Συνεντεύξεις

Ζωντανά στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ | 16-08-21

Μισή και υποκριτική η συγνώμη του Κυριάκου Μητσοτάκη για τη διαχείριση των καταστροφικών πυρκαγιών που άφησαν πίσω τους πάνω από 1 εκατομμύριο καμένα στρέμματα, διαλυμένες περιουσίες, δυστοπικές εικόνες καταστροφής

Ο κ. Μητσοτάκης ζήτησε δήθεν συγνώμη για τυχόν λάθη και τυχόν παραλείψεις, αλλά δεν μας είπε ποια είναι αυτά τα λάθη και οι παραλείψεις. Μπροστά σε μια από τις μεγαλύτερες καταστροφές στη χώρα η κυβέρνηση της ΝΔ και τα στελέχη της απλώς συνέχιζαν να αυτοθαυμάζονται και τελικά το επιτελικό κράτος αποδείχθηκε η μεγαλύτερη επικοινωνιακή φούσκα Το όλο αφήγημα του επιτελικός κράτους είναι μια επικοινωνιακή φούσκα.

Η ευθύνη για τη φετινή τραγωδία με τις πυρκαγιές ανήκει εξ` ολοκλήρου στον Κυριάκο Μητσοτάκη, που έχει μεταφέρει εξάλλου το σύνολο της εξουσίας στο Μέγαρο Μαξίμου και το έχει μετατρέψει σε αυτοκρατορική αυλή.

Εν μέσω της καταστροφής έβγαινε από εκεί ο κ. Σκέρτσος λέγοντας ψέματα στο λαό για 74 εναέρια μέσα, τα οποία όμως δεν ήταν παραπάνω από 20 όπως αποδείχθηκε. Τα ψέματα τα οποία ειπώθηκαν από την κυβέρνηση δημιουργούν την εντύπωση ότι ήθελε να διαχειριστεί απλώς επικοινωνιακά, χωρίς να δράσει επιχειρησιακά, τις καταστροφικές πυρκαγιές -που μάλιστα κατέκαψαν τα πάντα σε συνθήκες απόλυτης άπνοιας.

Ήδη από τις 15 Ιουνίου οι κκ Χρυσοχοΐδης και Χαρδαλιάς αυτοθαυμάζονταν ότι ο επιτελικός μηχανισμός ήταν έτοιμος να προλάβει ενδεχόμενες δύσκολες καταστάσεις και συνέχιζαν να αυτοθαυμάζονται και εν μέσω της καταστροφής των δασικών εκτάσεων -της μεγαλύτερης στην ιστορία της χώρας. Εμείς ποτέ δεν θα δίναμε συγχαρητήρια στους εαυτούς μας εν μέσω μιας τέτοιας συνθήκης.

Μετά την τραγωδία στο Μάτι το 2018 συγκροτήσαμε ως κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μια επιτροπή υπό την ευθύνη του εξειδικευμένου καθηγητή Γκολντάμερ, στην οποία συμμετείχαν Έλληνες επιστήμονες ανεξαρτήτως πολιτικής προέλευσης, η οποία επιτροπή ζήτησε διακομματική στήριξη και κατέληξε σε συγκεκριμένα πορίσματα για τη δασοπροστασία. Έγινε συζήτηση στη βουλή και μεταξύ των κομμάτων για τη διαχείριση του ζητήματος της δασοπροστασίας τότε. Ο κ. Μητσοτάκης όμως πέταξε το σχέδιο της επιτροπής στον κάλαθο των αχρήστων και απλώς διόρισε τον κ. Χαρδαλιά στην θέση του υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας, χωρίς να αλλάξει τίποτα στη δομή του διοικητικού μηχανισμού.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. θα συνεχίσει να ασκεί αυστηρή, προγραμματική κριτική. Αλλά δεν πρόκειται να ξεπεράσουμε τα όρια του πολιτικώς ηθικού. Δεν θα κάνουμε ό,τι έκανε ο κ. Μητσοτάκης που τυμβωρήχησε και ανέβηκε με πολιτικές εξαλλοσύνες στην εξουσία. Δεν βλέπουμε τις τραγωδίες ως ευκαιρία αλλαγής των πολιτικών συσχετισμών. Η υπερβολική χρήση του 112 οδηγεί τελικά και στην απαξίωση ενός εξαιρετικά χρήσιμου και κρίσιμου εργαλείου. Καταλήγουμε σε επικίνδυνες καταστάσεις, αφού αν γίνεται κατάχρηση, δεν θα οδηγείται ο πολίτης στο να εκκενώσει τελικά.

Η ΝΔ απέτυχε και ως προς το σχέδιο εμβολισμών αφού θεώρησε ότι με εκβιασμούς και κουνώντας το δάχτυλο στην κοινωνία θα πείσει τους πολίτες να εμβολιαστούν Τί έγιναν αλήθεια τα δεκάδες εκατομμύρια που δόθηκαν σε ΜΜΕ ώστε να οργανωθούν καμπάνιες ενημέρωσης; Γιατί είναι άλλο οι συνεντεύξεις με γιατρούς, άλλο οι καμπάνιες ενημέρωσης

