Συνεντεύξεις

Νεοφιλελευθερισμός, ιδιωτικοποιήσεις, απορρύθμιση της αγοράς εργασίας το αναπτυξιακό μοντέλο της κυβέρνησης ΝΔ

Συνέντευξη στην εφημερίδα «Η ΕΠΟΧΗ» και τον δημοσιογράφο Παύλο Κλαυδιανό:

Ο Πρωθυπουργός στη ΔΕΘ ισχυρίστηκε ότι ήταν επιλογή του να μην μιλήσει γενικά πολιτικά παρά τις εξαιρετικά πτωχές προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης δυο μήνες πριν. Η ομιλία του ηγέτη της συντηρητικής παράταξης, ήταν τραγικά πεζή, χωρίς όραμα και μακρο-σχέδιο. Ήθελε να αποφύγει να μιλήσει για θέματα προβληματικά πχ για εξωτερική πολιτική, Ευρώπη, το αναπτυξιακό μοντέλο, το Μακεδονικό, μεταναστευτικό κ.ά;

Πράγματι η ομιλία του κ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ είχε αυτόν τον χαρακτήρα που επισημαίνετε. Μια ομιλία που περιορίστηκε αποκλειστικά στα ζητήματα της οικονομίας και μάλιστα με βασικό γνώμονα όχι την ουσία αλλά την επικοινωνία.

Αυτό είναι κάτι που παρατηρείται αυτούς τους δύο μήνες κατά κόρον στον τρόπο που ιεραρχούνται οι κυβερνητικές προτεραιότητες. Δεν έχει κυρίως σημασία το τί κάνουμε αλλά πώς θα το παρουσιάσουμε ώστε να δείξουμε ότι είμαστε αποτελεσματικοί και ταχύτατοι. Και σε αυτό τα μέσα μαζικής ενημέρωσης νομίζω ότι παίζουν κεντρικό ρόλο αφού δεν αποκωδικοποιούν τις παρεμβάσεις και τις πρωτοβουλίες, δεν αναδεικνύουν τυφλά σημεία, δεν εντοπίζουν κοινωνικές στοχεύσεις αλλά αντίθετα αναπαράγουν απλώς το λόγο της κυβέρνησης για τον εαυτό της.

Και βεβαίως είναι ορθή η επισήμανση ότι ο κ. Μητσοτάκης απέφυγε να μιλήσει για την Ευρώπη, για τους θεσμούς, για το μεταναστευτικό, όπως επίσης και για την εξωτερική πολιτική και κυρίως τη Συμφωνία των Πρεσπών. Ο λόγος είναι νομίζω προφανής. Σχετίζεται με τις αντιφάσεις της κυβέρνησης σε αυτούς τους τομείς αλλά και με το γεγονός ότι ο κος Μητσοτάκης δεν θέλει να έρθει, ρητά τουλάχιστον, σε σύγκρουση με τον αντιπολιτευτικό εαυτό του. Διότι στο προσφυγικό λ.χ, αλλά και στη συμφωνία των Πρεσπών επέλεξε να αντιπολιτευτεί από τη σκοπιά της ακροδεξιάς και του λαϊκισμού και σήμερα όσα έλεγε έρχονται σε σύγκρουση με την πραγματικότητα που έχει να διαχειριστεί. Και τούτο είμαι απολύτως βέβαιος ότι δεν θα αργήσει να φανεί.

Όμως, νομίζω ότι δεν είναι ορθό να λέμε ότι δεν παρουσίασε μακρο –σχέδιο τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την οικονομία και το αναπτυξιακό μοντέλο. Το αντίθετο πιστεύω ότι ισχύει. Πέρα από τους ευφημισμούς, τις οργουελικές λεκτικές αντιστροφές αλλά και την φαινομενική απουσία συνοχής, που σχετίζεται κυρίως με τον τρόπο συνάρθρωσης και γραφής της ομιλίας του, το σχέδιο του έγινε σαφές: καθαρός, ατόφιος νεοφιλελευθερισμός σε όλα τα πεδία. Ελάφρυνση των μεγάλων και πολύ μεγάλων επιχειρήσεων, ιδιωτικοποιήσεις, μοντέλο ανάπτυξης βασισμένο στις κατασκευές, απορρύθμιση της αγοράς εργασίας. Νομίζω ότι όλα αυτά συνθέτουν τον πυρήνα του σχεδίου του που δεν είναι τίποτα περισσότερο από επανάληψη μιας πολιτικής όξυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων, μιας πολιτικής που οδηγεί ξανά αργά ή γρήγορα στην κρίση.

Ποια λοιπόν η ανάγνωση του ΣΥΡΙΖΑ των θέσεων που παρουσίασε ο Κ. Μητσοτάκης στη Θεσσαλονίκη; Ποιο το κύριο στοιχείο τους, ο προσανατολισμός τους;

Θα σας αναφέρω δύο τρία απτά παραδείγματα για να εξηγήσω όσα σχηματικά είπα λίγο πριν: στα εργασιακά, μετά τις δύο πραξικοπηματικές τροπολογίες Βρούτση που κατήργησαν δύο εμβληματικές ρυθμίσεις του σύριζα, βάσιμο λόγο απόλυσης αλλά και την προστασία των εργολαβικών εργαζομένων, ο κος Μητσοτάκης στη ΔΕΘ παρουσίασε τις επόμενες πρωτοβουλίες που θα πάρει και οι οποίες εξειδικεύτηκαν στο νομοσχέδιο που αναρτήθηκε προχτές στη δημόσια διαβούλευση. Πρόκειται για την κατάργηση της υποχρέωσης προδήλωσης των υπερωριών αλλά και την ουσιαστική ακύρωση της αποτελεσματικότητας των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Ξέρετε μετά την ρύθμιση για την προδήλωση των υπερωριών στις Τράπεζες μόνο δηλώθηκαν 6 εκ. περισσότερες υπερωρίες μέσα σε ένα χρόνο. Τούτο σημαίνει ότι γυρνάμε πίσω στο καθεστώς της απλήρωτης εργασίας. Ενώ με την δυνατότητα που δίνει το νέο νομοσχέδιο στις επιχειρήσεις να εξαιρούνται από τις κλαδικές συμβάσεις στην ουσία καταργείται τόσο η αρχή της επεκτασιμότητας όσο και η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης. Και εδώ έχουμε την αποθέωση της νεοφιλελεύθερης ιδέας ότι η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας (πρέπει να) λειτουργεί ως επενδυτικό κίνητρο.
Ένα δεύτερο παράδειγμα αφορά την τη φορολογική πολιτική όπου ο κος Μητσοτάκης επέλεξε να χρησιμοποιήσει τις νέες δημοσιονομικές δυνατότητες που στην ουσία δημιουργήθηκαν επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για να ελαφρύνει τις μεγάλες και πολύ μεγάλες επιχειρήσεις και όχι την κοινωνική πλειοψηφία. Στην πραγματικότητα εκμεταλλεύεται τις δυνατότητες της οικονομίας για να κάνει δώρα στους φίλους του.

Ενώ ένα τρίτο παράδειγμα φυσικά αφορά τη ΔΕΗ. Και εκεί από την πρώτη στιγμή η κυβέρνηση επέλεξε να απαξιώσει την εταιρεία ενώ προσανατολίζεται στην ιδιωτικοποίηση του ΔΕΔΔΗΕ που στην πραγματικότητα αποτελεί το φιλέτο. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ συγκροτημένο σχέδιο για την διάλυση της εταιρείας και για την παραχώρηση της σε ιδιώτες.

Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε και άλλα παραδείγματα όπως την επέκταση των εξορύξεων χρυσού στη Θράκη ή την διαχείριση της επένδυσης στο Ελληνικό που γίνεται καταφανώς σε βάρος του ελληνικού δημοσίου. Όμως νομίζω ότι το νόημα είναι σαφές. Έχουμε να κάνουμε με ένα σχέδιο βαθιά ταξικό, αντεργατικό, αντικοινωνικό, ένα σχέδιο κρατικοδίαιτης επιχειρηματικότητας και αδιαφάνειας που μας γυρίζει πίσω στις χειρότερες παραδόσεις του παλιού πολιτικού καθεστώτος και τις μαύρες μέρες της μνημονιακής τετραετίας 2010-2014.

Πράγματι στη ΔΕΘ η κυβέρνηση εξέπεμψε μια ταξική πολιτική, κυρίως με τα σχέδιά της για τα εργασιακά αλλά όχι μόνο. Πώς θα συνεισφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ στις κοινωνικές δυνάμεις για να τα αποτρέψει;

Νομίζω ότι το πεδίο των εργασιακών σχέσεων και των μισθών θα είναι ένα από τα κύρια πεδία ανάπτυξης κοινωνικών αγώνων το επόμενο διάστημα. Ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν, πέρα από την αποκάλυψη των στοχεύσεων και την επιθετική επισήμανση των αποτελεσμάτων που θα έχουν οι παρεμβάσεις της ΝΔ στην αγορά εργασίας, οφείλει να επιδιώξει να συνδεθεί οργανικά με κινήσεις εργαζομένων, συλλογικότητες, πρωτοβάθμια σωματεία και να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην απόκρουση αυτών των παρεμβάσεων. Την ίδια στιγμή οφείλει να δώσει και τον ιδεολογικό αγώνα. Να τονίζει διαρκώς ότι η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας οδηγεί σε διεύρυνση των ανισοτήτων αλλά και ότι δεν πρέπει να υιοθετήσουμε ένα αναπτυξιακό μοντέλο στο οποίο η απορρύθμιση να λογίζεται ως αναπτυξιακό κίνητρο. Αυτή είναι η κεντρική ιδέα του νεοφιλελευθερισμού και αυτή την ιδέα πρέπει να την πολεμήσουμε με κάθε τρόπο.

