μείωσης των κόκκινων δανείων που αποκαθιστά μέρα με τη μέρα τη δυνατότητά τους να χρηματοδοτούν την πραγματική οικονομία. Αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να γίνει από τη μία μέρα στην άλλη.

Και νομίζω πως το να ξαναφέρνουμε στην ημερήσια διάταξη μια συζήτηση για νέα ανακεφαλαιοποίηση δηλαδή να χρησιμοποιηθούν χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων για να στηριχθεί ένα τραπεζικό σύστημα που δεν την έχει τη συγκεκριμένη ανάγκη τότε νομίζω ότι στην πραγματικότητα εδώ πρόκειται για μεγάλη πολιτική και οικονομική απάτη.

ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΟ ΜΑΞΙΛΑΡΙ

Αυτή τη στιγμή η ανάκαμψη της ευρωζώνης είναι εξαιρετικά επισφαλής. Η Ελλάδα βεβαίως πηγαίνει πάρα πολύ καλά καθώς ανακάμπτει από μια μεγάλη οικονομική κρίση. Όμως οι εξωγενείς κίνδυνοι όπως πχ ο κίνδυνος που είχε δημιουργηθεί με τις αναταράξεις στην Ιταλία μπορεί να προκαλέσει άμεσα προβλήματα στη χρηματοδότηση οποιασδήποτε ευρωπαϊκής χώρας με το δεδομένο και ότι το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης σβήνει και τα χρήματα που πέφτουν από την Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα στη δευτερογενή αγορά ομολόγων μειώνονται με το πέρασμα του χρόνου.

Όλα αυτά, για μια χώρα που βρίσκεται στους πρώτους μήνες ανάκαμψης, δημιουργούν ένα πεδίο που απαιτεί μια πρόσθετη εξασφάλιση την οποία όμως το οικονομικό επιτελείο της ΝΔ θέλει να χρησιμοποιήσει για αλλότριους σκοπούς. Πρόκειται για μια επικίνδυνη πολιτική γραμμή που οδηγεί σε νέο μνημόνιο, σε λήψη νέων μέτρων, σε επαναφορά της σκληρής επιτροπείας στη χώρα. Και αυτό νομίζω θα αποτελέσει και ένα μεγάλο πολιτικό άλλοθι σε περίπτωση που ο μη γένοιτο ο κος Μητσοτάκης κερδίσει τις εκλογές.

Όλα αυτά έρχονται και δένουν γλυκά και φέρνουν στην επιφάνεια το πραγματικό πρόγραμμα της ΝΔ η οποία θέλησε όλο το προηγούμενο διάστημα να κάνει εκλογές στα βουβά.

ΤΑ ΝΕΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΣΤΙΣ ΚΟΡΥΦΑΙΕΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ

Εκφράζω ικανοποίηση για το γεγονός ότι ο κος Βέμπερ δεν προτάθηκε για τη θέση του προέδρου της Επιτροπής ο κ. Βέμπερ καθώς σηματοδοτούσε το απόλυτο νεοφιλελεύθερο κακό και ήταν ένας πολιτικός ο οποίος είχε εκφρασθεί με όρους που θα μπορούσε να θεωρηθεί παρέμβαση στα εσωτερικά μας.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΣΤΟΝ ΣΚΑΪ

Αν μου επιτρέπεται η εκτίμηση αυτό που φάνηκε είναι ότι οι δημοσιογράφοι διολίσθησαν απολύτως στην παραπολιτική. Δεν έκαναν παρά ελάχιστες ερωτήσεις για τα θέματα που κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να μονοπωλούν τη συζήτηση ενόψει των εκλογών της Κυριακής δηλαδή το ασφαλιστικό, τη φορολογία, τις εργασιακές σχέσεις, την οικονομία, την ανάπτυξη, τις επενδύσεις και όλα αυτά που στην πραγματικότητα αφορούν τους πολίτες.

Ο Πρωθυπουργός ωστόσο με έναν πολύ στιβαρό πολιτικό λόγο απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις και παρά τη μη βούληση των δημοσιογράφων επεδίωξε να θέσει τα θέματα της πραγματικής πολιτικής ατζέντας των εκλογών.

Ο Πρωθυπουργός βγήκε απολύτως κερδισμένος με δεδομένο και το γεγονός ότι η επιλογή του αυτή σχετιζόταν άμεσα με το ότι ο κος Μητσοτάκης αρνήθηκε να πάει σε debate επομένως ο κος Τσίπρας είχε τη μοναδική επιλογή να αντικαταστήσει τον κο Μητσοτάκη με τον ΣΚΑΪ πράγμα το οποίο δεν είναι και απολύτως παράλογο. Αντιθέτως είναι μια εύλογη πολιτική επιλογή και εύκολα εξηγήσιμη στην κοινή γνώμη.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΑΙΧΜΕΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΝΔ

Εμείς επιδιώκουμε να συζητήσουμε για τα μεγάλα ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία. Κατά τη διάρκεια αυτής της τετραετίας οι θέσεις εργασίας αυξήθηκαν και πρέπει να συνεχίσουν να αυξάνονται. Είχαμε 400.000 νέες θέσεις εργασίας και βάζουμε στόχο, η επόμενη τετραετία να είναι των 500.000 θέσεων εργασίας ώστε η ανεργία να πέσει κάτω από 10% και να φθάσει στα επίπεδα προ της κρίσης. Οι θέσεις αυτές πρέπει να είναι με ισχυρά εργασιακά δικαιώματα και με υψηλούς μισθούς. Από την πλευρά της η ΝΔ υποστηρίζει ότι η ανάπτυξη θα έρθει μόνο με τη μείωση του μισθολογικού κόσμου. Είναι μια λανθασμένη επιλογή, η οποία οδηγεί στην ανάπτυξη για τους λίγους.

Ένα άλλο ζήτημα αφορά το κοινωνικό κράτος. Ο κ. Μητσοτάκης λέει πως θα επαναφέρει το ένα προς πέντε στις προσλήψεις και αυτό σημαίνει πως θα οδηγηθούμε και πάλι σε κλειστά νοσοκομεία σε συγχωνεύσεις σχολείων. Ο κ. Μητσοτάκης θέλει να αποδώσει υπηρεσίες του δημοσίου στον ιδιωτικό τομέα κάτι που θα έχει και δημοσιονομική επιβάρυνση αλλά και στο επίπεδο των παρεχόμενων υπηρεσιών. Ένα άλλο ζήτημα είναι η βούληση να ελεγχτεί η παραβατικότητα στην αγορά εργασίας. Την έχει αυτή ο κ. Μητσοτάκης; Εάν την είχε, επί των ημερών της διακυβέρνησης από τη ΝΔ δεν θα είχε εκτιναχθεί η αδήλωτη εργασία στο 25%.Οι συλλογικές διαπραγματεύσεις θα παίζουν τον ίδιο ρόλο; Γιατί ο κ. Μητσοτάκης τις έχει χαρακτηρίσει «ιδεοληπτική εμμονή της Αριστεράς».

Υπάρχουν επίσης σοβαρές διαφορές απόψεων στο θέμα της φορολογίας. Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ λέει ότι ο ΕΝΦΙΑ πρέπει να μειωθεί 30% μεσοσταθμικά δεν εννοεί ό,τι και ο κ. Μητσοτάκης όταν λέει 30% οριζοντίως. Μεσοσταθμικά ένα διαμέρισμα στην περιοχή του Γκύζη θα έχει 50% μείωση, ενώ στη Γλυφάδα ή στη Βουλιαγμένη μικρότερη. Αντίθετα αυτοί οι οποίοι κερδίζουν από την οριζόντια μείωση, είναι η κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας.

Ο κ. Μητστάκης λέει να μειώσουμε κατά οκτώ ποσοστιαίες μονάδες την φορολογία των επιχειρήσεων. Αυτό σημαίνει ότι όλες οι επιχειρήσεις θα έχουν την ίδια ποσοστιαία μείωση ανεξάρτητα από το μέγεθος τους.