Συνέντευξη στην Αυγή της Κυριακής
Απέναντι στις αποτυχημένες ιδεοληψίες του κ Μητσοτάκη βρίσκεται το ριζοσπαστικό, αριστερό και προοδευτικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ
Συνέντευξη στην Αυγή της Κυριακής και τον Σ. Ραπανάκη Spiros Rapanakis
𝚻α κρούσματα εκτοξεύονται, το εμβολιαστικό πρόγραμμα δεν προχωρά βάσει του σχεδιασμού που είχε προαναγγείλει η κυβέρνηση και η αβεβαιότητα εντείνεται εν μέσω της τουριστικής σεζόν. Πώς σχολιάζετε τα μέτρα που ανακοινώθηκαν; Διαφωνείτε με την υποχρεωτικότητα των εμβολιασμών; Τι διαφορετικό θα κάνατε αν ήσασταν στην κυβέρνηση;
Σίγουρα δεν θα πανηγυρίζαμε κάθε τρεις μήνες ότι νικήσαμε τον κορωνοϊό, στέλνοντας μηνύματα εφησυχασμού στους πολίτες, για να βρισκόμαστε πάλι σήμερα στο σημείο μηδέν. Και μάλιστα εν μέσω τουριστικής σεζόν και οικονομικού αδιεξόδου. Σίγουρα δεν θα τους καλούσαμε να πετάξουν τις μάσκες για τρεις εβδομάδες, όταν η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα προειδοποιούσε για τσουνάμι κρουσμάτων από τη μετάλλαξη Δέλτα. Σίγουρα δεν θα πανηγυρίζαμε με ψεύτικα στοιχεία εμβολιασμών ότι είμαστε πρωτοπόροι στην Ευρώπη, στέλνοντας μήνυμα χαλάρωσης στους πολίτες που δεν έχουν ακόμα εμβολιαστεί. Και σίγουρα δεν θα οδηγούσαμε στο πρωτοφανές φιάσκο με το AstraZeneca, που έριξε νερό στον μύλο των αμφιβολιών για πολλούς νέους, ούτε θα επιχειρούσαμε εν συνεχεία να τους εξαγοράσουμε με χαρτζιλίκι 150 ευρώ.
Κύριε Ραπανάκη, ο κ. Μητσοτάκης έχει αποτύχει παταγωδώς στην πανδημία και το μεγάλο δυστύχημα είναι ότι έχει κάνει μπάχαλο και το εμβολιαστικό πρόγραμμα. Ο στόχος για 70% πλήρως εμβολιασμένων τον Ιούνιο χάθηκε, ενώ στα μέσα Ιουλίου βρισκόμαστε λίγο πάνω από το 45%. Και γι’ αυτό δεν ευθύνονται οι πολίτες, που διατηρούν σε έναν βαθμό επιφυλάξεις, αλλά η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη, που, αντί να τις απαλείψει και να πείσει τον κόσμο να εμβολιαστεί, τις καλλιέργησε και τις γιγάντωσε με τις αδιανόητες παλινωδίες της. Και, φυσικά, με το γεγονός ότι έδωσε ένα σκασμό εκατομμύρια για να διαφημίζουν τα Μέσα όχι το σωτήριο εμβόλιο αλλά τον σωτήρα Μητσοτάκη. Αυτά θέλει να κρύψει ο κ. Μητσοτάκης, τα εγκληματικά λάθη του, και επενδύει στον πιο βαθύ και χυδαίο διχασμό. Διαχειρίζεται το φιάσκο του επενδύοντας στον κοινωνικό αυτοματισμό, ώστε να αποφύγει αυτό που φοβάται: Για να μην στραφούν εναντίον του όλοι οι πολίτες, στρέφει τη μία κοινωνική ομάδα απέναντι στην άλλη. Τους ηλικιωμένους απέναντι στους νέους, τους ασθενείς απέναντι στους υγειονομικούς. Τους εργαζόμενους απέναντι στους ανέργους.
Με ρωτάτε όμως και τι διαφορετικό θα κάναμε. Τα αυτονόητα, αυτά που πλέον φωνάζει και ο απλός κόσμος, όχι μόνο οι επιστήμονες. Είναι δυνατόν να είμαστε 1,5 χρόνο σε πανδημία και ακόμα να συζητάμε ότι πρέπει να ενισχυθεί το ΕΣΥ; Και η κυβέρνηση, αντί να κάνει έστω και τώρα προσλήψεις μόνιμων γιατρών, να ανοίγει κουβέντα για συγχωνεύσεις νοσοκομείων και απομάκρυνση του «πλεονάζοντος προσωπικού»; Είναι δυνατόν να μην έχουν κάνει απολύτως τίποτα για την πρωτοβάθμια Υγεία, ώστε να αποσυμφορηθούν τα νοσοκομεία που απειλούνται για τρίτη φορά να γίνουν μονάδες μίας νόσου; Το ξέρετε ότι έχουμε τη μεγαλύτερη πλεονάζουσα θνησιμότητα στην Ευρώπη αυτόν τον χρόνο; Ότι δηλαδή χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους όχι από Covid-19 αλλά από άλλες παθήσεις, διότι δεν μπορούσαν να νοσηλευθούν λόγω υπερφόρτωσης του ΕΣΥ. Είναι δυνατόν να ξανανοίξουν τα σχολεία όπως ακριβώς έκλεισαν δύο φορές; Χωρίς επιπλέον αίθουσες και με 27 και 30 μαθητές ανά τάξη; Είναι δυνατόν να παστώνεται ο κόσμος στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς 1,5 χρόνο και η κυβέρνηση να λέει ότι εκεί δεν κολλάει;
𝚮 αποκάλυψη σε σχέση με το ανακριβές πόθεν έσχες του πρωθυπουργού δεν έχει επί της ουσίας διαψευστεί από το Μέγαρο Μαξίμου. Προτίθεται ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία να πάρει πρωτοβουλίες ώστε να δοθούν απαντήσεις;
Σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή, φιλελεύθερη χώρα, η δήλωση ψευδούς πόθεν έσχες από τον πρωθυπουργό θα μονοπωλούσε την ειδησεογραφία και ενδεχομένως να οδηγούσε και σε πολιτικές εξελίξεις. Στην Ελλάδα όμως της λίστας Πέτσα, ο κ. Μητσοτάκης νομίζει ότι μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. Εμείς όμως δεν πρόκειται να αφήσουμε αυτή την υπόθεση έτσι. Θα πάρουμε κάθε θεσμική πρωτοβουλία για την ανάδειξη αυτού του κορυφαίου θέματος. Και ο κ. Μητσοτάκης αργά ή γρήγορα θα κληθεί να δώσει λογαριασμό στους πολίτες.
𝚶 Αλ. Τσίπρας έχει αναφερθεί επανειλημμένα στον στόχο της νίκης στις εκλογές με απλή αναλογική έστω και με μία ψήφο. Θεωρείτε ότι ο Κ. Μητσοτάκης σχεδιάζει την προσφυγή σε πρόωρες κάλπες; Είναι έτοιμος ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία να σηκώσει το γάντι;