Αυτό που παρατηρούμε, και μετεκλογικά, είναι η ικανότητα της ΝΔ να συγκροτεί και να συγκρατεί ένα ετερογενές μείγμα δυνάμεων από το πολιτικό – έστω, ακραίο – κέντρο έως τη νέα ακροδεξιά ή την παλαιά δεξιά ή τη σύγχρονη δεξιά. Πώς εξηγείται; Μπορεί να διατηρηθεί σε βάθος χρόνου;

Νομίζω ότι μετά την περίοδο πολιτικής ρευστότητας που προκάλεσε το Μνημόνιο βλέπουμε τα πρώτα σημάδια υπέρβασης της κρίσης αντιπροσώπευσης που οδήγησε και στην ολική αναδιαμόρφωση των πολιτικών συσχετισμών τα προηγούμενα χρόνια. Πλέον διαμορφώνονται δύο μεγάλες πολιτικές παρατάξεις ξανά στην χώρα που δεν έχουν όμως τα ίδια χαρακτηριστικά που είχαν την προμνημονιακή περίοδο. Ο προοδευτικός – δημοκρατικός – αριστερός χώρος, με πολύ πιο καθαρό όμως ταξικό πρόσημο, εκφράζεται μέσω του ΣΥΡΙΖΑ ενώ ο άλλος πόλος αποτελεί ένα υβρίδιο νεοφιλελευθερισμού και άκρας δεξιάς με μπόλικη δόση αριστοκρατικής αλαζονείας και ιδιοκτησιακού συνδρόμου. Αυτή η υβριδική φύση της Νέας Δημοκρατίας νομίζω ότι θα μπορούσε να εξηγήσει έστω προκαταρκτικά τη δυνατότητα της αυτή τη στιγμή να συσπειρώνει δυνάμεις από το ακραίο κέντρο μέχρι την άκρα δεξιά.

Ποια από τις δύο πολιτικές παρατάξεις θα κυριαρχήσει τελικά και πως θα πολωθούν στη μια ή την άλλη πλευρά ενδιάμεσες πολιτικές δυνάμεις, ιδεολογικά ρεύματα και κοινωνικές τάξεις είναι ζήτημα που δεν μπορεί να προεξοφληθεί. Σχετίζεται με την ειδική ικανότητα κάθε πολιτικής δύναμης να παράξει πολιτικό λόγο και να κυριαρχήσει στο ιδεολογικό πεδίο. Άρα λοιπόν εξαρτάται από μας σε μεγάλο βαθμό η αντοχή της κοινωνικής και πολιτικής συμμαχίας που αυτή τη στιγμή συγκροτεί την βάση της Νέας Δημοκρατίας.

Αυτό που νομίζω λοιπόν ότι έχει περισσότερο ενδιαφέρον είναι να σκεφτούμε συλλογικά πώς ο ΣΥΡΙΖΑ θα συγκροτήσει κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες τέτοιες ώστε να αποδιαρθρωθούν οι αντίστοιχες συμμαχίες της ΝΔ. Και εδώ νομίζω ότι το άνοιγμα του ΣΥΡΙΖΑ, η δυνατότητα του να αφεθεί να σφραγιστεί από τις κοινωνικές δυνάμεις που τον επέλεξαν για να τις εκπροσωπεί στο κεντρικό πολιτικό επίπεδο, αν τελικά υπάρχει τέτοιο, είναι καίριας σημασίας.

Σε συνέντευξή σου κατηγόρησες τη ΝΔ ότι εγκαταλείποντας τη διαπραγμάτευση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για τα πλεονάσματα επιλέγει «άλλη στρατηγική διατηρώντας τα υψηλά πλεονάσματα». Καταρχάς, ήταν αρκούντως προχωρημένη η διαπραγμάτευση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ; Δεύτερον, ποια η «άλλη στρατηγική» που ανέφερες;

Η επιλογή που είχε κάνει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν να δημιουργήσει έναν καταπιστευματικό λογαριασμό αξιοποιώντας την αυξημένη ρευστότητα του ελληνικού δημοσίου. Αυτός ο λογαριασμός θα λειτουργούσε ως εγγύηση προς τους δανειστές ότι το επιτοκιακό κόστος του ελληνικού χρέους (περίπου 5,5 δις ευρώ το χρόνο) το οποίο με βάση τη συμφωνία ρύθμισης πρέπει να καλύπτεται από τα πρωτογενή πλεονάσματα κάθε έτους θα εξυπηρετούνταν σε κάθε περίπτωση. Με αυτή την έννοια δεν υπήρχε θέμα αλλαγής της συμφωνίας με τους θεσμούς και άρα δεν τίθεται εδώ και θέμα διαπραγμάτευσης.

Η ΝΔ επέλεξε αντίθετα να ακολουθήσει άλλη στρατηγική: στην πραγματικότητα χρησιμοποιεί την δήθεν διαπραγμάτευση που δήθεν θα κάνει για μείωση πρωτογενών πλεονασμάτων το 2021 ως μοχλό νομιμοποίησης σκληρών μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας και στο κράτος. Τι λέει δηλαδή; Αφήστε με να κάνω την πολιτική του ΔΝΤ χωρίς το ΔΝΤ διότι αυτός είναι ο τρόπος να αποκτήσω αξιοπιστία και να μειώσω στο μέλλον τα πρωτογενή πλεονάσματα. Έχουμε εδώ να κάνουμε με μια παραλλαγή της μνημονιακής τεχνολογίας εξουσίας, επιβολής και νομιμοποίησης αντικοινωνικών πολιτικών.

Ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση της ΝΔ «τρώει από τα έτοιμα». Δεν σας φοβίζει όμως ότι τα εμφανίζει όλα δικά της επιτεύγματα ακόμη και την κατάργηση των Capital Controls ή τη δυνατότητα εξαγοράς ακριβού χρέους του ΔΝΤ, τις 120 δόσεις κτλ, χωρίς ιδιαίτερες αντιρρήσεις; Έχει απεριόριστη βοήθεια από τα ΜΜΕ, εξάλλου.

Επιτρέψτε μου να προσθέσω και τον ΕΝΦΙΑ. Διότι η μείωση για μικρές και μεσαίες περιουσίες ήταν μέτρο του ΣΥΡΙΖΑ. Ο κος Μητσοτάκης επιβάρυνε τον προϋπολογισμό με άλλα 250 εκ. ευρώ – που τώρα βέβαια υπάρχουν ενώ πριν δεν υπήρχαν γιατί ήταν κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ- επιβάρυνε λοιπόν τον προϋπολογισμό για να ελαφρύνει τους φίλους του με ακίνητες περιουσίες άνω του 1 εκ. ευρώ. Παρόλα αυτά η ελάφρυνση παρουσιάστηκε σαν μέτρο της νέας κυβέρνησης.
Πράγματι λοιπόν τα ΜΜΕ παίζουν κομβικό ρόλο στην διαμόρφωση της πολιτικής της ΝΔ αλλά και της νομιμοποίησης ακραίων επιλογών της. Πρόκειται για τεράστιο θέμα που αφορά τη λειτουργία των θεσμών αλλά και την ίδια τη δημοκρατία: Έχουμε να κάνουμε με την διαπλοκή σε ενισχυτή.
Το θέμα είναι πώς απαντάμε εμείς. Και η γνώμη μου είναι ότι ακριβώς αυτή η κατάσταση κάνει ακόμη επιτακτικότερο το άμεσο άνοιγμα του ΣΥΡΙΖΑ στις κοινωνικές δυνάμεις που τον στήριξαν. Είναι ζήτημα ζωτικής σημασίας όχι μόνο για το ΣΥΡΙΖΑ αλλά για την ίδια τη δημοκρατία.

Με την εμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα στη ΔΕΘ αναμένεται ότι η στρατηγική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ θα ξεκαθαρίσει. Ωστόσο έως τώρα παρουσίασε κενά ιδιαίτερα ως προς την αντιμετώπιση της «αποτελεσματικότητας», επίφασης «γρηγοράδας» της ΝΔ, «τεχνοκρατικής επάρκειας» και άλλα πολλά.

Δεν νομίζω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τα έχει επισημάνει όλα αυτά. Έχουμε εδώ να κάνουμε και πάλι με το θέμα που συζητούσαμε προηγουμένως. Τον τρόπο που τα ΜΜΕ δέχονται άκριτα ως αληθή τον λόγο της κυβέρνησης για τον εαυτό της. Πολλά δελτία ειδήσεων περισσότερο λιβανίζουν πλέον παρά λένε ειδήσεις. Ας είναι. Η γνώμη μου είναι ότι είναι πολύ νωρίς για να βγουν πολιτικά συμπεράσματα για τα αποτελέσματα που παράγουν οι επικοινωνιακοί κομπασμοί της ΝΔ. Τα πάντα θα κριθούν όπως πάντα άλλωστε αλλού. Στις κοινωνικές συμμαχίες, στους όρους ζωής, στην πολιτική και όχι στο εικονικό σύμπαν των δελτίων ειδήσεων. Διότι σε τελευταία ανάλυση μπορεί κανείς να είναι πολύ γρήγορος και αποτελεσματικός στην διεύρυνση των ανισοτήτων, τις ιδιωτικοποιήσεις, την δημιουργία ενός νέου καθεστώτος της δεξιάς, την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, την καταστρατήγηση των θεσμών αλλά δεν ξέρω αν κάτι τέτοιο βγαίνει τελικά σε καλό.

Το άνοιγμα μιας συζήτησης για το μέλλον του Κόμματος από το βράδυ μάλιστα της Κυριακής των εκλογών, προκάλεσε μία συζήτηση άκαιρη, με σχετική εσωστρέφεια κ.τ.λ. Και αυτό παρά το συνθετικό αποτέλεσμά της. Πόσο ευθύνεται αυτό για τις αρρυθμίες της αντιπολίτευσης που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Δεν ξέρω αν η συζήτηση ήταν άκαιρη ή εσωστρεφής. Αυτό που δεν ήταν σίγουρα άκαιρο και σίγουρα καθόλου εσωστρεφές ήταν η πρωτοβουλία του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ να θέσει το θέμα της αναγκαιότητας για το άνοιγμα του κόμματος. Και μάλιστα να το θέσει επιθετικά και επιτακτικά. Διότι ο κόσμος εμπιστεύτηκε το ΣΥΡΙΖΑ και τώρα είναι σειρά του ΣΥΡΙΖΑ να εμπιστευτεί τον κόσμο. Να αφεθεί να σφραγιστεί από την συλλογική ευφυία του, από την επινοητικότητα του, από την φρεσκάδα του, από την διαθεσιμότητα του και πάνω από όλα από την επιθυμία του να μην κυβερνάται από τη ΝΔ. Νομίζω ότι πρέπει να αφήσουμε στην άκρη την αμυντική σκοπιά στο θέμα αυτό. Να αφεθούμε στην κίνηση, τη διάθεση και την αποφασιστικότητα των δυνάμεων που στηρίζουν το ΣΥΡΙΖΑ, που τον βλέπουν σαν όχημα των δικών τους επιθυμιών και προσδοκιών. Να αφήσουμε στην άκρη τους δυτικοκεντρικούς διαχωρισμούς μεταξύ του μέσα και του έξω. Έχουμε αυτή τη στιγμή ένα μομέντουμ για να δημιουργήσουμε ένα κόμμα μαζικό, σύγχρονο, με κοινωνικό έρμα. Και το βέβαιο είναι ότι δεν μπορούμε να είμαστε αποτελεσματικοί σε αυτό αν μείνουμε προσκολλημένοι σε μια υποτιθέμενη καθαρή παράδοση, σε μια υποτιθέμενη καθαρή και απαστράπτουσα ταυτότητα. Πρέπει να πάρουμε το καλύτερο που μπορούν να μας δώσουν όλες οι ριζοσπαστικές, οι προοδευτικές, οι αριστερές παραδόσεις.