Η μείωση των φορολογικών επιβαρύνσεων πρέπει να εστιαστεί στη μεσαία τάξη, ενώ ο κ. Μητσοτάκης επί της ουσίας εστιάζει τις φορολογικές μειώσεις και πάλι στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας. Έχουμε δυο εντελώς αντιπαρατιθέμενα σχέδια και δυο τελείως διαφορετικές αντιλήψεις για τον τρόπο λειτουργίας της κοινωνίας και της οικονομίας. Ο τρόπος που προτείνει ο κ. Μητσοτάκης είναι εξαιρετικά επικίνδυνος και επί της ουσίας αποτελεί βόμβα στα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΩΝ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΩΝ

Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών θεωρώ ότι σχετίζεται με μια τεράστια κόπωση, την οποία ούτως ή άλλως βιώνει ο ελληνικός λαός μετά από οκτώ χρόνια κρίσης. Είναι προφανές ότι μέσα στους ελάχιστους μήνες, που είμαστε εκτός μνημονίου, δεν καταφέραμε να αλλάξουμε άρδην την εικόνα της καθημερινότητας, η οποία ήταν αποτέλεσμα της ελληνικής οικονομίας τα προηγούμενα χρόνια με αυτή την έννοια ήταν επόμενο ως κυβερνητική δύναμη, να κατευθυνθεί η λαϊκή δυσαρέσκεια κατά κύριο λόγο προς τη δική μας πλευρά.Εμείς θα δώσουμε τη μάχη με βάση το δικό μας πρόγραμμα και εκτιμώ ότι ο ελληνικός λαός έχει ακόμη τρεις τέσσερις μέρες για να αποφασίσει. Θα πρέπει να δώσει το κύριο βάρος στις θέσεις και τα προγράμματα και να θυμάται ότι το 2015, η χώρα ήταν βαθύτατα χρεοκοπημένη.

ΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΤΗΣ ΔΗΘΕΝ ΕΤΟΙΜΗΣ ΝΑ ΑΠΟΓΕΙΩΘΕΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΤΟ 2014 ΠΟΥ Ο ΚΑΚΟΣ ΣΥΡΙΖΑ ΤΙΝΑΞΕ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ

Πολλά στελέχη της ΝΔ υποστηρίζουν ότι δήθεν το 2014 η ελληνική οικονομία βρίσκονταν σε μια κατάσταση όπου θα μπορούσε να υπάρξει έξοδος από τα μνημόνια και ο κακός ΣΥΡΙΖΑ ήρθε στην εξουσία και έφερε το τρίτο μνημόνιο.

Την περίοδο 2010-2015 ουδέποτε πιάστηκαν οι αναπτυξιακοί στόχοι ενώ είχαμε και τεράστιες αστοχίες. Δίνονταν προβλέψεις για ανάπτυξη της τάξης του 2%-2,5% και καταλήξαμε το 2013 πχ να έχουμε ύφεση -4%. Μιλάμε για αποκκλίσεις και νούμερα στην κυριολεξία στο γάμο του καραγκιόζη.

Την ίδια στιγμή δεν μπόρεσαν ποτέ να πιάσουν τους στόχους για τα πρωτογενή πλεονάσματα. Το 2014 τα έσοδα είχαν μια αστοχία σε σχέση με τον στόχο πρωτογενούς πλεονάσματος που ήταν 1,5% για το 2014 κατά 1,5% του ΑΕΠ δηλαδή κατά 3 δις ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι η 5η αξιολόγηση απαιτούσε από την τότε κυβέρνηση να πάρει αυτά τα 3 δις μέτρα και άλλα 3 δις για να πιαστεί ο στόχος του 3% πρωτογενούς πλεονάσματος για το 2015 μάνι μάνι 6 δισ. ευρώ συν τα δις των μέτρων που θα έπρεπε να παρθούν για να μπορέσουν από το 3% να πιάσουν το 4,5% που είχαν συμφωνήσει για το 2016. Άρα λοιπόν 8-8,5 δις μέτρα που θα έπρεπε να ληφθούν στο πλαίσιο της 5ης αξιολόγησης για να ολοκληρωθεί το 2ο πρόγραμμα. Ακριβώς για αυτό δεν έκλεισε η 5η αξιλόγηση, διότι ενώ οι θεσμοί ζητούσαν μέτρα 8 δις η ΝΔ με το mail Χαρδούβελη είχε υποσχεθεί 950 εκατ. ευρώ και τότε η τρόικα είπε ότι το πρόγραμμα είναι αναντίστρεπτα εκτός πορείας. Και προσπαθούν αυτήν την εικόνα να μας την παρουσιάσουν ως αυτή μιας Ελλάδας που το 2014 ήταν έτοιμη να απογειωθεί!

Εμείς λοιπόν καλούμε τον ελληνικό λαό να συγκρίνει πού ήταν η ελληνική οικονομία το 2014 και πού βρίσκεται σήμερα και με ποιους όρους μπορούν οι Έλληνες πολίτες να σκεφθούν το αύριο. Πιστεύω πως η αναγκαία πολιτική ανατροπή είναι και εφικτή.

Με το Ασφαλιστικό που προτείνει ο κ. Μητσοτάκης θέλει να τζογάρει τα λεφτά των νέων εργαζόμενων

Μια διαφορετική εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο altsantiri.gr και τον δημοσιογράφο Μ. Καλουδά:

O προεκλογικός αγώνας φτάνει στο τέλος του. Τι σου λέει ο κόσμος που συναντάς καθημερινά;

«Εντάξει. Είμαστε στον δρόμο όλη μέρα. Το παλεύουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ. Επαφή με τον κόσμο. Συζήτηση και προσπάθεια για να πετύχουμε το καλύτερο δυνατό. Κοίταξε, ο κόσμος δεν είναι ενιαίος. Το ξέρεις. Διαφορετικά πράγματα ακούμε από διαφορετικούς ανθρώπους. Άλλοι στηρίζουν με πάθος την προσπάθεια. Άλλοι με επιφυλάξεις. Άλλοι βρίσκονται σε άλλους πολιτικούς χώρους, επομένως έχουνε διαφωνίες και αντιρρήσεις.

Εγώ νομίζω ότι όσο περνάει ο καιρός το κλίμα γίνεται όλο και καλύτερο. Μπαίνουνε στην ημερήσια διάταξη πολιτικά ζητήματα. Παρά το γεγονός ότι, ειδικά τις πρώτες μέρες αυτής της προεκλογικής περιόδου η συζήτηση δεν είχε ανάψει, ούτε είχε μπει στην ουσία των ζητημάτων».

Ήταν λίγο χαλαρή η αλήθεια είναι.

«Ήταν και μία επιλογή αυτή από τη Νέα Δημοκρατία. Να τηρήσει σιγή ασυρμάτου».

Όχι κι από τον ΣΥΡΙΖΑ;

«Όχι. Δεν ήταν σε καμία περίπτωση. Εμείς λέγαμε από την πρώτη στιγμή ότι πρέπει να γίνει σοβαρή πολιτική αντιπαράθεση, με την έννοια ότι κρίνεται πλέον το ποιος θα κυβερνήσει τη χώρα για τα επόμενα 4 χρόνια, πράγμα το οποίο δεν είναι καθόλου μικρό και αφορά μια πλειάδα ζητημάτων, που σχετίζονται με την καθημερινότητα των ανθρώπων, με την πορεία της χώρας, με την προοπτική της, με τις προσδοκίες του κόσμου.

Άρα λοιπόν, εμείς θέλαμε από την πρώτη στιγμή την προγραμματική αντιπαράθεση».

Η διαφορά των 9,5 μονάδων από τις ευρωεκλογές μπορεί να γυρίσει;

«Κοίτα, οι ευρωεκλογές είναι μία εντελώς διαφορετική κάλπη. Έχει πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά. Παραδοσιακά και σε όλη την Ευρώπη έχει και ένα χαρακτήρα αν θέλεις μίας δυνατότητας που δίνεται στον κόσμο να εκφράσει μια δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση, η οποία είναι δεδομένη.