O κ. Μητσοτάκης δεν έχει ξεχάσει ούτε δευτερόλεπτο τον σχεδιασμό του να προσφύγει σε πρόωρες εκλογές. Και το σκέφτεται όλο και πιο πολύ όσο βλέπει να συσσωρεύονται τα αδιέξοδα των επιλογών του. Ανέβαλε πάλι την ψήφιση των μνημονίων συνεργασίας με τη Βόρεια Μακεδονία, για να μην δημιουργήσει εσωκομματική αναταραχή στη Ν.Δ. Ανέβαλε την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης, διότι του ζητήθηκαν από την Κομισιόν ισοδύναμα μέτρα τουλάχιστον 2 δισ. ευρώ ετησίως, που σημαίνει ότι πρέπει ή να επιβάλει νέους δυσβάσταχτους φόρους ή να κόψει τις κύριες συντάξεις για να ψηφίσει το τζογάρισμα των ασφαλιστικών εισφορών από τους φίλους του. Κάθε κίνησή του έχει σαφή προεκλογική οσμή. Τώρα, εάν θα το πράξει την ώρα που βουλιάζει τη χώρα πάλι στην πανδημία και την οικονομική καταστροφή για να επιχειρήσει να διασώσει πολιτικά ό,τι μπορεί με πρόωρες εκλογές, είναι κάτι που μένει να φανεί. Σε κάθε περίπτωση, εάν το πράξει, θα υποστεί και τις συνέπειες. Τόσο γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ – Π.Σ. είναι έτοιμος, με ένα σαφές ριζοσπαστικό, αριστερό και προοδευτικό πρόγραμμα εναλλακτικής διακυβέρνησης, όσο όμως και γιατί οι πολίτες αρχίζουν να αντιλαμβάνονται τα αδιέξοδα που φέρνει ο κ. Μητσοτάκης για τους εργαζόμενους με μικρότερους μισθούς και περισσότερη δουλειά, για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που επιβίωσαν της δεκαετούς κρίσης για να βρίσκονται σήμερα αντιμέτωπες με λουκέτα λόγω έλλειψης ρευστότητας, για τα νοικοκυριά που πλέον θα αρχίσουν να χάνουν την πρώτη κατοικία τους. Αντιλαμβάνονται ότι το Μεσοπρόθεσμο που ψήφισε προβλέπει προσαρμογή από το 7% έλλειμμα φέτος στο 2% πλεόνασμα το 2023 . Ξέρετε τι σημαίνει 9 μονάδες δημοσιονομική προσαρμογή; 16 δισ. ευρώ. Να δούμε πού ακριβώς θα τα βρει, γιατί όλοι κάτι φανταζόμαστε. Και αντιλαμβάνονται, φυσικά, και την απόπειρα απόδρασης της πιο αποτυχημένης κυβέρνησης που σχεδιάζει ο κ. Μητσοτάκης, εκμεταλλευόμενος τη μιντιακή παντοκρατορία του.
𝚬ίναι εφικτό να ανατραπεί η δημοσκοπική εικόνα; Πώς μπορούν να πειστούν να βρεθούν ξανά στην κάλπη της Αριστεράς οι νέοι και οι πολίτες που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ το ’12 και το ’15 αλλά όχι το 2019; Ποια είναι η εικόνα και τα μηνύματα που παίρνετε από τις περιοδείες και τις συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα;
Το ζητούμενο δεν είναι να ανατραπεί η δημοσκοπική εικόνα, αλλά να δημιουργηθούν οι όροι της πολιτικής αλλαγής για να απαλλαγεί ο τόπος όσο το δυνατόν πιο γρήγορα από μια κυβέρνηση που ρημάζει την κοινωνία, την οικονομία και τη δημοκρατία. Σε αυτή τη φάση υπάρχει ξεκάθαρη κυβερνητική φθορά με σταθερούς ρυθμούς, η οποία ενδεχομένως να είναι και αναντίστρεπτη τάση. Η κυβέρνηση απέτυχε στη διαχείριση της πανδημικής κρίσης και ταυτόχρονα αποδεικνύεται ότι είπε τρία μεγάλα προεκλογικά ψέματα, όταν υποσχέθηκε περισσότερες και καλύτερες δουλειές, λιγότερους φόρους και ασφάλεια. Φυσικά όμως, δεν αρκεί μόνο να φθείρεται η κυβέρνηση. Η πολιτική δεν λειτουργεί με τέτοια μηχανική ούτε είμαστε υπέρμαχοι της αντίληψης του «ώριμου φρούτου». Ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία απευθύνεται στο σύνολο των πολιτών του αριστερού και προοδευτικού χώρου που αφενός επιδιώκουν να ξεμπερδεύουμε με αυτή τη διακυβέρνηση, που γυρνά τον τόπο πολλά χρόνια πίσω σε συνταγές αποτυχίας και καταστροφής, αφετέρου πιστεύουν πως υπάρχουν ανοιχτές προοπτικές για μια διαφορετική και μακρά περίοδο ευημερίας και δημοκρατίας. Είμαστε εδώ, μέσα στην κοινωνία και στους κοινωνικούς αγώνες, είμαστε παρόντες και παρούσες, καταθέτουμε ολοκληρωμένο σχέδιο προς την κοινωνία, που θα εμπλουτίζεται διαρκώς από την κοινωνική επισήμανση και εμπειρία. Αναγνωρίζοντας και τα λάθη μας ξέρουμε, θέλουμε και μπορούμε να αποτελέσουμε τον πυρήνα μιας εναλλακτικής προοδευτικής διακυβέρνησης στην υπηρεσία της κοινωνικής πλειοψηφίας.
𝚳ιλάτε για προοδευτική κυβέρνηση και συμμαχίες, κοινωνικές και πολιτικές. Ποιο είναι το πολιτικό και προγραμματικό πλαίσιο που μπαίνει σε αυτό το κάλεσμα; Είναι μια συζήτηση που θα επιδιώξετε να ανοίξετε άμεσα με τις δυνάμεις που τοποθετούνται στον προοδευτικό και δημοκρατικό χώρο και στην Αριστερά;
Είναι η πρώτη φορά που ένα κόμμα έχει τόσο έγκαιρα ένα τόσο ενδελεχώς επεξεργασμένο πρόγραμμα διακυβέρνησης. Ένα πρόγραμμα ριζοσπαστικό, που προέκυψε μέσα από βαθιά προγραμματική συζήτηση όχι μόνο μέσα στο κόμμα αλλά και με εργαζόμενους, παραγωγικούς φορείς, οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης και το οποίο κινείται στον αντίποδα της ακολουθούμενης νεοφιλελεύθερης κυβερνητικής πολιτικής. Το προσκλητήριο του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία σε όλες τις δυνάμεις που αυτοπροσδιορίζονται προοδευτικές, όπως αυτό εκφράστηκε από τον Αλέξη Τσίπρα στο κλείσιμο της Προγραμματικής μας Συνδιάσκεψης, δεν είναι ούτε ρητορικό ούτε κενό περιεχομένου. Την ώρα που η κυβέρνηση της Ν.Δ. σαρώνει ό,τι βρει μπροστά της, ο ΣΥΡΙΖΑ αντιτάσσει μια εναλλακτική. Τα κόμματα της ήσσονος αλλά και εξωκοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης, είτε το θέλουν είτε όχι, οφείλουν να πάρουν θέση: Είναι υπέρ της αύξησης του κατώτατου μισθού στα 800 ευρώ την επομένη του σχηματισμού μιας προοδευτικής κυβέρνησης; Είναι υπέρ της ρύθμισης του πανδημικού χρέους με πρόβλεψη διαγραφής μέρους του, ώστε να μπορέσει να επανεκκινήσει η οικονομία και να μην οδηγηθούμε σε αθρόα λουκέτα; Είναι υπέρ ενός νέου πτωχευτικού πλαισίου που θα επαναφέρει την προστασία της πρώτης κατοικίας, την οποία κατάργησε ο κ. Μητσοτάκης ακόμα και για φυσικά πρόσωπα; Είναι υπέρ ενός ισχυρού νέου κοινωνικού κράτους με σημαντική ενίσχυση του ΕΣΥ και της δημόσιας Παιδείας; Θέλουν τη διατήρηση ή την κατάργηση του αντεργατικού νόμου Χατζηδάκη και των αντιεκπαιδευτικών νόμων Κεραμέως; Αυτά είναι ερωτήματα που δεν θέτει πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία αλλά η καθημερινότητα των πολιτών, η οποία γίνεται κάθε μέρα και πιο αβίωτη.