Πώς βλέπεις τη διαδρομή έως το συνέδριο του Κόμματος, τι θα το έκανε επιτυχημένο κατά τη γνώμη σου;

Η διαδρομή προς το Συνέδριο πρέπει να είναι μια διαδρομή διαρκούς ανοίγματος. Συζήτησης, προβληματισμού, αναστοχασμού αλλά την ίδια στιγμή και σχεδιασμού: αντιπολιτευτικού σχεδιασμού αλλά και σχεδιασμού για την επόμενη μέρα. Έχουμε ανάγκη ένα συνέδριο μαζικό, ανοιχτό στις κοινωνικές δυνάμεις, ανοιχτόμυαλο, επινοητικό. Όχι λοιπόν συνέδριο μηχανισμών, όχι συνέδριο εσωστρέφειας.

Ορισμένες πράξεις της κυβέρνησης αποπνέουν ήδη το άρωμα μιας συντηρητικής και οπισθοδρομικής δεξιάς. Στα θέματα των δικαιωμάτων, της εργασίας, των θεσμών, της καταστολής, της παιδείας, του περιβάλλοντος κ.ά. Παράδοση της κλασικής αριστεράς ήταν, σ’ αυτές τις περιπτώσεις, να αφήνει χώρο και να υποβοηθάει ακτιβιστές, αυτοδιοικητικούς, διανοούμενους, επιστήμονες, καλλιτέχνες, συνδικαλιστές να προσπαθούν, αυτόνομα και οργανωμένα, να προλάβουν ολέθρια βήματα οπισθοδρόμησης κινητοποιώντας τους πολίτες. Πχ απόψεις όπως αυτές της κ. Κεραμέως για την Ιστορία δεν αφορούν μόνο εμάς τις αριστερές και αριστερούς. Τι θα πράξετε;

Πάλι γυρνάμε στο ίδιο σημείο. Στο άνοιγμα του κόμματος. Ο ΣΥΡΙΖΑ πλέον αποτελεί τον κατεξοχήν πολιτικό πόλο έκφρασης του αντι- εθνικισμού, των δικαιωματικών διεκδικήσεων, των διεκδικήσεων του κόσμου της εργασίας, της μάχης κατά του ιστορικού αναθεωρητισμού αλλά και κάθε προοδευτικής ιδέας που ανθίζει αυθόρμητα από την ίδια την κοινωνική κίνηση. Δεν μονοπωλεί όμως αυτές τις ιδέες αλλά τις υποδέχεται και διαμορφώνεται από αυτές. Είναι ακριβώς αυτή την ιδιαιτερότητα του ΣΥΡΙΖΑ, του γεγονότος ότι δεν είναι προσκολλημένος σε μια και μόνο ταυτότητα αλλά αντίθετα είναι ρευστός και διαμορφώσιμος διαρκώς – χωρίς όμως να είναι ασπόνδυλος – που πρέπει να αξιοποιήσουμε ώστε να είμαστε αποτελεσματικοί στη μάχη των ιδεών. Υπάρχει πολύ μεγάλος πλούτος τόσο μέσα όσο και έξω από τον ΣΥΡΙΖΑ και πρέπει να τον αξιοποιήσουμε ώστε να αντιπαρατεθούμε με τις ακραίες αυτές όψεις του λόγου και της πρακτικής της ΝΔ.

Η κυβέρνηση με κορμό ένα κόμμα της Αριστεράς ήταν μοναδικό παράδειγμα στην Ευρώπη. Υπάρχει μια πολύτιμη πείρα. Δεν θα έπρεπε να μελετηθεί από τις ευρύτερες αριστερές και κινηματικές δυνάμεις με πρωτοβουλία του ΚΕΑ και του ΣΥΡΙΖΑ;

Πράγματι η εμπειρία είναι τεράστια. Μάθαμε και καταλάβαμε πάρα πολλά κατά την περίοδο της διακυβέρνησης. Πολλές φορές λέω ένα παράδειγμα από τη δική μου εμπειρία. Ο Νίκος Πουλαντζάς αναλύει στο Κράτος, η Εξουσία, ο Σοσιαλισμός την έννοια της στρατηγικής επιλεκτικότητας του κράτους. Τι σημαίνει αυτό; Ότι η δημόσια διοίκηση στο σύγχρονο κράτος αυτονομείται από τους πολιτικούς προϊσταμένους της και ανεξαρτήτως των ιεραρχήσεων ή του προσανατολισμού που αυτοί δίνουν υλοποιεί μια δική της πολιτική. Έτσι λοιπόν οι εντολές φιλτράρονται, αποσιωπώνται ή ακόμα και ακυρώνονται από μια αυτονομημένη δημόσια διοίκηση που δίνει το δικό της ρυθμό και το δικό της στίγμα στο σύγχρονο καπιταλιστικό κράτος. Ε, λοιπόν αυτή τη θεωρητική επεξεργασία είναι σχεδόν αδύνατον να την κατανοήσεις σε όλο της το βάθος αν δεν έχεις ασκήσει κυβερνητικά καθήκοντα. Υπάρχουν πολλά ακόμα παραδείγματα και εμπειρίες από τις διαπραγματεύσεις με τους θεσμούς και από την καθημερινή διακυβέρνηση που μπορούν να πλουτίσουν τόσο τη θεωρία όσο και την πρακτική της αριστεράς και όλων των συλλογικοτήτων χειραφέτησης. Επομένως όχι μόνο συμφωνώ αλλά και επαυξάνω ότι αυτή η μελέτη στην Ευρώπη και την Ελλάδα είναι επιτακτικό να ξεκινήσει άμεσα. Τα πρόσφατα εξάλλου βιβλία του Α. Μπαλτά αλλά και του Κ. Δουζίνα κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση.

Η ΝΔ έχει ένα πρόγραμμα που αντιγράφει τις βασικές κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΤ

• Η ΝΔ έχει ένα πρόγραμμα που αντιγράφει τις βασικές κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΤ.

• Η συζήτηση για το τι έγινε το καλοκαίρι του 2015 είναι βαθύτατα πολιτική και δεν αφορά μόνο την Ελλάδα και το πολιτικό σύστημα της χώρας αλλά αφορά και το σύνολο της Ευρώπης και τον αυταρχικό τρόπο που διαχειρίστηκε την ελληνική κρίση.

• Στη Μόρια υπήρχε μια πολύ δύσκολη κατάσταση που έπρεπε να διαχειριστούμε

• Με τις μετακινήσεις που γίνονταν στην ενδοχώρα η Μόρια είχε τον Ιούνιο του 2019 5.000 πρόσφυγες και μετανάστες ενώ αυτή τη στιγμή έχει 11.000.

• Αυτό έγινε γιατί η ΝΔ διέκοψε το πρόγραμμα μεταφορών στην ενδοχώρα με αποτέλεσμα να πλημμυρίσει η Μόρια και αυτή τη στιγμή κάνει συσκέψεις επί συσκέψεων για να επιλύσει ένα πρόβλημα που η ίδια δημιούργησε στον εαυτό της

Ο ΣΥΡΙΖΑ να εμπιστευτεί τον κόσμο του

Συνέντευξη ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ 105.5 και τον δημοσιογράφο Σ. Σχινά:

Μετά το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών του Ιουλίου δεν αμφισβητείται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει εμπεδωθεί πια ως η μία εκ των δύο μεγάλων πολιτικών δυνάμεων στη χώρα. Μια πολιτική δύναμη που θέλει να εκπροσωπεί την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, τους εργαζόμενους, τους ανθρώπους που συγκροτούν τις παραγωγικές και ζωντανές δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας.

Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει και ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι ανοιχτός σε αυτές τις κοινωνικές δυνάμεις. Να αφεθεί να σφραγιστεί, να κατευθυνθεί και να επηρεαστεί στρατηγικά και πολιτικά από τις προσδοκίες, τις αγωνίες και τις στοχεύσεις τους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ επομένως πρέπει να μετατραπεί σε ένα κόμμα ανοιχτό και οργανικά δεμένο με αυτές τις κοινωνικές δυνάμεις. Ακριβώς αυτός είναι και ο πολιτικός στόχος που υπηρετεί η χθεσινή απόφαση της Πολιτικής Γραμματείας: η διεύρυνση, η ανασυγκρότηση και το άνοιγμα του ΣΥΡΙΖΑ σε αυτές τις κοινωνικές δυνάμεις που θέλει να εκπροσωπεί. Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο και με όρους ομοφωνίας ο ΣΥΡΙΖΑ κατέληξε στη διαδικασία η οποία θα υπηρετήσει αυτόν τον κεντρικό πολιτικό στόχο που έχει ήδη τεθεί από τον Ιούλιο του 2019.

Νομίζω ότι υπάρχουν οι προϋποθέσεις ώστε το πολιτικό αυτό σχέδιο να υλοποιηθεί με εξαιρετικά αποτελέσματα. Διότι στον κόσμο που εδώ και 7 χρόνια και σε διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις στηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει η διάθεση να στηρίξει αυτό το πολιτικό εγχείρημα. Και αυτό γιατί η ελληνική κοινωνία είδε οτι ο ΣΥΡΙΖΑ στάθηκε έμπρακτα στο πλευρό της κοινωνικής πλειοψηφίας. Και ακριβώς αυτή η στάση του ΣΥΡΙΖΑ, παρά τις δυσκολίες, τα προβλήματα, τους συμβιβασμούς είναι εκείνη που επί της ουσίας έχει δημιουργήσει δεσμούς εμπιστοσύνης. Επομένως το ζήτημα δεν είναι τώρα ο κόσμος να εμπιστευτεί τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ να εμπιστευτεί τον κόσμο.