Κάθε πολιτική δύναμη που κυβερνά, ούτως ή άλλως υπόκειται σε φθορά, καθώς είναι υπεύθυνη για οτιδήποτε συμβαίνει σε μία κοινωνία και σε ένα κράτος και ουδέποτε μπορούν όλα τα προβλήματα να λυθούν σε οποιοδήποτε κράτος και σε οποιαδήποτε κοινωνία με μαγικό ραβδί. Άρα λοιπόν, έχει πάντοτε αυτό το χαρακτήρα η ευρωεκλογική μάχη».

Η διαφορά όμως είναι μεγάλη, για αυτό ακριβώς σε ρωτάω.

«Νομίζω λοιπόν ότι οι εθνικές εκλογές είναι μια εντελώς διαφορετική κατάσταση. Είναι μια εντελώς διαφορετική περίπτωση. Ο κόσμος κρίνει με κριτήριο αν θέλεις το ποιος θα κυβερνήσει την επόμενη μέρα. Άρα, τα πράγματα εκεί γίνονται αν θέλεις, πολύ πιο συγκεκριμένα, πιο σαφή, τα διλήμματα έχουνε πολύ μεγαλύτερη ισχύ.

Άρα λοιπόν, έχω την εκτίμηση ότι μπορεί προφανώς αυτό το αποτέλεσμα και η πολιτική κατάσταση που διαμορφώθηκε μετά τις ευρωεκλογές να ανατραπεί».

Τι έφταιξε τελικά κατά τη γνώμη σου και η διαφορά έφτασε σχεδόν διψήφιο ποσοστό; Έχουν ακουστεί πολλά από τα κυβερνητικά στελέχη.

«Κοίταξε να δεις, τα πολιτικά αποτελέσματα έχουν πολυπαραγοντικό χαρακτήρα. Δεν μπορεί να φταίει κάτι πολύ συγκεκριμένο. Δεν θεωρώ ότι υπήρξε το μεγάλο λάθος.

Υπήρξε μια συσσώρευση παραγόντων, διαφορετικών. Ο χαρακτήρας της μάχης, που όπως λέγαμε και προηγουμένως, είναι έτσι πιο χαλαρός, με την έννοια, ότι δεν κρίνεται το ποιος θα κυβερνήσει τη χώρα αφενός.

Αφετέρου, προφανέστατα το γεγονός ότι τα τρία, ειδικά πρώτα χρόνια της διακυβέρνησής μας αναγκαστήκαμε να υλοποιήσουμε μια πολιτική, που δεν ήταν δική μας. Μια πολιτική δημοσιονομικής προσαρμογής, η οποία ακόμα και αν ήτανε πιο ήπια σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο, πολύ πιο ήπια, δηλαδή 65 δις μέτρα πάρθηκα από το ’10 μέχρι το ’15, 6 περίπου δις μέτρα ήταν τα μέτρα από το ’15 μέχρι το ’18.

Επομένως, πρόκειται για τη μέρα με τη νύχτα εδώ. Όμως, όλο αυτό ήρθε να συσσωρευτεί. Ο κόσμος έχει κουραστεί από τα 8 χρόνια της κρίσης και της βαθιάς ύφεσης.

Άρα λοιπόν, κάθε φορά η κυβέρνηση χρεώνεται ούτως ή άλλως αυτήν την κόπωση, αυτήν την κούραση, αυτή τη φθορά. Ένα είναι αυτό.

Ένα δεύτερο, έχει να κάμνει με το γεγονός ότι κατά τη γνώμη μου υπήρξε μία αδυναμία να φανούν στην καθημερινότητα σε όλο τους του εύρος, τα θετικά μέτρα που άρχισαν να λαμβάνονται, ιδιαίτερα από τον Οκτώβρη του ’18 και μετά.

Ένα τρίτο ζήτημα σχετίζεται με το γεγονός ότι υπήρχε μια και εξακολουθεί να υπάρχει, μια απίστευτη μιντιακή υπεροπλία της Νέας Δημοκρατίας, ένα ολόκληρο σύστημα εκδοτικό, μιντιακό, διαδικτυακό, το οποίο αυτά τα 4 χρόνια έχυσε πάρα πολύ δηλητήριο απέναντι στο ΣΥΡΙΖΑ και συγκρότησε ένα αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο, που στην πραγματικότητα ήρθε να διαβρώσει αν θέλεις την σχέση της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ με αρκετά μεγάλα κοινωνικά στρώματα.

Επομένως, και σε αυτό το σημείο νομίζω ότι έπαιξαν ρόλο μια σειρά από καταστάσεις που δημιουργήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια. Και πολλά άλλα θα μπορούσε κανείς να πει, σε σχέση με το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών.

Το σημαντικό είναι ότι αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε ενώπιων μιας εντελώς διαφορετικής μάχης. Μιας εντελώς διαφορετικής, ενός εντελώς διαφορετικού διλήμματος και άρα έχω την εκτίμηση ότι και τα αποτελέσματα θα είναι πολύ διαφορετικά στο τέλος της μέρας».

Μιας και μίλησες για ελάφρυνση. Ποιο είναι κατά τη γνώμη σου το σημαντικότερο θετικό μέτρο που έχει να επιδείξει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και ποιο είναι το σημαντικότερο λάθος.

«Ναι, ως προς τα θετικά μέτρα. Δεν μπορώ να διαλέξω ένα, όπως δεν μπορώ να πω και για ένα λάθος αν θέλεις, το οποίο έκρινε την πολιτική αναμέτρηση.

Αν έπρεπε να διαλέξω, νομίζω ότι ένα από τα θετικότερα μέτρα που πήρε αυτή η κυβέρνηση, ήταν το γεγονός ότι έδωσε τη δυνατότητα σε 2,5 εκατομμύρια ανασφάλιστους να έχουνε πρόσβαση στα νοσοκομεία.

Ότι επανέφερε το καθεστώς των συλλογικών διαπραγματεύσεων και φυσικά ότι έκανε συγκεκριμένες παρεμβάσεις για την πραγματική ισότητα των ανθρώπων.

Δηλαδή, το σύμφωνο συμβίωσης για παράδειγμα ήτανε μια πολύ θετική στιγμή ή η ιθαγένεια στα παιδιά δεύτερης γενιάς.

Νομίζω ότι αυτά ήταν στιγμές εμβληματικές για αυτήν την κυβέρνηση, όπως επίσης φυσικά και η Συμφωνία των Πρεσπών ήταν μια εξαιρετικά θετική στιγμή αυτής της κυβέρνησης.

Τώρα από εκεί και πέρα λάθη. Δεν μου αρέσει η λαθολογία. Μια αντικειμενική κατάσταση, μνημονιακή κατάσταση των τριών πρώτων χρόνων, πράγματι πιστεύω ότι επηρέασε καταλυτικά, για τους λόγους που σου εξηγούσα και προηγούμενα, δηλαδή, ότι συσσωρεύτηκαν βάρη σε μία κοινωνία πάρα πολύ κουρασμένη και στην κυριολεξία απελπισμένη από τα 10 χρόνια της κρίσης και τα 8 χρόνια των μνημονιακών πολιτικών.

Ίσως επίσης το γεγονός ότι υποτιμήσαμε την ισχύ των media».

Λες;

«Ναι, νομίζω ότι υποτιμήσαμε την ισχύ των media, επειδή το 2012 και το 2015 είχαμε υποστεί αν όχι αντίστοιχες, παρόμοιες αν θέλεις επιθέσεις και παρόλα αυτά είχαμε καταφέρει να τις υπερβούμε και δεν έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στα πολιτικά αποτελέσματα.

Αυτή τη φορά και με δεδομένο ότι ήμασταν κυβέρνηση, άρα εκ των πραγμάτων σε πιο αδύναμη θέση, με την έννοια, ότι όπως σου έλεγα και προηγουμένως, μια κυβέρνηση υπόκειται σε φθορά αντικειμενικά.