𝚮 ελληνική κοινωνία ψηφίζει πλειοψηφικά προοδευτικά
Μιλώντας με γκραμσιανούς όρους, η Ν.Δ. επιχειρεί να οικοδομήσει ιδεολογική ηγεμονία στην κοινωνία και ταυτόχρονα να ελέγξει περαιτέρω τους θεσμούς. Εξάλλου ο στόχος για εξοβελισμό της Αριστεράς και των ιδεών της είναι διακηρυγμένος στόχος από τον Μάκη Βορίδη και όχι μόνο. Με δεδομένη την εμπειρία σας από τη διακυβέρνηση της χώρας σε ασφυκτικές συνθήκες, ποια μπορεί να είναι η απάντηση, η ανταγωνιστική στρατηγική της Αριστεράς;
Ο πολιτικός αγώνας έχει πάντοτε και την ιδεολογική πλευρά του. Δεν υπάρχει πολιτικός αγώνας χωρίς αγώνα ιδεών. Ακόμα και όταν αυτό επιχειρείται να συγκαλυφθεί πίσω από έναν υποτιθέμενα μη ιδεολογικό λόγο, τον λόγο της τεχνοκρατίας. Και αυτό, ξέρετε, ιδεολογία είναι, η ιδεολογία της μη ιδεολογίας. Έχει λοιπόν ενδιαφέρον να δούμε πρώτα τι επιχειρεί ο Κυρ. Μητσοτάκης με την ηγετική ομάδα του στο εσωτερικό της Ν.Δ. και τι συμβαίνει στο εσωτερικό της παράταξής του. Είναι βέβαιο ότι η Ν.Δ. απομακρύνεται από τη δομική «καραμανλική» της παράδοση. Ιδεολογικά είναι ένα υβρίδιο ακραίου νεοφιλελευθερισμού και εξτρεμιστικής Δεξιάς. Επιχειρεί να εμφανίζεται με διπλή ταυτότητα, και ως η ελληνική εκδοχή του Μακρόν και ως η ελληνική εκδοχή του Όρμπαν. Βέβαια, μια πιο ενδελεχής παρατήρηση των δύο παραδειγμάτων μπορεί να δείξει και πολλά σημεία σύμπτωσης. Σε κάθε περίπτωση, ο Κυρ. Μητσοτάκης προσωπικά διακατέχεται από τις αποτυχημένες νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες και στην ελληνική εκδοχή είναι από τους ιδεολογικούς αντίπαλους όλων των λαϊκών και δημοκρατικών κατακτήσεων της Μεταπολίτευσης. Όσο κι αν θέλει ο ίδιος και ο σκληρός πυρήνας του επιτελείου του να παρουσιάζεται ως κοινωνικά και πολιτικά φιλελεύθερος, τα δύο παραπάνω χαρακτηριστικά του τον οδηγούν αναγκαστικά στη στενή σχέση με το δόγμα Βορίδη και τα σκληρά και στεγανά ακροατήρια της Δεξιάς με τους γνωστούς αντιαριστερούς ηθικούς πανικούς.
Χρησιμοποίησε, βέβαια, και δύο πολιτικές μαρκίζες για να ρίξει στάχτη στα μάτια φιλελεύθερων ακροατηρίων. Το «επιτελικό κράτος», που τα δύο αυτά χρόνια αποδεικνύεται κάθε μέρα ότι δεν είναι τίποτα άλλο από την πλήρη ιδιοποίηση του κράτους στην πιο σκληρή κομματική και πελατειακή μορφή, και την «αριστεία», που επίσης υπάρχουν δεκάδες παραδείγματα τα οποία αποδεικνύουν πόσο απέχει από αυτήν και τον περιβόητο τεχνοκρατισμό το πολιτικό προσωπικό και οι επιλογές του Κυρ. Μητσοτάκη.
Το πολιτικό σχέδιό του όμως προσκρούει σε γεγονότα:
Δεν είναι ο Κυρ. Μητσοτάκης εκείνη η ηγετική φυσιογνωμία που θα μπορεί να απευθύνεται στις μάζες αδιαμεσολάβητα, χωρίς να έχει την ανάγκη -και τις δεσμεύσεις που προκαλεί αυτή η ανάγκη- από ενδιάμεσους στην κοινωνική απεύθυνση.
Επιδιώκει την επιβεβαίωση του προσωπικού του success story ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Λειτουργεί στις κρίσεις με αυταρέσκεια και αλαζονεία και έχοντας την υποστήριξη των σκληρών δεξιών και του μιντιακού κατεστημένου θα εμφανίζεται με ψευδαίσθηση κοινωνικής αποδοχής.
Η ανικανότητα και οι αποτυχίες τον οδηγούν όλο και περισσότερο σε όλο και μεγαλύτερο κοινωνικό -και άρα πολιτικό- διχασμό.
Υπάρχει ένα δεδομένο στην πολιτική συμπεριφορά των Ελλήνων σε όλη τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης. Το άθροισμα της εκλογικής αποτύπωσης παραμένει προοδευτικό και μάλιστα με μεγάλα ποσοστά. Εσωτερικές ταξινομήσεις γίνονται ανά περιόδους στους δύο χώρους και προκύπτουν κυβερνητικά αποτελέσματα. Βέβαια, αυτό το δεδομένο από μόνο του δεν είναι ικανό να οδηγήσει σε πολιτική αλλαγή, ακόμα κι αν η κοινωνία βιώνει μία από τις πιο σκληρές δεξιές περιόδους. Απαιτείται ιδεολογικός αγώνας σε όλα τα μέτωπα. Από την οικονομία και τον ρόλο της εργασίας και των μισθών στο νέο παραγωγικό παράδειγμα μέχρι τα ζητήματα της δημοκρατίας και τη μάχη απέναντι στον εθνικισμό, τον ρατσισμό, την ομοφοβία, την έμφυλη βία.
Ο αγώνας όμως για μια αριστερή και προοδευτική διακυβέρνηση έχει ανάγκη και από ένα αξιόπιστα ριζοσπαστικό πρόγραμμα τομών, που θα περιορίζει διαρκώς τις κοινωνικές ανισότητες και θα εμβαθύνει τη δημοκρατία, θα εγγυάται την κοινωνική συνοχή και την κοινωνική δικαιοσύνη, θα εμπιστεύεται και θα δίνει διέξοδο στις νέες δυνάμεις και τα αισιόδοξα κινήματα που αναδύονται.
Ζωντανή συνέντευξη στον ραδιοφωνικό σταθμό 9.84 και στην Κατερίνα Παπαβασιλείου
Την αποποίηση της ευθύνης της κυβέρνησης για την πορεία του εμβολιασμού σηματοδοτεί το μέτρο της λειτουργίας των κλειστών χώρων ψυχαγωγίας αποκλειστικά για εμβολιασμένους. Η κυβέρνηση είναι σαν να λέει: “εγώ δεν έχω πια καμία ευθύνη, την ευθύνη θα την έχουν πλέον οι καταστηματάρχες, οι ιδιοκτήτες κινηματογράφων, οι ιδιοκτήτες θεάτρων”
Ο Ολλανδός πρωθυπουργού Ρούτε, εμφανίστηκε να παραδέχεται τα λάθη του και να ζητά συγγνώμη από το λαό του. Αντίθετα ο κ. Μητσοτάκης ρίχνει συνεχώς την ευθύνη σε όλους τους άλλους, ο ίδιος και η κυβέρνησή του δεν έχουν ποτέ καμία ευθύνη.
Ζωντανή συνέντευξη στον ραδιοφωνικό σταθμό 9.84 και στην Κατερίνα Παπαβασιλείου
Καλημέρα Ελλάδα ANT1 11/06/21