«Δεν πρόκειται να επιτρέψουμε την ορμπανοποίηση της χώρας»

Συνέντευξη στον δημοσιογράφο Δημήτρη Τερζή για την Εφημερίδα των Συντακτών:

Μπαίνουμε στο φθινόπωρο και επανέρχεται στην επικαιρότητα το θέμα της διεύρυνσης του ΣΥΡΙΖΑ. Με ποιους όρους και προϋποθέσεις πιστεύετε ότι μπορεί να επιτευχθεί ο στόχος που έχει τεθεί από τον Αλέξη Τσίπρα;

Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί αναμφισβήτητα τον έναν εκ των δύο μεγάλων πόλων της πολιτικής αντιπαράθεσης στη χώρα. Αυτή η νέα πραγματικότητα που άρχισε να διαμορφώνεται ήδη από τον Μάιο του 2012 και έχει πλέον εμπεδωθεί τόσο στο επίπεδο των κοινοβουλευτικών συσχετισμών όσο και στη συνείδηση των πολιτών συνεπάγεται και μια μεγάλη ευθύνη.

Την ευθύνη να διαμορφώσουμε ένα κόμμα μαζικό, μαχητικό και κυρίως ανοιχτό στους πολιτικούς και ιδεολογικούς προβληματισμούς, τις αγωνίες αλλά και τις προσδοκίες των προοδευτικών και αριστερών πολιτών και των κοινωνικών κινημάτων.

Είναι ακριβώς αυτός ο στόχος που καθοδηγεί τις πολιτικές μας επιλογές και ορίζει το πλαίσιο εντός του οποίου θα κινηθούν οι συζητήσεις αλλά και οι πρωτοβουλίες μας το επόμενο διάστημα. Και εκτιμώ ότι βασικός όρος και προϋπόθεση για την επιτυχία αυτού του στόχου είναι να μην τον προσεγγίσουμε φοβικά και αμυντικά.

Διότι, ξέρετε, το ανοιχτό κόμμα, το κόμμα δηλαδή που δίνει τη δυνατότητα στην κοινωνική κίνηση να το επηρεάσει, να το σφραγίσει, να το κατευθύνει, δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι μετατρέπεται σε ένα ασπόνδυλο κόμμα, σε κόμμα χωρίς στρατηγική κατεύθυνση και έρμα.

Νομίζω ότι συμβαίνει το αντίθετο ακριβώς. Οσο πιο ανοιχτός είσαι στην κοινωνική κίνηση, στην κίνηση δηλαδή των κοινωνικών δυνάμεων που επιχειρείς να εκπροσωπήσεις στο κεντρικό πολιτικό επίπεδο, τόσο ισχυρότερος γίνεσαι στα υπόλοιπα πεδία της πολιτικής και ιδεολογικής αντιπαράθεσης. Διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ ότι η πολιτική δεν εξαντλείται στους κοινοβουλευτικούς ή αυτοδιοικητικούς θεσμούς, αλλά επεκτείνεται σε όλο το εύρος του κοινωνικού.

Φοβάστε το ενδεχόμενο ο ΣΥΡΙΖΑ να χάσει το αριστερό του πρόσημο προς χάριν της διεύρυνσης; Πώς μπορεί να αποφευχθεί κάτι τέτοιο;

Νομίζω ότι αυτή ακριβώς τη σκοπιά προσέγγισης του ζητήματος είναι που πρέπει να αποφύγουμε αν θέλουμε το εγχείρημα της μαζικοποίησης και της διεύρυνσης του ΣΥΡΙΖΑ να είναι επιτυχημένο. Σας λέω λοιπόν ότι δεν φοβάμαι καθόλου. Διότι έχω εμπιστοσύνη στην ισχύ των ιδεών και της πολιτικής στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά πολύ περισσότερο έχω εμπιστοσύνη στη συλλογική ευφυΐα, στην επινοητικότητα και στον δυναμισμό των κοινωνικών δυνάμεων που αποτελούν το σημείο αναφοράς του ΣΥΡΙΖΑ.

Θεωρώ λοιπόν ότι όχι μόνο η διεύρυνση και η μαζικοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν έρχονται σε αντίθεση με τον αριστερό και ριζοσπαστικό του προσανατολισμό, αλλά ότι αποτελούν προϋπόθεση της εμπέδωσης και της κατοχύρωσής του. Διότι το πιο κρίσιμο στοιχείο μιας πραγματικά αριστερής πολιτικής είναι η εμπιστοσύνη στη δύναμη των πολλών. Αυτό είναι που διαφοροποιεί εξάλλου την αριστερή πολιτική από τον φιλελεύθερο τεχνοκρατισμό. Δεν μπορείς να κάνεις πολιτική για τους πολλούς χωρίς τους πολλούς.

Το τελευταίο διάστημα σειρά δημοσιευμάτων έχει στοχοποιήσει τον γραμματέα του κόμματος με αφορμή τη διεύρυνση. Ωστόσο υπάρχουν και άλλες φωνές στον ΣΥΡΙΖΑ που έχουν εκφράσει ενστάσεις, όχι για τη διεύρυνση, αλλά για τον τρόπο που θα γίνει. Ποιο είναι το δικό σας σχόλιο σε όλα αυτά;

Νομίζω ότι η διαδρομή και η προσφορά του Πάνου Σκουρλέτη στην υπόθεση της Αριστεράς εδώ και δεκαετίες δεν αφήνουν περιθώρια αμφισβητήσεων από κανέναν. Σε μια συζήτηση που αφορά το μέλλον του κόμματος είναι προφανές ότι θα κατατεθούν απόψεις, θα κατατεθούν προβληματισμοί και τελικά θα διαμορφωθούν συγκλίσεις.

Ετσι συμβαίνει στα δημοκρατικά και αριστερά κόμματα και αυτό καλό θα είναι να το κατανοήσουν όλοι όσοι θέλουν να συμβάλουν στην υπόθεση της διεύρυνσης και της ενίσχυσης του ΣΥΡΙΖΑ. Ειδικά σήμερα που έχουν αρχίσει να διαφαίνονται με σαφήνεια οι προθέσεις της κυβέρνησης της Ν.Δ. να ισοπεδώσει κοινωνικές κατακτήσεις και να αλώσει το κράτος.

Ποιο θα είναι το βασικό αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑ από εδώ και στο εξής; Για ποιους λόγους καλείτε τον κόσμο να σας εμπιστευτεί; Εννοώ πέρα από τις ιδεολογικές τοποθετήσεις. Με λίγα λόγια, τι διαφορετικό πρεσβεύει ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα;

Οι ιδεολογικές τοποθετήσεις είναι αυτές που σε τελευταία ανάλυση καθορίζουν και την ασκούμενη πολιτική, τις διαχωριστικές γραμμές, τους πολιτικούς στόχους, τη στρατηγική αλλά και τις μορφές οργάνωσης. Αλλά και αναδιαμορφώνονται ανάλογα με την έκβαση των κοινωνικών αγώνων, την κοινωνική κίνηση και τον συσχετισμό δύναμης.

Σε κάθε περίπτωση νομίζω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα δεν πρέπει απλώς να καλεί τον κόσμο να τον εμπιστευτεί, αλλά πρέπει να εμπιστευτεί ο ίδιος τον κόσμο. Αυτό είναι το κρίσιμο σημείο. Η αριστερή πολιτική δεν έχει χαρακτήρα συμβολαίου/ανταλλαγής. Σου δίνω μια υπόσχεση και ζητάω την ψήφο σου για να την ικανοποιήσω. Αυτό είναι ένα παρωχημένο μοντέλο σκέψης και δράσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν δεν είναι ένας αντισυμβαλλόμενος, με το συλλογικό σώμα των ψηφοφόρων να είναι ο άλλος.

Αντίθετα επιχειρεί ως συλλογική οντότητα να διαμορφώσει τους όρους για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής των εργαζομένων, για τη διεύρυνση των δικαιωμάτων, για την καταπολέμηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, για τη διαμόρφωση μιας κοινωνίας δημοκρατικής, ανεκτικής, μιας κοινωνίας ισοελευθερίας. Και αυτή η κατεύθυνση, αυτή η στρατηγική στόχευση, εγγράφεται σε κάθε πολιτική μας πρωτοβουλία.

Ακούγονται πολλά για την επόμενη μέρα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν έχει ακουστεί μέχρι σήμερα τίποτα αναφορικά με τη συζήτηση που πρέπει να γίνει για τα αίτια της ήττας σε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις. Πότε θα γίνει αυτό;

Δεν συμφωνώ μαζί σας. Η συζήτηση αυτή έχει ήδη αρχίσει. Και στον δημόσιο διάλογο αλλά και στα όργανα του κόμματος. Και δεν νομίζω ότι μπορεί να εξαντληθεί. Καθώς πάντοτε θα υπάρχουν όψεις της πραγματικότητας που θα φωτίζονται με διαφορετικό τρόπο. Ομως αυτή η συζήτηση δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να πάρει τον χαρακτήρα της λαθολογίας. Εγινε αυτό το λάθος ή εκείνο το λάθος που έκρινε το αποτέλεσμα και αν δεν είχε γίνει τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά…

Δεν νομίζω ότι αυτός είναι σοβαρός τρόπος για να προσεγγίζουμε τις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις ούτε αποτελεί σοβαρή αυτοκριτική. Πρέπει να κατανοήσουμε όλοι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κλήθηκε σε μια πολύ δύσκολη περίοδο να υλοποιήσει μια πολιτική δημοσιονομικής προσαρμογής, πράγμα που προκάλεσε από μόνο του μια έντονη φθορά. Από κει και πέρα είχε να αντιμετωπίσει ένα δυσμενές μιντιακό περιβάλλον, ενώ είχε μικρές οργανωτικές δυνάμεις καθώς ο χρόνος που μεσολάβησε μεταξύ της ανάδειξής του σε αξιωματική αντιπολίτευση και της ανάληψης της κυβέρνησης ήταν ελάχιστος.

Και αυτό σε μεγάλο βαθμό επηρέασε αρνητικά τη δυνατότητά μας να δώσουμε αποτελεσματικά τη μάχη των ιδεών, ενώ ταυτόχρονα ήμασταν υποχρεωμένοι να επικεντρωθούμε στον στόχο της εξόδου από τα μνημόνια. Νομίζω ότι αυτό αποτελεί ένα σχηματικό αναγκαστικά πλαίσιο εντός του οποίου μπορούμε να εξηγήσουμε τα εκλογικά αποτελέσματα και να καθορίσουμε ως κεντρικό στόχο τη μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα κόμμα μαζικό, σε ένα κόμμα των κοινωνικών δυνάμεων που θέλουμε να σφραγίσουν τις πολιτικές εξελίξεις και την πορεία της κοινωνίας.