Όλο το δηλητήριο αυτών των 4 ετών, το οποίο ήτανε οργανωμένο, συγκροτημένο, και είχε στρατηγική, με αρχή, μέση και τέλος, να χτυπήσει το ΣΥΡΙΖΑ και στο ηθικό πλεονέκτημα και με ψευδείς ειδήσεις να δημιουργήσει την εικόνα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ φταίει για όλα τα δεινά αυτής της κοινωνίας. Έχω την εκτίμηση ότι έπαιζαν τον ρόλο τους».

Να μείνουμε λίγο στο θέμα των media. Το ακούω συχνά από πολλά κυβερνητικά στελέχη. Μήπως όμως τελικά και η κυβέρνηση ή ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κάνει λάθος και διαχειρίστηκε το όλο θέμα με τέτοιο τρόπο ώστε να έχουμε αυτό το αποτέλεσμα;

«Κοίταξε, είναι προφανώς ότι και από τη δική μας μεριά έχουν υπάρξει αστοχίες, ενδεχομένως να έχουμε δώσει σε κάποιες περιπτώσεις και κάποια πατήματα για να μπορέσει αυτή η στρατηγική να είναι αποτελεσματική, όμως νομίζω ότι έχει αποδειχτεί από το ’12 και μετά, ότι ήτανε μια συνειδητή και απολύτως οργανωμένη προσπάθεια και συντονισμένη από τη μεριά των κυρίαρχων media να επιτεθούν σε αυτό τον πολιτικό χώρο».

Το συγκριτικό πλεονέκτημα της Νέας Δημοκρατίας φαίνεται να είναι ο αέρας της νίκης που έχει από τις ευρωεκλογές. Ποιο είναι το συγκριτικό πλεονέκτημα του ΣΥΡΙΖΑ;

«Κοίταξε να δεις. Δεν νομίζω ότι η πολιτική είναι ποδόσφαιρο, έτσι ώστε η ψυχολογία να είναι το κεντρικό ζήτημα που κρίνει ή που θα έρεπε να κρίνει θα έλεγε κανείς μια πολιτική μάχη.

Δηλαδή, το να θεωρεί κάποιος πλεονέκτημα το γεγονός ότι έχει έρθει, το ότι έχει σημειώσει ένα καλό εκλογικό αποτέλεσμα κι άρα αυτό θα οδηγήσει σε διεύρυνση αν θέλεις της επιρροής του, δεν μου φαίνεται ένας καλός πολιτικός λόγος για κάποιον, για να στηρίξει μια πολιτική δύναμη».

Υπάρχει μια ψυχολογία του νικητή κι αυτό παίζει ρόλο πολλές φορές.

«Ναι, ναι. Για αυτό σου λέω όμως, ότι η πολιτική δεν είναι ούτε ποδόσφαιρο, ούτε πόλεμος.

Είναι σύγκρουση κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων. Είναι σύγκρουση πολιτικών προγραμμάτων. Άρα λοιπόν, το να έχει κάποιος τον αέρα του νικητή, δεν νομίζω ότι αποτελεί και αν θέλεις, σοβαρό λόγο για να υποστηρίξει κάποιος μία πολιτική δύναμη.

Δεν το θεωρώ, τουλάχιστον στη δική μου αντίληψη τα πράγματα δεν λειτουργούν κατά αυτόν τον τρόπο. Νομίζω ότι οι πολίτες θα πρέπει να κρίνουν όχι στη βάση του ποιος κέρδισε τις προηγούμενες εκλογές, αλλά στη βάση της σύγκρισης των πολιτικών προγραμμάτων, των κοινωνικών προοπτικών που έχει κάθε πολιτική δύναμη.

Άρα, αν θεωρώ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ένα πλεονέκτημα, αυτό είναι το προγραμματικό του πλεονέκτημα. Με την έννοια, ότι το προγραμματικό του πλεονέκτημα και φυσικά τα πεπραγμένα του.

Με την έννοια, ότι όλα αυτά τα χρόνια κατάφερε να μετατρέψει μια χρεοκοπημένη χώρα σε έναν αξιόπιστο αν θέλεις μέλος της ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να το βγάλει από τη συνθήκη της μνημονιακής επιτροπείας, να κάνει παρεμβάσεις για την πραγματική ισότητα μεταξύ των πολιτών.

Να δημιουργήσει όρους στοιχειώδους αξιοπρεπούς διαβίωσης για ένα πολύ μεγάλο κομμάτι που βρισκότανε στην κυριολεξία στην δίνη της ανθρωπιστικής κρίσης πριν από αρκετά χρόνια.

Βεβαίως δεν κατάφερε να τα κάνει όλα. Όμως, νομίζω ότι μόνο και μόνο το γεγονός ότι σήμερα βρισκόμαστε σε θέση να κάνουμε μια προεκλογική αντιπαράθεση στη βάση των προσδοκιών των προγραμμάτων του ποιος έχει τη δυνατότητα να εγγυηθεί με καλύτερους όρους και πιο βιώσιμους όρους στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας και μάλιστα με συμπεριληπτικό τρόπο.

Δηλαδή, μια ανάπτυξη που αφορά όλους και όχι μόνο την κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας και λοιπά. Είναι αποτέλεσμα του γεγονότος ότι η χώρα έχει αλλάξει σελίδα.

Αν η Νέα Δημοκρατία σήμερα μπορεί να τάζει φοροελαφρύνσεις στις μεγάλες επιχειρήσεις για παράδειγμα, έχει να κάνει με το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να συμμαζέψει τα δημόσια οικονομικά της χώρας τα προηγούμενα 4 χρόνια.

Από εκεί και πέρα λοιπόν πρέπει να γίνει σοβαρή προγραμματική και πολιτική αντιπαράθεση πάνω στα πραγματικά προβλήματα, πάνω στα πραγματική επίδικα, πάνω στις προοπτικές.

Άρα λοιπόν, νομίζω ότι το συγκριτικό πλεονέκτημα του ΣΥΡΙΖΑ, είναι αφενός το γεγονός ότι κατάφερε να βγάλει τη χώρα από αυτήν τη μνημονιακή συνθήκη και από εκεί και πέρα το γεγονός ότι μπορεί να εγγυηθεί προοπτική ανάπτυξης με ισότητα και δικαιοσύνη για το σύνολο της κοινωνίας.

Εμείς λέμε κάτι πάρα πολύ απλό. Ότι για να μπορέσει να υπάρξει ανάπτυξη χρειάζονται εργασιακά δικαιώματα και αυξημένοι μισθοί. Πράγμα το οποίο λειτουργεί ως αναπτυξιακό εργαλείο.

Δεν είναι αντιαναπτυξιακό να έχεις καλούς μισθούς και ρυθμισμένη αγορά εργασίας. Πρέπει να υπάρξει δικαιότερη φορολογία, αλλά όχι ξαναλέω για την κορφή της κοινωνικής πυραμίδας, αλλά για τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, για τους ανθρώπους οι οποίοι σήκωσαν δυσανάλογα βάρη στην κρίση και φυσικά πρέπει να υπάρξει ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος.

Να σου πω ένα τελευταίο εδώ. Όταν εμείς λέμε για παράδειγμα ότι πρέπει να γίνουν προσλήψεις στα νοσοκομεία, αντί να αρχίσουμε τις εργολαβίες και την αγορά υπηρεσιών από ιδιωτικές εταιρείες, αυτό δεν μπορεί να διαβάζεται από τον κόσμο μόνο ως δαπάνη για τους μισθούς των γιατρών ή των νοσηλευτών.

Διότι κάθε μισθός γιατρού και κάθε μισθός νοσηλευτή, στην πραγματικότητα σώζει εκατοντάδες μισθούς των πολιτών. Αποτελεί δηλαδή κομμάτι του κοινωνικού μισθού τα κοινωνικό κράτος.