Η μεγάλη κινητοποίηση που έγινε χθες έδειξε την οργή και την αγανάκτηση των εργαζομένων απέναντι στην ακραία ταξική πολιτική που υλοποιεί ο κ. Χατζηδάκης με την εντολή του Κυριάκου Μητσοτάκη

Όλο το τελευταίο διάστημα, ο κ. Χατζηδάκης προσπαθεί να κρύψει τον εκτρωματικό χαρακτήρα του νομοσχεδίου που φέρνει προς ψήφιση.

Μιλάμε για ένα νομοσχέδιο που καταργεί δικαιώματα εργαζομένων κατοχυρωμένα εδώ και έναν αιώνα, όπως είναι το πενθήμερο-8ωρο

Mε το νομοσχέδιο της ΝΔ καταργείται η υποχρέωση η υπερωρία να πληρώνεται με προσαύξηση στον μισθό – όταν ο ίδιος ο κ. Χατζηδάκης λέει ότι θα πληρώνεται με ρεπό – καταργείται η απαγόρευση του σπαστού ωραρίου στη μερική απασχόληση, καταργείται η προστασία της απεργίας

Φέρνουν ακόμα και την αδιανόητη ρύθμιση σύμφωνα με την οποία απόλυση που κρίνεται άκυρη, δεν δημιουργεί δικαίωμα επαναπρόσληψης για τον εργαζόμενο

Πέρα από την αντισυνταγματικότητα της συγκεκριμένης ρύθμισης – διότι έχουμε ευθεία παρέμβαση στη δικαστική εξουσία- υπάρχει ο εξόφθαλμος παραλογισμός το δικαστήριο να ακυρώνει μια απόλυση, αλλά ο εργαζόμενος να μην επαναπροσλαμβάνεται

Το νομοσχέδιο της κυβέρνησης Μητσοτάκη στοχεύει στην πλήρη ελαστικοποίηση των ωραρίων, στον κανιβαλισμό των εργαζομένων, στη μείωση των μισθών, και όλα αυτά πλασάρονται από τον κ. Χατζηδάκη ως δήθεν “προστασία” των εργαζομένων και ως “επενδυτικό κίνητρο”

Ο μοναδικός τρόπος για να μπορέσει να σταθεί στα πόδια της η ελληνική οικονομία και η κοινωνία δεν είναι η υποτίμηση της εργασίας και η ελαστικοποίηση της αγοράς, είναι η ενίσχυση των μισθών, η πραγματική προστασία των εργαζομένων, η ενίσχυση των συλλογικών συμβάσεων τις οποίες αυτή η κυβέρνηση κατήργησε

Η διάλυση της επιθεώρησης εργασίας στη διάρκεια διακυβέρνησης της ΝΔ εξηγεί γιατί στα δύο χρόνια που κυβερνά, οι δηλωμένες υπερωρίες έχουν μειωθεί πάνω από 500%!.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, την περίοδο διακυβέρνησής του, είχε περάσει μία ρύθμιση για την προδήλωση των υπερωριών, την οποία κατήργησε ο κ. Βρούτσης. Γιατί το έκανε αυτό; Εδώ και δύο χρόνια όλο το σύστημα ελέγχου της εργοδοτικής παραβατικότητας έχει καταρρεύσει με ευθύνη της ΝΔ.

Το εκτρωματικό νομοσχέδιο της ΝΔ για τα εργασιακά δεν είναι για να το συζητάμε. Είναι για να αποσυρθεί πάραυτα

Στον ΑΝΤ1 | Καλημέρα Ελλάδα | Με τον Γιώργο Παπαδάκη

Συνέντευξη TRT Θεσσαλική Ραδιοφωνία Τηλεόραση

▪ Ο κ. Χρυσοχοΐδης οφείλει να εξηγήσει τι σημαίνει η δήλωση του ότι υπάρχει πλέον κίνδυνος να εισχωρήσει το οργανωμένο έγκλημα στους θεσμούς της δημοκρατίας

▪ Ο κ. Μητσοτάκης δεν έχει στρατηγική γιατί επιχειρεί να κάνει εξωτερική πολιτική με τα μάτια στραμμένα στο εσωτερικό της παράταξης του

▪ Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α.- ΠΣ έχει σημαία τον αγώνα ενάντια στο νομοσχέδιο Χατζηδάκη – Μητσοτάκη για τα εργασιακά. Το νομοσχέδιο αυτό αν περάσει θα καταργηθεί άμεσα από μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ

Συνέντευξη TRT – ΘΕΣΣΑΛΙΚΗ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ στον Σωτήρη Πολύζο

Στην τηλεόραση του OPEN

Ο κ. Χρυσοχοΐδης παραμένει στην κυβέρνηση ως επαρκής και επιτυχημένος υπουργός με 16 δολοφονίες επί υπουργίας του.