Κατηγορήσατε την κυβέρνηση ότι στο τελευταίο της νομοσχέδιο έφερε τελευταία στιγμή τρεις βασικές τροπολογίες. Ωστόσο, αυτό γινόταν και επί ΣΥΡΙΖΑ. Το λέω αυτό με αφορμή το αντιπολιτευτικό πλάνο του ΣΥΡΙΖΑ. Πώς πιστεύετε ότι πρέπει να είναι;

Μα το θέμα δεν ήταν μόνο ή κυρίως διαδικαστικό. Είναι άλλο πράγμα να θέλεις να αντιμετωπίσεις ένα κατεπείγον πρακτικό πρόβλημα με μια τροπολογία και εντελώς διαφορετικό να προχωράς σε κατάργηση εργατικών δικαιωμάτων εν κρυπτώ με τροπολογίες που κατατέθηκαν στην κυριολεξία δέκα λεπτά πριν από την ψηφοφορία. Και η κριτική του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ακριβώς ουσιαστική και όχι κυρίως διαδικαστική. Διότι ήταν προφανές ότι ο κ. Βρούτσης επιχείρησε να αιφνιδιάσει ώστε να καταργήσει τον βάσιμο λόγο απόλυσης και τις ρυθμίσεις προστασίας των εργαζομένων στις εργολαβίες εκτελώντας κατά γράμμα τις εντολές του ΣΕΒ.

Ως προς το αντιπολιτευτικό μας πλάνο αυτό καθορίζεται από τα συμφέροντα και τις κοινωνικές δυνάμεις που εκπροσωπούμε αλλά και από τις δημοκρατικές αξίες και αρχές που υπερασπιζόμαστε. Δεν πρόκειται λοιπόν να σιωπήσουμε, ούτε να συναινέσουμε σε επιλογές που καταργούν δικαιώματα και κατακτήσεις από μια κυβέρνηση που ήδη καταγράφεται, μέσα σε 45 μέρες, ως η πιο κυνική και υποκριτική κυβέρνηση των τελευταίων ετών.

Διότι, ξέρετε, υπάρχει ήδη ένας τεράστιος κατάλογος αντικοινωνικών μέτρων, αντιθεσμικών συμπεριφορών, συνταγματικών παραβιάσεων και αλαζονικών πρακτικών που πρέπει να γίνουν γνωστές για να κατανοήσει ο κόσμος το μέγεθος της απάτης της Ν.Δ., η οποία αντιπολιτευτικά θέλησε να εμφανιστεί ως εγγυήτρια των δημοκρατικών θεσμών ενώ σήμερα τους καταλύει ανενδοίαστα.

Από την υπόθεση Πολάκη μέχρι τις αντισυνταγματικές ακρότητες για τον έλεγχο της Επιτροπής Ανταγωνισμού, την πολιτικοποίηση της διαδικασίας επιλογής ηγεσίας της Δικαιοσύνης, την τοποθέτηση του κ. Ζούλα, διευθυντή του γραφείου Τύπου του κ. Μητσοτάκη, ως προέδρου της ΕΡΤ, την παράκαμψη του ΑΣΕΠ και τόσα άλλα, γίνονται συνεχώς βήματα ορμπανοποίησης της χώρας. Και αυτό δεν πρόκειται να το επιτρέψουμε.

Τι περιμένετε από το συνέδριο; Εχουν ακουστεί και γραφτεί πολλά. Θα είναι η αρχή μιας εποχής σοσιαλδημοκρατίας για τον ΣΥΡΙΖΑ ή μια νέα εποχή για την Αριστερά;

Σας είπα και προηγουμένως ότι δεν αντιμετωπίζω το ζήτημα της ενίσχυσης και της οικοδόμησης ενός μαζικού και μαχητικού αριστερού και προοδευτικού κόμματος με όρους που δεν του αντιστοιχούν, όπως δεν αντιστοιχούν και στην πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα της Ελλάδας. Το ζήτημα σήμερα δεν είναι να δώσουμε τη μάχη της ταυτότητας και της πίστης στην παράδοση, αλλά ούτε και να μετατρέψουμε τον ΣΥΡΙΖΑ σε σοσιαλδημοκρατικό κόμμα σε μια περίοδο που η σοσιαλδημοκρατία έχει χρεοκοπήσει ιστορικά.

Πρέπει να αναγνώσουμε τις νέες συνθήκες, τις νέες ανάγκες και τις προκλήσεις για τον κόσμο της εργασίας σε μια ρευστή πολιτικά και κοινωνικά περίοδο, πρέπει να αντιμετωπίσουμε την άνοδο μιας σκληρής και κυνικής Δεξιάς/Ακροδεξιάς στην Ευρώπη, πρέπει να διαμορφώσουμε την Αριστερά του 21ου αιώνα. Μια Αριστερά που θα διεκδικεί την πολιτική εξουσία, αλλά την ίδια στιγμή δεν θα συμβιβάζεται με τα νεοφιλελεύθερα αυτονόητα. Αυτή είναι σήμερα η πρόκληση για τον ΣΥΡΙΖΑ και είμαι βέβαιος ότι μπορούμε να ανταποκριθούμε σε αυτήν.

Τι συμβαίνει με την αναστολή ισχύος του άρθρου 13α του ΠΚ; Να απαντήσει ο Υπουργός Δικαιοσύνης

ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΤΑΞΗ ΠΟΥ ΑΝΑΣΤΕΛΕΙ ΤΗΝ ΙΣΧΥ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 13α ΤΟΥ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ

Έκανα μια ερώτηση στον υπουργό Δικαιοσύνης και ελπίζω σήμερα να έχω την απάντηση:

Στο νομοσχέδιο για τους οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τις λοιπές διατάξεις υπάρχει μια διάταξη σύμφωνα με την οποία η ισχύς του άρθρου 13α του Ποινικού Κώδικα -στο οποίο εμπεριέχεται ο ορισμός του υπαλλήλου- αναστέλλεται μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2019.

Αν δείτε τον νόμο περί ευθύνης υπουργών παραπέμπει ευθέως σε αυτό καθώς λέει ότι ο υπουργός είναι υπάλληλος κατά την έννοια του 13α. Εάν αυτό ανασταλεί τότε ενδεχομένως θα μπορούσε να γίνει η ερμηνεία ότι οι πράξεις των υπουργών δεν είναι αξιόποινες καθώς ο δικαστής δεν μπορεί να ορίσει την έννοια του υπαλλήλου.

Ή πρόκειται για μια απίστευτη νομική κακοτεχνία -αυτή είναι η καλοπροαίρετη στάση απέναντι σε αυτήν τη στάση. Ή πρόκειται για ένα σκόπιμο νομικό δημιούργημα ώστε να εξαλείψει το αξιόποινο των πράξεων των υπουργών καθώς αν ένας ευνοϊκότερος νόμος ισχύσει έστω και για μια μέρα στο Ποινικό Δίκαιο αυτό σημαίνει ότι όλα τα αδικήματα που έχουν τελεστεί ή βρίσκονται σε δικαστική διαδικασία κατά τη διάρκεια της ισχύος του ευνοϊκότερου ποινικού νόμου θα πρέπει να δικαστούν με τον ευνοϊκότερο ποινικό νόμο. Αυτό είναι μια βασική αρχή του Ποινικού Δικαίου.

Άρα εδώ ενδεχομένως να έχουμε μια τεράστια επιχείρηση εκκαθάρισης καθώς ενδεχομένως οδηγούμαστε σε μη αξιόποινο των πράξεων υπουργών πράγμα το οποίο είναι εξοργιστικό είτε υποθέσουμε ότι πρόκειται για νομική κακοτεχνία είτε ακόμη χειρότερα αν υποθέσουμε ότι πρόκειται για σκόπιμη στρέβλωση του νομικού οικοδομήματος. Θεωρώ πάντως πως είναι ήδη εξοργιστικό το γεγονός ότι υπάρχει τέτοια προχειρότητα στον τρόπο με τον οποίο προετοιμάζονται τα ν/σ. Εάν δεν είναι προχειρότητα τότε εκεί θα έχουν ξεπεραστεί πλήρως τα όρια.

Περιμένουμε σήμερα την απάντηση του Υπουργού Δικαιοσύνης που είναι πάρα πολύ κρίσιμη και θα ξεκαθαρίσει την κατάσταση.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΜΗΝΑ ΔΙΑΚΥΝΕΡΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Αν την προηγούμενη περίοδο η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είχε διανοηθεί καν να κάνει το 1/100 από όσα έχει κάνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη για να ελέγξει ασφυκτικά τις κρατικές δομές, τη δημόσια διοίκηση, να οδηγήσει σε εκκαθάριση ανοικτών υποθέσεων με συγκεκριμένες μεθοδεύσεις τότε θα είχε γίνει οριακά επανάσταση των ραδιοτηλεοπτικών μέσων στη χώρα. Σήμερα φαίνεται ότι δεν τρέχει τίποτα όλα βαίνουν καλώς και έχουμε επανέλθει στην κανονικότητα. Και νομίζω αυτό αναδεικνύει κιόλας μια από τις μεγάλες πληγές της ποιότητας της Δημοκρατίας στη χώρα.

Βεβαίως ο ΣΥΡΙΖΑ δε θα διανοούνταν ποτέ να κάνει όλα όσα κάνει σήμερα η ΝΔ απλώς το λέω για να αναδείξω την υποκρισία, την αντίφαση και τον κυνισμό της σημερινής κυβέρνησης. Από πού να ξεκινήσει κανείς;

• Από τον ορισμό στην κυβέρνηση και την επιλογή υπουργών που πριν από λίγο καιρό αποτελούσαν στελέχη μεγάλων ιδιωτικών εταιριών που έχουν σχέση με το Δημόσιο; Και μιλώ για τον υφυπουργό οικονομίας που ήταν στέλεχος και σύμβουλος της Lamda development;

• Από τα δυο νομοσχέδια αυτό για το επιτελικό κράτος και αυτό για την τοπική αυτοδιοίκηση που και τα δύο γράφονται στην ίδια μεθόδευση της κυβέρνησης για τον ολοκληρωτικό έλεγχο του κράτους;

• Από την τροπολογία για το Ελληνικό;

• Από το γεγονός ότι παραβιάζονται κατ΄εξακολούθηση ρυθμίσεις και διατάξεις του κανονισμού της Βουλής και του Συντάγματος όπως πχ στην υπόθεση Πολάκη;

Μέσα σε ένα μήνα το μητρώο της κυβέρνησης κάθε άλλο παρά λευκό είναι.