Για σκέψου, ένας άνθρωπος ο οποίος θέλει να πάει σε ένα δημόσιο νοσοκομείο, το να έχει τη δυνατότητα να εξυπηρετηθεί γρήγορα, να εξυπηρετηθεί με ασφάλεια, να εξυπηρετηθεί με καλές ποιοτικές υπηρεσίες, σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να δαπανήσει χρήματα στο ιδιωτικό πεδίο της υγείας.

Άρα λοιπόν, ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος αποτελεί στην πραγματικότητα και στήριξη του μισθού, στήριξη του εισοδήματος των πολιτών.

Δεν πρέπει λοιπόν να το βλέπουμε μόνο ως δαπάνη, αλλά πρέπει να το βλέπουμε και ως δυνατότητα, αν θέλεις, εξοικονόμησης χρημάτων για την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία».

Υπάρχει μια συντονισμένη επίθεση από κυβερνητικά στελέχη στον Κυριάκο Μητσοτάκη και στη Νέα Δημοκρατία για το ασφαλιστικό. Ο ίδιος το χαρακτήρισε προχθές ως σαχλαμάρα.

«Σαχλαμάρα. Ναι, το άκουσα».

Και είπε ότι εγγυάται τους μισθούς και τις συντάξεις. Τι απαντάτε;

«Θα σου πω το εξής. Στην πρώτη του συνέντευξη ο κύριος Μητσοτάκης ήταν Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας στη Σία Κοσιώνη στον ΣΚΑΪ πριν από 2,5 περίπου χρόνια, είχε πει, δεν κρύβει το γεγονός ότι οι επικουρικές συντάξεις πρέπει να κοπούν.

Στη συνέχεια σε μια συζήτηση στη βουλή επίσης για το ασφαλιστικό, είχε δηλώσει χωρίς να το κρύψει και πάλι, ότι θέλει να επαναφέρει τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος στην επικούρηση. Στα επικουρικά ταμεία.

Στη συνέχεια έκανε και τη συνολική της πρόταση η Νέα Δημοκρατία για το ασφαλιστικό, η οποία τι λέει χονδρικά; Ότι ο θεσμός της επικούρησης δεν θα είναι πρέπει να είναι πλέον δημόσιος θα πρέπει να είναι ιδιωτικός, δηλαδή να αρχίσουν να κατευθύνονται πόροι από τους νέους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα της επικουρικής ασφάλισης, πράγμα το οποίο τι σημαίνει; Ότι δημιουργείται μία τεράστια τρύπα στα ταμεία, τα οποία πληρώνουν τις σημερινές επικουρικές συντάξεις.

Ποιος θα την καλύψει αυτήν την τρύπα; Κανείς δεν θα την καλύψει. Αντίθετα, με τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος και με το γεγονός ότι το κράτος δεν εγγυάται τις επικουρικές συντάξεις, διότι αυτό είναι η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, θα κοπούν οι επικουρικές συντάξεις αφενός και αφετέρου, θα είναι πλέον σε απόλυτη διακινδύνευση τα χρήματα των νέων εργαζόμενων.

Διότι θα σε ρωτήσω πάρα πολύ απλά. Εσύ ποιον θα εμπιστευόσουν περισσότερο; Σε ποιον θα εμπιστευόσουν περισσότερο τα χρήματα σου; Σε ένα δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα ή σε μία ιδιωτική εταιρεία η οποία θα τζόγαρε σε ενδεχομένως τοξικά προϊόντα για να μπορέσει να αυξήσει την απόδοση του κεφαλαίου της;

Αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα. Ο κύριος Μητσοτάκης θέλει να τζογάρει τα λεφτά των νέων εργαζόμενων. Αυτή είναι η λογική του από τη μία μεριά και από την άλλη, άρα να ανοίξει ένα πεδίο αν θέλεις στην ελεύθερη αγορά, διακινδυνεύοντας πάρα πολλά και νομίζω ότι οι πολίτες πρέπει να έχουν στο μυαλό τους ότι στην πραγματικότητα αυτό που πάει να γίνει, είναι να μετατρέψει το θεσμό της επικούρησης σε μία τεράστια AΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ.

Αυτή είναι η ιδέα.

Ξέρεις πόσες τέτοιες ιδιωτικές εταιρείες έχουν σκάσει στο παρελθόν και στη συνέχεια έχει κληθεί το κράτος να καλύψει τις ζημίες που έχουν προκαλέσει σε εκατοντάδες χιλιάδες, αν όχι σε εκατομμύρια ανθρώπους;

Άρα λοιπόν, εδώ υπάρχει μια τεράστια διακινδύνευση και για τους σημερινούς συνταξιούχους και για τους νέους εργαζόμενους και νομίζω ότι αυτή η πρόταση δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια εμμονική επαναφορά πολίτικών προτάσεων, πολιτικών θέσεων και πειραμάτων που έχουν αποτύχει οπουδήποτε στον κόσμο έχουν εφαρμοστεί».

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είπε πρόσφατα ότι αν δεν είναι αυτοδύναμος, αν δεν πάρει ψήφο που θα του δίνει αυτοδυναμία στη Βουλή, θα πάμε εκλογές τον Δεκαπενταύγουστο. Τι απαντάς;

«Εντάξει, τι να απαντήσω; Νομίζω ότι η κίνηση αυτή φανερώνει αδυναμία, ανησυχία και αγωνία. Φαίνεται ότι η νίκη του κυρίου Μητσοτάκη δεν είναι τόσο βέβαιη όσο ο ίδιος θέλει να την παρουσιάζει και για αυτό το λόγο νομίζω ότι κάνει αυτού του είδους τα απονενοημένα διαβήματα και θέτει αυτά τα εκβιαστικά διλήμματα στην ελληνικό λαό.

Δεν νομίζω ότι είναι σοβαρά πράγματα αυτά, να πάει η χώρα σε εκλογές τον Δεκαπενταύγουστο επειδή δεν θα έχει ο κύριος Μητσοτάκης αυτοδυναμία.

Δεν θα έχει αυτοδυναμία. Επίτρεψέ μου να το πιστεύω αυτό. Το θέμα είναι ότι καλύτερα να συζητάμε με πολιτικούς όρους και όχι με αυτούς τους αστείους κατά τη γνώμη μου πολιτικούς εκβιασμούς».

Ο Αλέξης Τσίπρας τις προάλλες μίλησε για μία κυβέρνηση με προοδευτικό πρόσημο. Σε αυτήν την κυβέρνηση εντάσσεται και το Κίνημα Αλλαγής; Υπάρχει χώρος για επικοινωνία και ουσιαστική κουβέντα μετά τις εκλογές;

«Κοίταξε να δεις, εμείς πριν από δύο περίπου χρόνια κάναμε την πρόταση και ψηφίσαμε στη Βουλή το νόμο για την απλή αναλογική. Επομένως, η πολιτική μας επιδίωξη και ο στρατηγικός μας προσανατολισμός, είναι πάντοτε να επιδιώκουμε τις ευρύτερες δυνατές κοινωνικές, πολιτικές και κοινοβουλευτικές συνεννοήσεις και συναινέσεις.

Άρα λοιπόν, θα μπορούσαμε να διαμορφώσουμε όρους επικοινωνίας, διαλόγου και συγκλήσεων, στη βάση όμως πάντοτε προγραμματικών προτεραιοτήτων.

Δηλαδή, αν το Κίνημα Αλλαγής καταφέρει να παρακολουθήσει αν θέλεις, τους βηματισμούς της Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας που το τελευταίο διάστημα στέκεται αυτοκριτικά στο παρελθόν της, στο παρελθόν των δεκαετιών του ’90 και του 2000, όπου η σοσιαλδημοκρατία έπαιξε κεντρικό ρόλο στην προετοιμασία του εδάφους της οικονομικής κρίσης που ξέσπασε το 2008, με πολιτικές νεοφιλελεύθερες, όπως ήταν η Ατζέντα 2010 των σοσιαλδημοκρατών στη Γερμανία, που απελευθέρωσαν πλήρως την αγορά εργασίας,

Όπως ήτανε οι πολιτικές των νέων εργατικών για παράδειγμα, που απαρνήθηκαν τις σχέσεις τους με τον κόσμο της εργασίας στη Μεγάλη Βρετανία και λοιπά και σήμερα βλέπουμε ότι όλα αυτά κόμματα αναστοχάζονται το παρελθόν τους με όρους κριτικούς.