Δεν μπορεί εδώ και 8 μήνες έστω να συλλάβει τον χρυσαυγίτη Παππά ο οποίος ανενόχλητος αλωνίζει δίνοντας και συνεντεύξεις

Ζωντανά στο OPEN στην εκπομπή Ώρα Ελλάδος με τους Άκη Παυλόπουλο & Ντόρα Κουτροκόη

Ζωντανά στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ στην εκπομπή “ΣΗΜΕΡΑ” με τη Μαρία Αναστασοπούλου και τον Δημήτρη Οικονόμου

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης φοβάται διαρροές στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Και στο νομοσχέδιο για τα εργασιακά –που κατεδαφίζει μισθούς και εργασιακές σχέσεις- αλλά και στα μνημόνια για τη Συμφωνία των Πρεσπών μετά τη μεγάλη κωλοτούμπα που έκανε στο συγκεκριμένο ζήτημα η ΝΔ. Για αυτό το λόγο κρατά τη Βουλή σε κατάσταση υπολειτουργίας

LIVE| Στο Kontra Channel | Με τον Γιώργο Μελιγγώνη
Η σχέση εργοδότη εργαζόμενου δεν είναι σχέση ισότητας και αυτό αναγνωρίζεται από το εργατικό δίκαιο. Είναι μια ιδιαίτερη σχέση όπου η εργοδοσία έχει την κυρίαρχη θέση καθώς ο εργαζόμενος εξαρτάται από αυτήν.
Τα επιχειρήματα της ΝΔ αγνοούν την πραγματικότητα όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε οποιαδήποτε καπιταλιστική χώρα Ο εργοδότης έχει τη δυνατότητα να βρει δρόμους και τρόπους να εξαναγκάσει και να εκβιάσει τους εργαζομένους όταν αυτοί δεν προστατεύονται, όταν δεν υπάρχουν οι εγγυήσεις της συλλογικής διαπραγμάτευσης
Τα πάντα ανοίγουν στη χώρα εκτός από τη Βουλή και τα Πανεπιστήμια. Με ευθύνη του κ. Μητσοτάκη η Δημοκρατία στη χώρα μας μένει κολοβή.
Συνέντευξη στην Αυγή της Κυριακής και τον Σπύρο Ραπανάκη
𝞖 κυβέρνηση φαίνεται ότι δημοσκοπικά έχει μπει σε έναν κύκλο φθοράς, χωρίς όμως να εισπράττει εντυπωσιακά οφέλη προς το παρόν ο ΣΥΡΙΖΑ. Πού θεωρείτε ότι οφείλεται αυτό;
Η πολιτική φάση την οποία διανύουμε δεν είναι απλώς φάση φθοράς της κυβέρνησης. Εκτιμώ ότι προοικονομεί ευρύτερες ανακατατάξεις των κοινωνικών εκπροσωπήσεων και συνακόλουθα των πολιτικών συσχετισμών. Ούτως ή άλλως ο κόσμος της μισθωτής εργασίας, της επισφάλειας, οι άνεργοι και η νεολαία ποτέ δεν εκφράστηκαν κυρίαρχα από τη Νέα Δημοκρατία. Από την άλλη, τα μεσαία μισθωτά στρώματα, οι ελεύθεροι επαγγελματίες αλλά και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις σήμερα βλέπουν τα αδιέξοδα που συσσωρεύει η πολιτική Μητσοτάκη και με τις επιλογές διαχείρισης της πανδημίας αλλά και συνολικότερα. Αρχίζουν να κατανοούν ότι η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης διαμορφώνεται με μοναδικό γνώμονα την ενίσχυση των μεγάλων και πολύ μεγάλων επιχειρήσεων, καθώς η πανδημία αξιοποιήθηκε ως ευκαιρία για την επιτάχυνση του σχεδίου εκκαθάρισης των λεγόμενων μη ανταγωνιστικών μικρομεσαίων επιχειρήσεων, τη μείωση μισθών και τον περιορισμό της αυτοαπασχόλησης. Αυτό είναι κεντρικό στοιχείο της στρατηγικής του νεοφιλελευθερισμού και σήμερα βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Όλα αυτά δημιουργούν σήμερα προϋποθέσεις για την αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών και τη διαμόρφωση μιας νέας πλειοψηφίας, δημοκρατικής και προοδευτικής. Αυτό που χρειάζεται σήμερα λοιπόν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία να συνεχίσει τη μαχητική και δομική αντιπολίτευση στη βάση του προγραμματικού πλαισίου που ήδη έχει διαμορφώσει, με άξονες τη στήριξη της εργασίας, την ενίσχυση των μικρομεσαίων, τη διαγραφή του ιδιωτικού χρέους, τη συγκρότηση ενός νέου κοινωνικού κράτους και την αποκατάσταση της θεσμικής ομαλότητας με βαθιές δημοκρατικές τομές στο κράτος και την κοινωνία.
𝞖 Ν.Δ. ως αντιπολίτευση συγκρότησε και έστησε τη στρατηγική της γύρω από το αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο. Ο ΣΥΡΙΖΑ από το 2012 έως το 2015 ηγήθηκε του λεγόμενου αντιμνημονιακού μετώπου. Ποια είναι η στρατηγική σας σε επίπεδο κοινωνικών συμμαχιών για να συγκροτηθεί μια νέα διαιρετική τομή και εν δυνάμει μια κοινωνική πλειοψηφία απέναντι στην κυβέρνηση;
Νομίζω ότι τα πράγματα είναι πιο πολύπλοκα. Η Ν.Δ. πράγματι επένδυσε στο αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο, όμως αυτό από μόνο του δεν εξηγεί τη νίκη της. Στην πραγματικότητα, κατάφερε να ενοποιήσει τον κόσμο της Δεξιάς μέσω της εθνικιστικής ρητορικής, ενώ δημιούργησε ρωγμές στη σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με τα μεσαία στρώματα. Σήμερα τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά. Σήμερα αυτό που κρίνεται είναι η διαχείριση της πανδημίας αλλά και της μεταπανδημικής κρίσης.