Κυβέρνηση ακραία νεοφιλελεύθερη, αυταρχική & εκδικητική

Συνέντευξη στον δημοσιογράφο Νίκο Παπαδημητρίου για το Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων:

Είκοσι ημέρες μετά τις εκλογές, ποια είναι η πρώτη σας κρίση για την κυβέρνηση, όσον αφορά την ουσία αλλά και το ύφος;

Οι πρώτες εβδομάδες διακυβέρνησης της ΝΔ επιβεβαιώνουν απολύτως τις προβλέψεις αλλά και τους χειρότερους φόβους μας. Η επιχείρηση απαξίωσης της ΔΕΗ για να δρομολογηθεί η ιδιωτικοποίση των δικτύων της, οι πρωτοβουλίες για την είσοδο των ιδιωτών παρόχων υγείας στα νοσοκομεία, η υποβάθμιση κρίσιμων ελεγκτικών μηχανισμών όπως το ΣΕΠΕ, η ακύρωση των αναγκαίων προσλήψεων εκπαιδευτικών, η εξαγγελία του μέτρου για ειδικό επίδομα αποκλειστικά σε γυναίκες κάτω των 30 που τεκνοποιούν, ο εναγκαλισμός με τους πιο συντηρητικούς εκκλησιαστικούς κύκλους, το αυταρχικό και αλαζονικό ύφος του κυρίου Μητσοτάκη στη δευτερολογία του στις προγραμματικές δηλώσεις, η αντισυνταγματική και εκδικητική μεθόδευση στην υπόθεση του Παύλου Πολάκη αποτελούν τροχιοδεικτικές βολές που δείχνουν την κατεύθυνση και τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης. Και επιβεβαιώνουν τελικά την εκτίμησή μας ότι η κυβέρνηση του κυρίου Μητσοτάκη θα είναι μια κυβέρνηση ακραία νεοφιλελεύθερη, βαθιά συντηρητική, αυταρχική και εκδικητική.

Στην περίπτωση του κυρίου Πολάκη επικαλεστήκατε το άρθρο 86 του Συντάγματος και κατηγορήσατε την Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής για παραβίαση του Συντάγματος. Δεν βλέπετε εδώ μια αντίφαση με την πάγια θέση σας για την ανάγκη τροποποίησης του άρθρου 86; Η κυβέρνηση αλλά και το ΚΙΝΑΛ σας το καταλογίζουν…

Πρόκειται εδώ για σκόπιμη διαστρέβλωση και της θέσης του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και των επιχειρημάτων μας στην επιτροπή. Ο ΣΥΡΙΖΑ ασκούσε και ασκεί κριτική στο άρθρο 86.3 του Συντάγματος που προβλέπει μειωμένο χρόνο παραγραφής για τα αδικήματα των υπουργών. Και για αυτόν ακριβώς το λογο κατέθεσε και σχετική τροποποίηση στην συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Στην προκειμένη περίπτωση όμως δεν τίθεται κανένα ζήτημα παραγραφής, άρα δεν υφίσταται και καμία αντίφαση.

Εμείς απαιτούμε το προφανές. Να τηρηθεί το Σύνταγμα. Να προχωρήσει δηλαδή η συμπολίτευση σε συγκρότηση επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης που είναι και η μόνη αρμόδια να αποφασίσει και για την μήνυση Πουλή και για την υπόθεση Στουρνάρα. Δεν υπάρχει εξάλλου άλλη νόμιμη επιλογή. Αν η ΝΔ θέλει να εκδικηθεί τον κύριο Πολάκη για όσες αποκαλύψεις έκανε και συνεχίζει να κάνει, ας βρει το σθένος να προκαλέσει Ειδικό Δικαστήριο. Όχι να προχωρά κρυπτόμενη και με αντισυνταγματικές μεθοδεύσεις. Αλλά ξέρουμε ότι δεν το τολμά. Διότι θέλει να αποφύγει πάση θυσία τη δημόσια και ανοιχτή συζήτηση για το σκάνδαλο του ΚΕΕΛΠΝΟ.

Αναφορικά με την οικονομική πολιτική, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ παρέπεμψε στο φθινόπωρο, με τη σύνταξη του προϋπολογισμού, αλλά και του Μεσοπρόθεσμου. Με δεδομένο ότι ο πρωθυπουργός βρίσκει τα ταμεία γεμάτα, μήπως είναι υπερβολικές οι εκτιμήσεις σας για νέο γύρο λιτότητας;

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ καταλόγισε και ορθώς στον κύριο Μητσοτάκη ότι μεταθέτει τη συζήτηση για τα πρωτογενή πλεονάσματα στο μέλλον, μετά το 2021. Και αυτό ενώ έχει την δυνατότητα στη βάση της δικής μας πρότασης, που προβλέπει τη δημιουργία ενός εγγυητικού λογαριασμού με χρήση τμήματος των διαθεσίμων, να προχωρήσει στη μείωσή τους ήδη από το 2020, χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους και χωρίς να παραβιάζονται οι υποχρεώσεις της χώρας. Είναι προφανές ότι δεν το κάνει επειδή θέλει να χρησιμοποιήσει τη δήθεν διαπραγμάτευση για τα πλεονάσματα, που κάποια στιγμή τάχα θα κάνει, ως άλλοθι για την επιβολή μιας σκληρής νεοφιλελεύθερης ατζέντας μεταρρυθμίσεων, οι οποίες δήθεν θα ενισχύσουν την αξιοπιστία της χώρας έναντι των πιστωτών της. Εξάλλου μην ξεχνάτε ότι ο κύριος Μητσοτάκης έχει ανακοινώσει μέτρα για το 2019 ύψους μόλις 300 εκατ. ευρώ τη στιγμή που η δική μας κυβέρνηση ψήφισε μέτρα ελάφρυνσης ύψους 2 δισ. Ενώ για το 2020 κρατά ακόμα κλειστά τα χαρτιά του και γενικολογεί τη στιγμή που εμείς είχαμε εξασφαλίσει χώρο για μέτρα 1,4 δισ. Αναμένουμε λοιπόν να δούμε ποιες θα είναι οι συγκεκριμένες δημοσιονομικές παρεμβάσεις που θα αποτυπωθούν στον προϋπολογισμό και στο μεσοπρόθεσμο το φθινόπωρο. Επιτρέψτε μου όμως την εκτίμηση ότι θα πρόκειται για επιλογές αντίστροφης αναδιανομής, όχι υπέρ της μεσαίας τάξης όπως ισχυρίζεται ο κ. Μητσοτάκης αλλά υπέρ των πολύ υψηλών εισοδήμάτων που θα αυξήσουν τις ανισότητες.

Επί τη ευκαιρία, θα ψηφίσετε θετικά φορολογικά μέτρα, στο νομοσχέδιο που θα ψηφιστεί τις επόμενες ημέρες;

Ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως είπε και ο πρόεδρός του, θα είναι επί της αρχής θετικός σε κάθε μέτρο ελάφρυνσης της κοινωνικής πλειοψηφίας, δηλαδή των εργαζομένων, των συνταξιούχων, των μεσαίων στρωμάτων. Κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας των ειδικών ρυθμίσεων στην Επιτροπή Οικονομικών και την Ολομέλεια θα μελετήσουμε όλες τις λεπτομέρειες και θα καθορίσουμε την τελική στάση μας επί των συγκεκριμένων άρθρων στη βάση ακριβώς της αρχής που σας ανέπτυξα προηγουμένως. Το ερώτημα που κάθε φορά πρέπει να θέτουμε είναι ποιος ωφελείται.

Το νομοσχέδιο για το «επιτελικό κράτος» πώς το είδατε;

Η ανάγκη για μια αναδιάρθρωση της νομοθεσίας για την κυβέρνηση και τα κυβερνητικά όργανα ήταν και είναι υπαρκτή. Το πολυδιαφημισμένο όμως νομοσχέδιο που δήθεν θα άλλαζε την δομή του κράτους, και το οποίο κατατέθηκε τελικά μαύρα μεσάνυχτα στη Βουλή χωρίς προηγούμενη διαβούλευση, θεσμοθετεί την ολική επαναφορά του κράτους της Δεξιάς και την υπερσυγκέντρωση εξουσιών στον πρωθυπουργό. Όχι μόνο δεν λύνει υπαρκτά προβλήματα αλλά αντιθέτως προσθέτει γραφειοκρατικές δομές, δεν επιλύει αλλά εντείνει προβλήματα επικάλυψης αρμοδιοτήτων με τη δημιουργία της Προεδρίας της Κυβέρνησης και νέων Γενικών και Ειδικών Γραμματειών υπό τον πρωθυπουργό (συνολικά έξι Γ.Γ. και μία Ε.Γ.), αυξάνει τις θέσεις των μετακλητών υπαλλήλων με στόχο τη δημιουργία κομματικού – πρωθυπουργικού στρατού και κάνει απαράδεκτες παρεμβάσεις αμφίβολης συνταγματικότητας στους ελεγκτικούς μηχανισμούς και τη διοίκηση. Για να δώσω μόνο μερικά παραδείγματα:

Ο πρώτος επικεφαλής της πολυδιαφημισμένης και δήθεν ανεξάρτητης Αρχής Διαφάνειας θα διοριστεί από τον πρωθυπουργό, ενώ στη συνέχεια ο νέος επικεφαλής θα διορίσει ο ίδιος τους νέους προϊσταμένους των αρχών που συνενώνονται καθαιρώντας τους ήδη νομίμως υπηρετούντες προϊσταμένους.

Προβλέπεται ακόμα η ανάθεση ελεγκτικού έργου σε ιδιώτες, καθώς προϊστάμενοι της Αρχής Διαφάνειας θα μπορούν να διορίζονται ιδιώτες κάτι που κατά την εκτίμησή μας αποτελεί ρύθμιση-πιλότο για όλο το δημόσιο τομέα.

Επίσης το νομοσχέδιο προβλέπει την τοποθέτηση προϊσταμένων στις υπηρεσίες συντονισμού των Υπουργείων και σε άλλες υπηρεσίες με μόνη απόφαση των υπουργών χωρίς καμία αντικειμενική διαδικασία αξιολόγησης.

Καταργείται το μητρώο στελεχών για την κάλυψη των θέσεων γενικών γραμματέων και επικεφαλής εποπτευόμενων φορέων και οργανισμών και επιστρέφουμε στη δοκιμασμένη συνταγή του απευθείας διορισμού «των δικών τους παιδιών».

Θα μπορούσαμε να πούμε ακόμα πολλά αλλά θα έχουμε τον χρόνο στη Βουλή να αναδείξουμε όλες τις επικίνδυνες και σκοτεινές πτυχές αυτού του νομοσχεδίου που επί της ουσίας θεσμοθετεί την ενός ανδρός αρχή και το «ιδιωτικό κράτος».