Θα μπορούσαμε να συζητήσουμε με οποιαδήποτε δύναμη ακολουθούσε αυτό το βηματισμό. Το θέμα όμως είναι ότι το ΚΙΝΑΛ σήμερα αντιμετωπίζει μεγάλα στρατηγικά και πολιτικά αδιέξοδα, τα οποία κατά τη γνώμη μου σχετίζονται με το γεγονός, ότι ταυτίστηκε με τη Νέα Δημοκρατία τα 8 τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα μετά την κυβέρνηση Παπαδήμου, μετά τη συγκυβέρνηση που οδήγησε στον ορισμό του Παπαδήμου ως Πρωθυπουργού.

Από εκεί και πέρα ακολούθησε μία πορεία απόλυτης, όχι απλώς σύμπλευσης, αλλά όπως σου είπα και προηγουμένως, ταύτισης με τη Νέα Δημοκρατία.

Άρα λοιπόν, εκεί χρειάζεται νομίζω μια κριτική στάση απέναντι στο ΚΙΝΑΛ, αλλά και μία αυτοκριτική το ίδιου του ΚΙΝΑΛ, διότι και εκείνο έπαιξε, πήρε μια πολιτική επιλογή να ενταχτεί στο μέτωπο για την στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, συμπλέοντας για άλλη μια φορά ή ταυτιζόμενο για άλλη μια φορά με τη Νέα Δημοκρατία.

Εφόσον το ΚΙΝΑΛ αλλάξει αυτήν την πολιτική γραμμή, αλλάξει αυτήν την πολιτική κατεύθυνση, εδώ είμαστε να συζητήσουμε».

Καταλαβαίνω ότι «πετάτε το μπαλάκι» στο Κίνημα Αλλαγής αυτή τη στιγμή.

«Κοίταξε να δεις. Δεν έχει να κάνει με μπαλάκι. Έχει να κάνει με το γεγονός ότι παρά την αποχώρηση Βενιζέλου, δεν φαίνεται να έχει αλλάξει κάτι στο στρατηγικό προσανατολισμό στου ΚΙΝΑΛ μέχρι στιγμής.

Νομίζω όμως ότι βρίσκεται και αυτός ο πολιτικός χώρος σε μία φάση αν θέλεις, αρκετά μεταβατική. Θα δούμε ποιες θα είναι τελικά οι στρατηγικές κατευθύνσεις και οι προσανατολισμοί οι οποίοι θα πάρουν το πάνω χέρι στο εσωτερικό τους.

Όμως, να σου πω κάτι σε σχέση με αυτό. Δεν είναι θετικό το γεγονός για παράδειγμα ότι η κυρία Γεννηματά δήλωσε πριν από λίγες μέρες, ότι θα δώσει ψήφο ανοχής και συζητά ακόμα και το ενδεχόμενο συμμετοχής σε μία κυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία, αν ω μη γένοιτο ο κύριος Μητσοτάκης κερδίσει τις επόμενες εκλογές.

Αυτά δεν είναι θετικά μηνύματα από τη μεριά του ΚΙΝΑΛ και επί της ουσίας δείχνουν ότι εξακολουθεί ο στρατηγικός προσανατολισμός τους να είναι η στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά εδώ χρειάζεται ένας σοβαρός αναστοχασμός από τη δική τους μεριά».

Το ΜέΡΑ 25 του Γιάνη Βαρουφάκη και η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου βλέπεις να μπαίνουν στη Βουλή;

«Κοίταξε να δεις, τώρα δεν μπορώ εγώ να προεξοφλήσω το πολιτικό αποτέλεσμα».

Έχεις όμως τα νούμερα που πήραν στις ευρωεκλογές. Για αυτό ρωτάω.

«Ναι. Δεν είναι κάτι το οποίο θα ήταν ένα παρανοϊκό αν θέλεις σενάριο. Ωστόσο, το ζήτημα για μένα αυτή τη στιγμή είναι το μεγάλο δίλημμα των εκλογών έχει να κάνει με το ποιος θα είναι, αν θέλεις, ποιος θα κυβερνήσει τη χώρα την επόμενη μέρα. Αν θα την κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ με τον Αλέξη Τσίπρα ή η Νέα Δημοκρατία με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Αυτό είναι αν θέλεις το μεγάλο πολιτικό ερώτημα αυτών των εκλογών. Δεν ξέρω αν, για να μιλήσω, εντάξει, ο Κυριάκος Βελόπουλος και η Ελληνική Λύση είναι μια δύναμη ακροδεξιά, είναι μια δύναμη αντισημιτική, είναι μια δύναμη φοβική, αντιδραστική και δεν θα ήταν θετικό να την δούμε να μπαίνει στο ελληνικό κοινοβούλιο.

Όσο περισσότερο χάσει η ακροδεξιά, τόσο το καλύτερο για τη χώρα και για τη μελλοντική της προοπτική. Το ΜέΡΑ 25 είναι μια διαφορετική περίπτωση.

Πρόκειται για ένα κόμμα χωρίς σαφή στρατηγική κατεύθυνση, χωρίς σαφές πολιτικό στίγμα αν θέλεις, ένα προσωποπαγές κόμμα, το οποίο τουλάχιστον κατά τη γνώμη μου δεν φαίνεται να κομίζει κάτι νέο στην πολιτική συζήτηση και στην ελληνική πολιτική σκηνή».

Αν μπει το ΜέΡΑ 25 στη Βουλή και ο Γιάνης Βαρουφάκης, ενδεχομένως να κάτσετε στο ίδιο τραπέζι και θα συζητήσετε για την κυβέρνηση και το προοδευτικό πρόσημο που λέγαμε πριν.
«Κοίταξε, κατ’ αρχάς, το γεγονός ότι ο Γιάνης Βαρουφάκης είπε ότι είναι έτοιμος να στηρίξει ακόμα και τη Νέα Δημοκρατία για τη διαμόρφωση κυβέρνησης, δεν είναι ένα θετικό προηγούμενο. Δεν το αναγνωρίζω εγώ ως μια θετική κίνηση.

Από εκεί και πέρα, σου είπα και προηγουμένως, ότι για εμάς αν θέλεις, συνομιλητές μπορεί να είναι πολιτικές δυνάμεις που αναγνωρίζουν ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην επαναρύθμιση της αγοράς εργασίας, στη δικαιότερη φορολόγηση, στην ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, στην ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας.

Άρα, πάντοτε εμείς βάζουμε, προτάσσουμε το πολιτικό και το προγραμματικό και στη συνέχεια ασχολούμαστε με τις υπόλοιπες λεπτομέρειες ή με τα πρόσωπα».

Υπάρχει κατά τη γνώμη σου περίπτωση να δούμε ένα θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο;

«Κοίταξε να δεις, η γνώμη μου είναι ότι η Τουρκία πράγματι βρίσκεται σε μία κατάσταση μεγάλης νευρικότητας. Προσπαθεί να δημιουργήσει τετελεσμένα στη Νοτιανατολική Μεσόγειο.

Βρίσκεται η σχέση της και με την Ευρώπη, αλλά και με τις Ηνωμένες Πολιτείες σε μία πολύ μεγάλη ένταση το τελευταίο διάστημα. Τα τελευταία χρόνια. Ιδιαίτερα μετά το πραξικόπημα, αλλά και μετά την εισβολή στο Αφρίν.