Και όπως σας έλεγα, διαμορφώνονται, λόγω των αδιεξόδων που συσσωρεύει η κυβέρνηση, οι όροι για μια νέα κοινωνική πλειοψηφία όπως την περιέγραψα προηγουμένως. Αυτό λοιπόν που πρέπει να μας ενδιαφέρει τώρα δεν είναι μια νέα αρνητικού χαρακτήρα διαιρετική τομή αλλά ο τρόπος που θα ενοποιηθούν τα διαφορετικά αλλά συγκλίνοντα κοινωνικά συμφέροντα της πλειοψηφίας μέσα από ένα σαφές στρατηγικό σχέδιο ανάταξης της οικονομίας με αναδιανομή, συγκρότηση ενός νέου κοινωνικού κράτους, ενίσχυση της μισθωτής εργασίας και στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Η διαιρετική τομή, όχι στο επίπεδο της αυστηρής θεωρίας αλλά της καθημερινής πολιτικής και των ιδεολογικών αναπαραστάσεων, είναι λοιπόν λαός / κοινωνική πλειοψηφία από τη μια μεριά και ελίτ από την άλλη.
𝞞 ΣΥΡΙΖΑ χαρακτηρίζει το νομοσχέδιο για τα εργασιακά ως τη «μητέρα των μαχών». Η οργανωμένη κοινωνία -συνδικάτα, φορείς- μάλλον είναι σε φάση ανασυγκρότησης. Ποιοι θα δώσουν αυτή τη μάχη; Είναι ευκαιρία για να ανασυγκροτηθούν με πιο ταχείς ρυθμούς; Αν περάσει το νομοσχέδιο από τη Βουλή, υπάρχει στρατηγική ανατροπής του από μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ;
Πράγματι εδώ και καιρό τα συνδικάτα βρίσκονται σε κρίση. Η περίοδος των Μνημονίων, ο κατακερματισμός των χώρων εργασίας, η επέκταση μορφών ελαστικής εργασίας, η επισφάλεια αλλά και τα ιστορικά χαρακτηριστικά του οργανωμένου εργατικού κινήματος στην Ελλάδα εξηγούν σε κάποιο βαθμό αυτή την κρίση. Σε αυτό το πλαίσιο, δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην άρνηση της ΓΣΕΕ να προκηρύξει απεργία στις 6 Μαΐου και στην απουσία της από την εργατική κινητοποίηση. Είναι ακριβώς αυτή η στάση που από τη μια απαξιώνει το συνδικαλιστικό κίνημα αλλά από την άλλη ανοίγει και με άλλους όρους τη συζήτηση για την αναγκαιότητα αλλαγής των πολιτικών συσχετισμών στο συνδικαλιστικό κίνημα. Διότι πλέον δεν τηρούνται ούτε τα προσχήματα. Όμως αυτό αφορά το μεσοπρόθεσμο διάστημα. Τώρα, σήμερα, τη μάχη θα δώσουν τα πρωτοβάθμια σωματεία, οι ομοσπονδίες του ιδιωτικού τομέα και η ΑΔΕΔΥ, δυστυχώς χωρίς τη στήριξη της ΓΣΕΕ. Από ’κεί και πέρα όμως, είναι δεδομένο ότι η κινητοποίηση αυτή δεν αφορά μόνο τις οργανωμένες δυνάμεις του εργατικού κινήματος αλλά το σύνολο των μισθωτών εργαζομένων, των ανέργων, τη νεολαία, τον κόσμο της επισφάλειας, τους εργαζόμενους με μπλοκάκι. Ενώ ταυτόχρονα είναι ένα μεγάλο ιδεολογικό στοίχημα η συμμετοχή και των μικρομεσαίων και των αυτοαπασχολούμενων σε αυτό το μεγάλο κίνημα. Και είναι προφανές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ παίζει και θα παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτή τη μεγάλη μάχη, όπως φάνηκε και από την κινητοποίηση της 6ης Μαΐου, ενώ η κατάργηση του νόμου, εφόσον ψηφιστεί, είναι αυτονόητη από μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία.
Άμεση προτεραιότητα για τον ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία είναι η μάχη απέναντι στο αντεργατικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη και, στη συνέχεια, η διενέργεια της μεγάλης προγραμματικής συνδιάσκεψης στις αρχές του καλοκαιριού, που αποτελεί ορόσημο στη μεγάλη προσπάθεια συγκρότησης μιας νέας αριστερής και προοδευτικής κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας
𝞔ναν χρόνο μετά την έναρξη της πανδημίας, δειλά – δειλά επανερχόμαστε στην κανονικότητα. Πόσο διαφορετικά θα είχε διαχειριστεί την κατάσταση ο ΣΥΡΙΖΑ;
Είμαστε πολύ μακριά ακόμα από την επιστροφή στην κανονικότητα. Το άνοιγμα τομέων της εστίασης και του λιανικού εμπορίου μπορεί να δημιουργεί μια τέτοια εντύπωση, όμως η πανδημία συνεχίζει ακάθεκτη την τραγική πορεία της και η κυβέρνηση δεν φαίνεται να είναι σε θέση να την περιορίσει. Απλώς ποντάρει τώρα στην έλευση του καλοκαιριού, ενώ επιμένει να μην στηρίζει πραγματικά το ΕΣΥ, να μην συνταγογραφεί μαζικά τεστ, να μην προχωρά σε ελέγχους στους μεγάλους χώρους εργασίας, να μην ενισχύει τα μέσα μαζικής μεταφοράς, να μην παίρνει τα αναγκαία μέτρα για τη στήριξη της οικονομίας. Ο ιός θερίζει στην Αττική, τα κρούσματα δεν παρουσιάζουν σημαντική πτωτική τάση, ενώ η Ελλάδα έχει περισσότερους νεκρούς ανά εκατομμύριο πληθυσμού ακόμη και από την Ινδία, που είναι πρώτη είδηση σε όλα τα μέσα ενημέρωσης παγκοσμίως.
Έχουμε λοιπόν να κάνουμε με μια στρατηγικού χαρακτήρα αποτυχία της κυβέρνησης και του κ. Μητσοτάκη, η οποία δεν μπορεί να καλυφθεί πίσω από το τείχος προστασίας που υψώνουν εκδοτικά συγκροτήματα και τηλεοπτικοί σταθμοί. Με μια αποτυχία όχι απλώς διαχείρισης αλλά ιδεών και στρατηγικής. Ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία είχε από την αρχή μιλήσει για την ανάγκη μιας άλλης στρατηγικής, μιας στρατηγικής ενίσχυσης του ΕΣΥ, μαζικών τεστ και αυστηρής ιχνηλάτησης, για αυστηρά πρωτόκολλα και ελέγχους στους μεγάλους εργασιακούς χώρους, ενίσχυση των μέσων μεταφοράς. Για όλα αυτά υπήρχε η οικονομική δυνατότητα, όπως και για μια διαφορετική στρατηγική για την ελληνική οικονομία. Με στήριξη της εργασίας και των μισθών και στήριξη της ρευστότητας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων αλλά και διαγραφή του ιδιωτικού χρέους.