Κατ’ εκτίμηση 2.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην πρώτη διαδήλωση για το άσυλο. Στον ΣΥΡΙΖΑ εκτιμάτε πως υπάρχουν οι προϋποθέσεις για μαζική αντίδραση από το χώρο της νεολαίας; Και, το άσυλο πρέπει να μείνει όπως το ξέραμε σήμερα;

Το αίτημα για ασφάλεια των πολιτών είναι απολύτως σεβαστό και κατά τη γνώμη μας βαθιά λαϊκό. Είναι άλλο όμως αυτό και άλλο η επιδίωξη για την δημιουργία αστυνομικού κράτους που είναι η καθαρή πρόθεση της ΝΔ. Επί τέσσερα χρόνια η ΝΔ και τα Μέσα που την καθοδηγούσαν και την στήριζαν, «βομβάρδισαν» τους πολίτες με αναλύσεις που φόρτωναν στο πανεπιστημιακό άσυλο όλα τα δεινά της ελληνικής κοινωνίας: Από τα ναρκωτικά μέχρι το παραεμπόριο ακόμα και το εμπόριο όπλων. Ο λόγος είναι προφανής και δεν έχει καμία σχέση με το αίτημα των πολιτών για ασφάλεια. Σχετίζεται με την πρόθεση της ΝΔ να οικοδομήσει το κράτος της καταστολής κάθε κινητοποίησης, κάθε διαφορετικής άποψης, κάθε παρέμβασης των φοιτητών και της νεολαίας που αναμφισβήτητα θα αντιδράσουν απέναντι στις πολιτικές επιλογές της νέας κυβέρνησης. Δεν είναι κάτι καινούριο αυτό. Η Δεξιά πάντοτε λειτουργούσε με μοναδικό της γνώμονα την καταστολή αυτών των αντιδράσεων και κάθε διαφορετικής φωνής -και έτσι θα κάνει και τώρα. Λέω λοιπόν ότι όλη η συζήτηση περί ασύλου είναι ένα πρόσχημα της ΝΔ για να ικανοποιηθούν άλλοι σκοποί από την κατοχύρωση της ασφάλειας των πολιτών. Εξάλλου μην ξεχνάτε ότι η παραβατικότητα την περίοδο 2011 -2014 όταν το άσυλο είχε καταργηθεί, είχε αυξητική τάση. Όπως δεν πρέπει να ξεχνάτε ότι η αστυνομία έχει και σήμερα την δυνατότητα να παρεμβαίνει αυτεπάγγελτα όταν διαπράττονται αυτόφωρα κακουργήματα εντός πανεπιστημιακού ασύλου.

Να μιλήσουμε και για το νέο… ΣΥΡΙΖΑ; Βλέπετε εφικτό στις μέρες μας χιλιάδες πολίτες να έρθουν στις γραμμές του κόμματός σας; Τι πρέπει να γίνει από την πλευρά της ηγεσίας και των στελεχών;

Φυσικά και είναι εφικτό όπως είναι και αναγκαίο. Ο ΣΥΡΙΖΑ μετά από συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις έχει εμπεδωθεί ως ο πολιτικός φορέας έκφρασης και εκπροσώπησης των αριστερών, προοδευτικών και δημοκρατών πολιτών. Έχει αναδειχτεί στον κύριο πολιτικό φορέα για εκατομμύρια πολίτες που θέλουν μια κοινωνία αλληλεγγύης, ισότητας και ευημερίας. Επομένως είναι πολιτική υποχρέωση του ΣΥΡΙΖΑ να ανοίξει τις πόρτες του ώστε όλοι οι πολίτες που τον έχουν στηρίξει, να βάλουν την σφραγίδα τους στις δομές του, τις αναλύσεις του, την στρατηγική του.

Με δεδομένη λοιπόν την κρίση του κομματικού φαινομένου, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο, τόσο η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ όσο και όλα τα μέλη του και οι πολίτες που τον στηρίζουν πρέπει να ανοίξουμε μια σοβαρή και εκτεταμένη συζήτηση με στόχο την ανανέωση των αναλυτικών μας εργαλείων, των δομών του κόμματος, να δώσουμε χώρο στις δικτυώσεις, στις νέες τεχνολογίες, σε αυτοδιαχειριστικά εγχειρήματα ώστε να μπολιαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ με τις επινοήσεις και τη συλλογική ευφυΐα μιας κοινωνίας σε διαρκή κίνηση. Αν το κάνουμε αυτό, και πιστεύω ότι μπορούμε να το κάνουμε, τότε θα διαμορφώσουμε ένα κόμμα αντάξιο των σύγχρονων προκλήσεων που θα μπορέσει να αντιστρέψει την τάση προς μεταδημοκρατικές μορφές διακυβέρνησης, τάση παρούσα, ενεργή και εξαιρετικά επικίνδυνη για τις σύγχρονες κοινωνίες.

Είναι προφανής η διάθεση της ΝΔ να απαξιώσει την ΔΕΗ με στόχο να ιδιωτικοποιήσει τα δίκτυά της

Συνέντευξη στον ρ/σ ALPHA 989 και τη δημοσιογράφο Μαρία Νικόλτσιου:

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Φαίνεται ότι η κυβέρνηση της ΝΔ βιάζεται να ξεκινήσει να υλοποιεί σειρά μέτρων που κατά τη δική μας αντίληψη έχουν ένα βαθιά αντικοινωνικό πρόσημο, είτε μιλάμε για μια σειρά από αλλαγές στο κράτος που αναδεικνύουν έναν έντονο αυταρχισμό είτε μιλάμε για μια πολιτική κατεύθυνση νεοφιλελεύθερη και με δεξιό πολιτικό πρόσημο που φαίνεται από μια σειρά από πολιτικές επιλογές όπως η κατάργηση του ΣΕΠΕ ή από πολιτικές επιλογές προσώπων που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο σχετίζονται πολύ στενά με επιχειρηματικά συμφέροντα. Κατά τη συζήτηση των προγραμματικών δηλώσεων αναδείχθηκαν οι βαθιές διαχωριστικές γραμμές μεταξύ της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ.

ΔΕΗ

Είναι προφανής η διάθεση της ΝΔ να απαξιώσει την επιχείρηση. Πολιτικός στόχος της είναι να ξεπουλήσει τα φιλέτα της ΔΕΗ, να τα ιδιωτικοποιήσει προφανώς δίνοντας σε επιχειρηματίες το πιο κερδοφόρο κομμάτι της τον ΔΕΔΔΗΕ δηλαδή τα δίκτυά της πράγμα που νομίζω αποκαλύπτει και τους λόγους που η ΝΔ κάνει αυτήν τη συστηματικότατη επίθεση με στόχο την απαξίωση της εταιρείας.

Κανείς δε λέει ότι η κατάσταση στη ΔΕΗ είναι ανέφελη. Ωστόσο η ΝΔ προσπαθεί να αποδείξει την κακή οικονομική κατάσταση κάνοντας λόγο για την κεφαλαιοποίηση της ΔΕΗ που σύμφωνα με το επιχείρημα κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ μειώθηκε. Οι κατηγορίες είναι εκ του πονηρού. Η ΔΕΗ δεν έχει πλέον τον ΑΔΜΗΕ ο οποίος διαχωρίστηκε από την επιχείρηση και κατάφερε να μείνει υπό δημόσιο έλεγχο μέσα από τις παρεμβάσεις της δικής μας κυβέρνησης. Άρα δεν μπορεί να συγκρίνει κανείς την κεφαλαιοποίηση μιας εταιρείας στην οποία ανήκε ο ΑΔΜΗΕ το 2014-2015, με την κεφαλαιοποίηση μιας εταιρείας στην οποία πλέον δεν ανήκει ο ΑΔΜΗΕ ο οποίος είναι ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της ΔΕΗ και που παραμένει σε δημόσιο έλεγχο.

Νομίζω ότι όλη η επίθεση που κάνει η ΝΔ στη ΔΕΗ αυτή τη στιγμή σχετίζεται με την πολιτική της πρόθεση να ιδιωτικοποιήσει την εταιρεία, τα δίκτυα της εταιρείας που είναι το πιο κερδοφόρο κομμάτι, να ξεπουλήσει δηλαδή τα φιλέτα της εταιρείας προφανώς για να εξυπηρετήσει συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα. Όλα αυτά θα τα αναδείξουμε με την μέγιστη δυνατή ένταση και φυσικά αναμένουμε από τον κο Χατζηδάκη να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις που αποφεύγει να δώσει. Και να κάνει σαφή τον τρόπο που σκέπτεται να επιλύσει τα διάφορα πραγματικά προβλήματα της ΔΕΗ που όμως κατά τη γνώμη μας μπορούν να επιλυθούν χωρίς να τεθεί υπό αμφισβήτηση ο δημόσιος χαρακτήρας της επιχείρησης.

ΠΟΙΝΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ

Ο Φλώρος δεν αποφυλακίστηκε στη βάση πρόβλεψης που προέκυψε από τον νέο ποινικό κώδικα αλλά με βάση προβλέψεις του νόμου που υπήρχαν και πριν και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός και μόνο ότι η πρόταση τους εισαγγελέα στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν αρνητική.

Η ΝΔ βρισκόμενη σε μια έντονη αμηχανία διότι γνωρίζει πολύ καλά ότι υπάρχουν προνομιακές σχέσεις υψηλόβαθμων κυβερνητικών στελεχών της με τον κο Φλώρο προσπάθησε να εκκινήσει μια τεράστια προπαγανδιστική επιχείρηση προκειμένου να πείσει ότι είναι δήθεν ο νέος ποινικός κώδικας που οδήγησε στην αποφυλάκιση του κου Φλώρου. Νομίζω ότι αποκαλυπτική σε σχέση με το ψεύδος αυτού του ισχυρισμού είναι η δήλωση του Προέδρου του ΔΣΑ του κου Βερβεσού που εξήγησε ότι καμία σχέση δεν έχει η αποφυλάκιση με τον νέο ποινικό κώδικα. Επομένως όλοι, ειδικά σε τέτοια ευαίσθητα και αρκετά τεχνικά νομικά ζητήματα θα πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί όταν επαναλαμβάνουμε τέτοιου είδους αβάσιμες κατηγορίες.