Η γεωπολιτική διαμόρφωση έχει υποστεί πάρα πολύ μεγάλες ανακατατάξεις. Η Τουρκία φαίνεται να μην έχει βρει τον βηματισμό της και να ανοίγει πολλαπλά μέτωπα, τα οποία στο τέλος την οδηγούν σε ακόμη μεγαλύτερη διεθνή απομόνωση.

Θεωρώ ότι αυτή τη στιγμή η Τουρκία δεν έχει να κερδίσει κάτι από μία ακόμα μεγαλύτερη κλιμάκωση της κρίσης. Από την άλλη μεριά όμως, είναι και μια δύναμη απρόβλεπτη, ειδικά τους τελευταίους μήνες και ειδικά μετά την πολιτική ήττα που υπέστη ο Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη για τον Δήμο της Κωνσταντινούπολης, που φαίνεται να βάζει φωτιές στο τουρκικό πολιτικό σκηνικό.

Ωστόσο, νομίζω ότι δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή βούληση από τη μεριά της Τουρκίας να τραβήξει τόσο πολύ το σκοινί στο Αιγαίο. Από τη μεριά τη δική μας, νομίζω ότι πρέπει να έχουμε μία εξωτερική πολιτική η οποία φαίνεται ότι απέδωσε καρπούς το προηγούμενο διάστημα.

Έχουμε μια ομόφωνη καταδίκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την προκλητική στάση της Τουρκίας. Έχουμε ανοίξει, έχει ανοίξει πια η συζήτηση μετά τις συντονισμένες ενέργειες της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελλάδας, για τη λήψη μέτρων έναντι της Τουρκίας και νομίζω ότι αυτό δεν είναι ένα αμελητέο γεγονός για την Τουρκική εξωτερική πολιτική.

Δεν θεωρώ λοιπόν ότι αυτή τη στιγμή η Τουρκία είναι σε θέση να τραβήξει ακόμα περισσότερο το σχοινί, αν λάβεις υπόψη σου κιόλας το γεγονός ότι υπάρχει και η αντιπαράθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες σε σχέση με τους S 300.

Νομίζω ότι ήδη η Τουρκία έχει να διαχειριστεί πολλαπλά μέτωπα και φαίνεται να είναι διεθνώς απομονωμένη».

Υποψήφιος στην Ά Αθήνας. Πως είναι να ζητάς την ψήφο των πολιτών; Πώς βιώνεις την επαφή την καθημερινή με τον κόσμο;

«Κοίταξε, πολύς κόσμος νομίζει ότι είμαι πρώτη φορά υποψήφιος Βουλευτής, όμως έχω ξανακατέβει στην Α΄ Αθήνας το 2007 και το 2009, σε μια εντελώς διαφορετική συγκυρία. Σε μία εντελώς διαφορετική συνθήκη, με τον ΣΥΡΙΖΑ τότε ένα μικρό κόμμα του 4%, 3,5%, που διεκδικούσε την είσοδό του στη Βουλή. Επομένως, πλέον αν θέλεις, η εμπειρία είναι τελείως διαφορετική σε σχέση με την περίοδο της πρώτης δεκαετίας του 2000.

Η επαφή με τους πολίτες, η αδιαμεσολάβητη επαφή είναι πάντοτε αναζωογονητική. Ακούω αντιρρήσεις, παράπονα, επιφυλάξεις, αλλά υπάρχει και θερμή υποστήριξη από μεγάλο κομμάτι του κόσμου. Νομίζω ότι είναι μία εμπειρία αναζωογονητική και είναι και μια εμπειρία που σε κάνει σοφότερο».

Να σε ρωτήσω κάτι; Είχα πάντα αυτήν την απορία. Όταν κάνεις τέτοιες επαφές με τον κόσμο και επισκέπτεσαι περιοχές, γίνεται σε ένα προστατευμένο περιβάλλον ή πηγαίνεις απλά;

«Όχι, όχι δεν είναι προστατευμένο. Όχι. Ξεκινάει μια περιοδεία χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε προειδοποίηση. Περπατάμε στον δρόμο. Πηγαίνουμε στα καφενεία. Μιλάμε με τους ανθρώπους που κάθονται εκεί. Μπαίνουμε στα μαγαζιά. Και ξέρεις, οι αντιδράσεις είναι πολύ διαφορετικές. Ποικίλουν».

Ευτράπελα έχουν δημιουργηθεί;

«Όχι κάτι το ιδιαίτερο. Όχι. Ο κόσμος μια αγωνία βγάζει. Ξέρεις, ερωτήματα έχει. Το προσωπικό του πρόβλημα θέτει. Άλλες φορές τοποθετείται πιο πολιτικά, με βάση τη μεγάλη εικόνα. Είναι σου λέω, μια εμπειρία που σε κάνει σοφότερο σίγουρα.

Υπάρχει αρκετός κόσμος ο οποίος και θέλει να ακούσει και θέλει να συζητήσει και θέλει να πει την άποψή του. Είναι μία πολύ όμορφη εμπειρία σε κάθε περίπτωση».

Το 24ωρό σου πως είναι Δημήτρη τις τελευταίες μέρες, όπου πλησιάζουμε τις εκλογές; Τι ώρα ξυπνάς;

«Περίπου στις 08:00».

Και το πρόγραμμα συνήθως ποιο είναι;

«Ξεκινάμε νωρίς, ενδεχομένως με κάποια συνέντευξη στο ραδιόφωνο. Στη συνέχεια περιοδείες στα μαγαζιά, σε λαϊκές, σε πλατείες. Μιλάω με τον κόσμο.

Στη συνέχεια αυτό γίνεται δύο, τρεις ή και τέσσερις φορές τη μέρα. Ενδεχομένως το απόγευμα κάποια εκδήλωση, στην οποία μιλάω με άλλους συνυποψήφιους.

Εμφανίσεις στην τηλεόραση. Μέχρι στιγμής περιορισμένες, γιατί υπάρχει και ο γνωστός νομικός περιορισμός. Και καταλήγουμε το βράδυ γύρω στις 11:00 – 11:30 να κλείνει η μέρα και να περιμένουμε την επόμενη».

Άρα ελεύθερος χρόνος;

«Δεν υπάρχει. Όχι. Εντάξει και τα τελευταία 4,5 χρόνια ο ελεύθερος χρόνος ήταν εξαιρετικά περιορισμένος, αλλά ειδικά αυτήν την περίοδο δεν υπάρχει ούτε δευτερόλεπτο στην κυριολεξία».

Καλό αγώνα εύχομαι. Ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη.

«Να είσαι καλά. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ».

Βόμβα στα θεμέλια του συστήματος δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης, το σχέδιο της ΝΔ

Στην ΕΡΤ και στην εκπομπή Επόμενη Μέρα με τον Σεραφείμ Κοτρώτσο και την κα Σ. Ζαχαράκη (ΝΔ):

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ
Η πρόταση της ΝΔ είναι εξαιρετικά επικίνδυνη. Κόβει την ροή χρήματος από τους νέους εργαζόμενους προς το δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα, ροή χρήματος με την οποία πληρώνονται οι σημερινοί συνταξιούχοι. Με το σχέδιο που σκοπεύει να υλοποιήσει η ΝΔ, αν και εφόσον κερδίσει τις εκλογές, βάζει βόμβα στα θεμέλια του συστήματος της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης. Θέτει τα χρήματα των νέων ασφαλισμένων σε κίνδυνο, καθώς πλέον, για να έχουν πολύ μεγάλες αποδόσεις, θα πρέπει να επενδύονται σε προϊόντα με χρηματοδοτικούς κινδύνους. Αν υπάρξουν δυσμενή πιστωτικά γεγονότα, θα υπάρξουν καταρρεύσεις ασφαλιστικών εταιρειών, έτσι το κράτος θα πρέπει να εγγυηθεί τις συντάξεις διαφορετικά θα χαθούν τα χρήματα των ασφαλισμένων. Σε δήλωσή του στη Βουλή ο κ. Μητσοτάκης τάσσεται υπέρ της επαναφοράς της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος στα επικουρικά ταμεία. Αυτό σημαίνει ότι εφόσον τα επικουρικά ταμεία δεν έχουν χρηματοροή που να εγγυάται το ύψος των σημερινών συντάξεων, οι συντάξεις θα περικόπτονται αυτόματα. Ο κ. Μητσοτάκης θα δημιουργήσει συνθήκες έκρηξης στο ασφαλιστικό για να εξυπηρετηθούν ιδιωτικά συμφέροντα.