𝞛ε αφορμή την αναφορά σας σε «μηχανισμούς παραεξουσίας», που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων, και με βάση την κυβερνητική σας εμπειρία, μπορείτε να μας δώσετε ένα – δύο παραδείγματα τέτοιων μηχανισμών; Ποιες αλλαγές θα προτείνατε στο εσωτερικό της δημόσιας διοίκησης;
Παραδείγματα χιλιάδες. Από τις προνομιακές σχέσεις μηχανισμών στο εσωτερικό των υπουργείων με την τρόικα, τις εστίες διαφθοράς στη διοίκηση και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, τη μετατροπή δομών σε οχυρά επιχειρηματικών συμφερόντων, το φιλτράρισμα ή ακόμα και το μπλοκάρισμα πολιτικών αποφάσεων – την παράκαμψη δηλαδή της λαϊκής κυριαρχίας, αν θέλετε να μιλήσουμε με νομικούς όρους. Αυτά τα φαινόμενα εν μέρει περιέγραφε και ο Νίκος Πουλαντζάς όταν δημιούργησε την έννοια της δομικής επιλεκτικότητας του κράτους, στην ανάλυσή του για τον αυταρχικό κρατισμό. Γι’ αυτούς τους μηχανισμούς μίλησα, που τους γνωρίζουν όλοι στην Ελλάδα. Απλώς κάποιοι, η Ν.Δ. δηλαδή και τα ολιγαρχικά συμφέροντα, θέλουν την αναπαραγωγή τους, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία θέλει την εξυγίανση της δημόσιας διοίκησης και δίνει αγώνα για τη διαφάνεια και τον δημοκρατικό έλεγχο.
𝞞λοκληρώθηκαν οι διαδικασίες, πριν λίγο καιρό, για την εκλογή νομαρχιακών του ΣΥΡΙΖΑ. Ποιος είναι ο απολογισμός και ποια τα επόμενα βήματα;
Ο απολογισμός μόνο θετικός μπορεί να είναι όταν, σε συνθήκη πανδημίας, σχεδόν 17.000 αντιπρόσωποι σε 67 νομαρχιακές συνδιασκέψεις συζήτησαν πολιτικά, έκαναν απολογισμό αλλά και προγραμματισμό δράσης, εμβάθυναν στον στρατηγικό και προγραμματικό προβληματισμό. Το γεγονός μάλιστα ότι αυτή η διαδικασία ολοκληρώθηκε διαδικτυακά συνιστά ένα ψηφιακό άλμα για το κόμμα, που πρωτοπορεί όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη. Είναι λοιπόν μια παρακαταθήκη που δίνει νέα πνοή στο εγχείρημα της διεύρυνσης και της μαζικοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, που συνεχίζεται ώστε να αντιστοιχηθεί η πολιτική μας επιρροή με την οργανωτική μας δύναμη και να αποκτήσουμε βαθιές κοινωνικές ρίζες. Στα συνδικάτα, στην Αυτοδιοίκηση, στις επιστημονικές ενώσεις, στα επιμελητήρια και τους συλλόγους.
Σήμερα βεβαίως η άμεση προτεραιότητα είναι η μάχη απέναντι στο αντεργατικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη και, στη συνέχεια, η διενέργεια της μεγάλης προγραμματικής συνδιάσκεψης στις αρχές του καλοκαιριού, που αποτελεί ένα ορόσημο στη μεγάλη προσπάθεια συγκρότησης μιας νέας αριστερής και προοδευτικής κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας.
𝞟ριν από λίγες ημέρες η διοίκηση Μπάιντεν μέσω της εκπροσώπου των ΗΠΑ στον ΠΟΥ τάχθηκε υπέρ της άρσης των πατεντών για τα εμβόλια. Η ελληνική κυβέρνηση έχει αρνηθεί διά στόματος Μητσοτάκη να αναλάβει ευρωπαϊκή πρωτοβουλία για να μην καταργηθεί η ελεύθερη αγορά. Τι δυνατότητες ανοίγει η κατεύθυνση της διοίκησης Μπάιντεν, όχι μόνο στο θέμα του εμβολίου, αλλά και συνολικότερα ως προς τα θέσφατα του νεοφιλελευθερισμού; Πώς σχολιάζετε την εμμονή σε αυτά της κυβέρνησης Μητσοτάκη;
Καταρχάς να πω ότι είναι τελείως κωμική η προσπάθεια του κ. Μητσοτάκη να οικειοποιηθεί την πρόταση Μπάιντεν, την ώρα που την είχε χλευάσει όταν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία τον είχε καλέσει να αναλάβει σχετική πρωτοβουλία στην Ευρώπη. Στα σοβαρά όμως τώρα, που προφανώς δεν αφορούν και δεν εμπλέκουν κατά κανέναν τρόπο τον κ. Μητσοτάκη: Η πρόταση αυτή καθεαυτή, για όποιους λόγους και αν έγινε, ακόμα και αν αυτοί οι λόγοι δεν είναι κυρίως ιδεολογικοί αλλά πραγματιστικοί, ανοίγει δρόμους και προκαλεί αντικειμενικά μια μεγάλη ρωγμή στη νεοφιλελεύθερη ηγεμονία. Και η ευρωπαϊκή Αριστερά αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία έχουμε κάθε λόγο να την αξιοποιήσουμε, να την καταστήσουμε όχι απλώς μαχητό αίτημα αλλά κοινωνικό παγκόσμιο κεκτημένο. Η άρνηση βεβαίως της Άνγκελα Μέρκελ είναι μια κακή εξέλιξη -αναμενόμενη βέβαια, με δεδομένο τον ορντολιμπεραλιστικό χαρακτήρα της κυρίαρχης ιδεολογίας στη Γερμανία-, παρ’ όλα αυτά όμως η συζήτηση άνοιξε. Και η έκβαση της μάχης είναι ανοιχτή.
Συνέντευξη στο Στο Κόκκινο 105,5 στη Μαρίνα Μάνη και το Χρυσόστομο Λουκά

Η επίθεση της κυβέρνησης στους εργαζόμενους ξεκινάει από τον Ιούλιο του 2019. Από τις πρώτες αποφάσεις της κυβέρνησης της ΝΔ ήταν η κατάργηση του νόμου για την αιτιολογημένη απόλυση, η αναστολή των συλλογικών διαπραγματεύσεων, η υποβάθμιση του ΣΕΠΕ, η μείωση των προστίμων στις παραβάσεις υπερωριών. Είναι συνέχεια όλων αυτών το νομοσχέδιο που φέρνει ο κ. Χατζηδάκης για να διευκολύνει τους εργοδότες να εκμεταλλευτούν ακόμα πιο εντατικά τους εργαζόμενους τους.