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ
Με την επιστολή του πρώην πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή προς τον κ. Μπους υπάρχει μείζον πολιτικό ζήτημα. Διότι η ΝΔ έχει στηρίξει μεγάλο τμήμα της αντιπολιτευτικής της ρητορικής στη Συμφωνία των Πρεσπών. Αναδεικνύεται έτσι η υποκρισία της ΝΔ, η οποία πολέμησε αυτή τη συμφωνία, που ήταν η καλύτερη δυνατή για την χώρα μας. Τη στιγμή που η ΝΔ υποκριτικά κατηγορούσε την κυβέρνηση, για τη συμφωνία των Πρεσπών, πριν από 11 χρόνια η ελληνική πλευρά αποδεχόταν ως πλαίσιο, όχι την πάγια θέση της ελληνικής διπλωματίας, δηλαδή σύνθετη ονομασία, με γεωγραφικό προσδιορισμό, erga omnes, για όλες τις χρήσεις, αλλά τη διπλή ονομασία, «Μακεδονία» στο εσωτερικό, «Μακεδονία- Σκόπια» στον ΟΗΕ, «Δημοκρατία της Μακεδονίας» για τις άλλες χώρες.

ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ
Ο κ. Στουρνάρας, όταν ήταν υπουργός Οικονομικών στη συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, δεν κατάφερε ούτε μια φορά να επιτύχει τους στόχους για την ανάπτυξη που συμφωνούσε με την τρόικα. Ούτε κατάφερε να επιτύχει, μια φορά, τους στόχους πρωτογενούς πλεονάσματος που ο ίδιος συμφωνούσε και διαπραγματευότα. Ο κ. Στουρνάρας, κατά την 4ετή διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, καταστροφολογούσε ασύστολα, μας είχε προτείνει πιστοληπτική γραμμή στήριξης και να μην επιλέξουμε την καθαρή έξοδο, διότι η χώρα δεν θα μπορούσε να δανειστεί. Τώρα κάνει αυτές τις προβλέψεις διότι θέλει να θέσει υπό αμφισβήτηση τα θετικά μέτρα που έχει λάβει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και διότι θέλει να στρώσει το χαλί, και στο ενδεχόμενο που ο κ. Μητσοτάκης κερδίσει τις εκλογές, να μιλήσει για καμένη γη.

Υποκριτική η στάση της ΝΔ στο θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών

Στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του STAR με τη δημοσιογράφο Μ. Ζαχαρέα και τον κο Μ. Βαρβιτσιώτη (ΝΔ) για τη Συμφωνία των Πρεσπών, τις δημοσιονομικές προβλέψεις & τον Ποινικό Κώδικα:

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ

Η ΝΔ σήκωσε μια υποκριτική εκστρατεία εναντίον της Συμφωνίας των Πρεσπών τη στιγμή που στην πραγματικότητα επί Καραμανλή διαπραγματεύονταν τρισχειρότερες συμφωνίες οι οποίες αναγνώριζαν διπλή ονομασία δλδ Μακεδονία-Σκόπια, δεν εμπεριείχαν τη ρήτρα της αναθεώρησης του Συντάγματος και αποδέχονταν ένα σε τελική ανάλυση πολύ πιο αρνητικό πλαίσιο από αυτό που καταλήχθηκε με τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Τίθεται λοιπόν ζήτημα πολιτικής υποκρισίας και πολιτικών σκοπιμοτήτων απέναντι σε ένα θέμα που ταλαιπωρούσε την ελληνική διπλωματία για 25-30 χρόνια να κινητοποιηθούν στην ελληνική κοινωνία φοβικά αντανακλαστικά. Επιπλέον, στο Βουκουρέστι ουδέποτε η κυβέρνηση Καραμανλή έθεσε βέτο. Η ΝΔ συνηθίζει να διαστρευλώνει την πραγματικότητα. Ο λόγος της μη ένταξης της τότε πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ δε σχετίζονταν με το ονοματολογικό.

Με τη Συμφωνία των Πρεσπών, αντιθέτως, η χώρα κέρδισε:

1) το ότι δεν έχουμε στην καρδιά των Βαλκανίων δλδ στα βόρεια σύνορά μας μια χώρα εντός της οποίας η Τουρκία να μπορεί να δημιουργεί σημεία στήριξης της δικής της εξωτερικής πολιτικής

2) το ότι απελευθερώθηκε πάρα πολύ μεγάλο διπλωματικό κεφάλαιο από μια διένεξη που αν συνεχίζονταν θα οδηγούσε τελικά στην αναγνώριση της γειτονικής μας χώρας με το συνταγματικό της όνομα όπως είχε αποδεχθεί ο κος Καραμανλής το 2008 και

3) το ότι η χώρα έχει κερδίσει αξιοπιστία και πολιτικό κεφάλαιο στον διεθνή χώρο και για αυτό η ΕΕ ομοφώνως καταδίκασε την προκλητική συμπεριφορά της Τουρκίας και έχει εκκινήσει ήδη η διαδικασία λήψης μέτρων εναντίον της τουρκικής πολιτικής.

ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ

Εμείς μιλάμε για ανάπτυξη με επίκεντρο την εργασία και αυξημένους μισθους, για ένα αποτελεσματικό κοινωνικό κράτος και για δικαιότερη φορολογία στοχευμένη κυρίως στην ελάφρυνση όσων έχουν σηκώσει δυσανάλογα το βάρος της κρίσης.

Η άλλη όψη όμως της πολιτικής αντιπαράθεσης είναι το ότι πρέπει να αναδεικνύεις και αντιφάσεις που μπορεί να εμπεριέχονται στον πολιτικό λόγο του αντιπάλου. Ειδικά όταν ο κος Μητσοτάκης επιλέγει να κάνει εκλογές στα «βουβά».

Αποδέχεστε στη ΝΔ τις δημοσιονομικές προβλέψεις του κου Στουρνάρα για το 2019; Δεν απαντάτε. Επομένως στρώνετε το χαλί για να πάρετε πίσω όλα όσα αστόχαστα και χωρίς πολιτικό σχέδιο υπόσχεστε 4 χρόνια τώρα.

ΠΟΙΝΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ

Σχετικά με τις κατηγορίες εκ μέρους της ΝΔ για το γεγονός ότι ο νέος Ποινικός Κώδικας δίνει το δικαίωμα στους τρομοκράτες της 17Ν να πάνε σπίτι τους έχω να πω ότι για άλλη μια φορά γινόμαστε μάρτυρες ψευδών ειδήσεων τις οποίες αναπαράγουν πολιτικά στελέχη χωρίς να γνωρίζουν τι προβλέπει το νομικό πλαίσιο στο οποίο αναφέρονται. Το προεδρικό διάταγμα το οποίο ρυθμίζει τις προϋποθέσεις για την υπό όρους απόλυση προβλέπει με την μεγαλύτερη δυνατή σαφήνεια ότι δεν εφαρμόζεται σε όσους έχουν καταδικασθεί σε ισόβια και δεν υπάγονται σε αυτές τις ρυθμίσεις όσοι έχουν καταδικασθεί για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση.

Επιπλέον, ο νέος κώδικας είναι προϊόν επεξεργασίας από έγκριτους νομικούς οι οποίοι ορίσθηκαν από τους βασικούς θεσμικούς πυλώνες της έννομης τάξης χώρας και ουδείς είναι μέλος του ΣΥΡΙΖΑ ούτε μπορεί να κατηγορηθεί για προνομιακές σχέσεις με την Αριστερά.