Από εκεί και πέρα, γνωρίζετε ότι υπήρχε ο νόμος 1608 του 1950 περί καταχραστών του δημοσίου που είχε δεχθεί σφοδρότατη κριτική από το σύνολο του νομικού, του δικαστικού, του πολιτικού κόσμου. Και στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης και του εκσυγχρονισμού των κωδίκων θεωρήθηκε ότι μπορεί να οδηγήσει σε πάρα πολύ άδικες καταστάσεις. Είναι το παράδειγμα της καθαρίστριας που οδηγήθηκε στη φυλακή εξαιτίας ακριβώς των ρυθμίσεων του νόμου αυτού που είναι πανθομολογούμενα παρωχημένος. Και για αυτόν τον λόγο στον ποινικό κώδικα υπήρξαν νέες διατάξεις και ρυθμίσεις που εκσυγχρονίζουν το πλαίσιο περί καταχραστών του δημοσίου. Σε καμία περίπτωση δεν ισχύει ότι μετατρέπεται σε πλημμέλημα η κατάχρηση δημόσιου χρήματος ή η πρόκληση ζημίας στο ελληνικό δημόσιο με δόλο. Αντιθέτως υπάρχει μια νέα κατηγοριοποίηση των ποινών η οποία σχετίζεται και με το ύψος της ζημίας η οποία θα προκληθεί στο ελληνικό δημόσιο. Και έτσι αντιμετωπίζονται ζητήματα αδικίας που προέκυπταν από το παλιό νομοθετικό πλαίσιο.

Επομένως θα πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί όταν ασκούμε κριτική σε ένα νομοθέτημα που προέκυψε μετά από 20 χρόνια δουλειάς νομοπαρασκευαστικών επιτροπών που συγκροτήθηκαν από πολλές και διαφορετικές κυβερνήσεις και στις οποίες συμμετείχαν ανώτατοι δικαστικοί, κορυφαίοι καθηγητές δικαίου και εκπρόσωποι εγνωσμένου κύρους των δικηγορικών συλλόγων της χώρας. Η ΝΔ επιχειρεί, διαστρεβλώνοντας τις πραγματικές ρυθμίσεις του κώδικα, να δημιουργήσει μια εικόνα ότι δήθεν υπάρχει ανοχή από τη μεριά του ΣΥΡΙΖΑ στην ανομία. Πρόκειται για μια προσβολή εναντίον των ανθρώπων που δούλεψαν για αυτούς τους νέους κώδικες και που σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να κατηγορηθούν για προνομιακές σχέσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ ή για οποιαδήποτε άλλη παράταξη.

ΣΥΡΙΖΑ

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να εκφράσεις τις δυνάμεις της αριστεράς, τις προοδευτικές και δημοκρατικές δυνάμεις και έχει πλέον εμπεδωθεί ως ο κύριος πολιτικός εκφραστής της αριστερής, δημοκρατικής και προοδευτικής παράταξης. Αυτό είναι κάτι που μας δημιουργεί ένα τεράστιο πολιτικό καθήκον να ανοίξουμε τον ΣΥΡΙΖΑ σε αυτές τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που προέρχονται από διαφορετικές διαδρομές αλλά στην πραγματικότητα μοιραζόμαστε όλοι τον έναν συγκεκριμένο στρατηγικό στόχο που είναι η δημιουργία μιας κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης και κοινωνικής δικαιοσύνης. Ακριβώς αυτό είναι και το σκεπτικό που βρίσκεται πίσω από τις αποφάσεις του κόμματος που εκκινεί πλέον μια μεγάλη διαδικασία ανοίγματος του ΣΥΡΙΖΑ για να μπορέσει να εγκολπώσει όλον αυτόν τον κοινωνικό πλούτο που επέλεξε να στηρίξει τον ΣΥΡΙΖΑ, να του δώσει ένα ποσοστό κοντά στο 32% και να τον εμπεδώσει ως έναν από τους δύο μεγάλους πολιτικούς πόλους στην πολιτική και κοινωνική σύγκρουση.

Φωτογραφία: Γεράσιμος Δομένικος/ FOSPHOTOS
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει καθήκον να «μολυνθεί» από τους πολίτες που τον βλέπουν ως ελπίδα για τη δημιουργία μιας μεγάλης αριστερής, δημοκρατικής, προοδευτικής δύναμης

*Φωτογραφία: Γεράσιμος Δομένικος/ FOSPHOTOS
Συνέντευξη στον δημοσιογράφο Φ. Κλαυδιανό για την ε/φ REAL NEWS:

Εχετε κάποια πρώτα συμπεράσματα από τα δείγματα διακυβέρνησης του κυρίου Μητσοτάκη;
 
Οι πρώτες μέρες διακυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη και της Ν.Δ. επιβεβαιώνουν τους χειρότερους φόβους μας. Είχαμε εξαρχής επισημάνει ότι μια νίκη της Ν.Δ. θα σημάνει επιστροφή στον αυταρχισμό, στο κομματικό κράτος, στην οικογενειοκρατία αλλά και στη διαπλοκή της πολιτικής εξουσίας με ειδικά ατομικά επιχειρηματικά συμφέροντα. Θεωρούσαμε, επίσης, δεδομένο ότι θα οργανώσει άμεσα μια μεγάλη και εκδικητική επιδρομή σε κατακτήσεις και κεκτημένα της προηγούμενης τετραετίας: στην αγορά εργασίας, στο κοινωνικό κράτος, στη δημόσια περιουσία και στα δικαιώματα. Σε τίποτα, λοιπόν, δεν μας διέψευσε ο κ. Μητσοτάκης. 
 
Ηδη από τη σύνθεση της κυβέρνησής του αλλά και του στενού επιτελείου του προκύπτουν τα πρώτα συμπεράσματα. Επανέρχεται σε μεγάλο βαθμό το πολιτικό προσωπικό της κυβέρνησης Σαμαρά, ο πρώην γενικός διευθυντής του ΣΕΒ κ. Σκέρτσος αναλαμβάνει κεντρικό συντονιστικό ρόλο, ο ανιψιός του κ. Μητσοτάκη διορίζεται γενικός γραμματέας του ΠΘ, ενώ νέος υφυπουργός Περιβάλλοντος αναλαμβάνει ο κ. Δημήτρης Οικονόμου, ο οποίος μέχρι πρόσφατα ήταν Σύμβουλος της Lamda Development. Και εδώ δημιουργείται ένα μείζον πολιτικό θέμα: πώς είναι δυνατόν ένας άνθρωπος που μέχρι πριν από λίγο εκπροσωπούσε την εταιρεία στις διαπραγματεύσεις της με το δημόσιο για το Ελληνικό, να αναλάβει τώρα να διαπραγματευτεί εκ μέρους του δημοσίου με την εταιρεία. Αυτά είναι πρωτοφανή πράγματα αλλά, δυστυχώς, δεν είναι τα μόνα. 
 
Μια σειρά από πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης δείχνουν προς τα πού το πάει: Από την απαξίωση της ΔΕΗ, με προφανή στόχο να εκκινήσουν διαδικασίες ιδιωτικοποίησης, μέχρι την υποβάθμιση του ΣΕΠΕ και από την κατάργηση του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής μέχρι τη μεταφορά τις αρμοδιότητας των φυλακών στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, τις έκτακτες κρίσεις στην αστυνομία και τους παράνομους διορισμούς γενικών γραμματέων στα υπουργεία, η νέα κυβέρνηση δείχνει από νωρίς τα δόντια της. Λειτουργεί αντιθεσμικά, παράνομα, αυταρχικά και εκδικητικά και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πολιτικά υποχρεωμένος να σταθεί απέναντι με όλες του τις δυνάμεις. 
 
Σας κατηγορούν ότι με τον νέο ποινικό κώδικα, όπως παλιότερα με τον νόμο Παρασκευόπουλου, δημιουργείται ένα πλαίσιο ελαφρών ποινών, το οποίο είναι ενδεικτικό μιας φιλικής αντιμετώπισης της ανομίας;
 
Πρόκειται για αστείες κατηγορίες, οι οποίες δεν έχουν βάση και αποτελούν τον πυρήνα της προπαγάνδας της Ν.Δ. όχι τώρα, αλλά εδώ και καιρό. Τα ερωτήματα, βεβαίως, αυτά έχουν απαντηθεί δεκάδες φορές, αλλά φαίνεται ότι κάποιοι κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν. Για μία ακόμη φορά, λοιπόν: Ο νόμος Παρασκευόπουλου, όπως και οι νόμοι που τον ακολούθησαν, δεν αποτελούν πρωτοτυπία. Τέτοιοι νόμοι αποσυμφόρησης των φυλακών ψηφίζονται και εφαρμόζονται στην Ελλάδα από το 1951 και είναι πολλές φορές αναγκαίοι, ώστε η χώρα να συμμορφώνεται με τις διεθνείς της υποχρεώσεις για τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. 

Ως προς τους Ποινικούς Κώδικες τώρα, επίσης έχουμε δεκάδες φορές απαντήσει ότι πρόκειται για μια τεράστια και αναγκαία τομή στο Ποινικό μας Δίκαιο, η οποία στοχεύει στη δημιουργία ενός συστήματος όχι ελαφρύτερων ή βαρύτερων ποινών, αλλά ειλικρινών ποινών. Ποινών, δηλαδή, που θα εκτίονται και δεν θα επιβάλλονται μόνο κατ’ όνομα, όπως συχνότατα συνέβαινε, ιδιαίτερα στα λεγόμενα αδικήματα του λευκού κολάρου. Εξάλλου, οι νομοπαρασκευαστικές επιτροπές για τους Κώδικες δούλεψαν για περισσότερα από είκοσι χρόνια και σε αυτές συμμετείχαν ανώτατοι δικαστικοί, καθηγητές Ποινικού Δικαίου των Νομικών Σχολών όλης της χώρας και εγνωσμένου κύρους δικηγόροι, στους οποίους κανείς δεν μπορεί να καταλογίσει προνομιακές σχέσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ. Επομένως, οι κατηγορίες που εξαπολύονται αστόχαστα και σκόπιμα είναι πρώτα και κύρια προσβλητικές γι’ αυτούς. Βεβαίως, αυτό είναι κάτι σύνηθες από την πλευρά της Ν.Δ., η οποία δεν υπολογίζει τίποτα και κανέναν μπροστά στην ανάγκη να προωθήσει την προπαγάνδα της. Εφτασε μέχρι και στο σημείο με πληρωμένες καταχωρήσεις στα κοινωνικά δίκτυα να επιχειρεί να χρεώσει την αποφυλάκιση Φλώρου στους νέους Ποινικούς Κώδικες, ενώ γνωρίζει καλά ότι κάτι τέτοιο είναι ψευδές. Πήρε, όμως, την απάντησή της από τον νομικό κόσμο, που στήριξε και στηρίζει αυτήν την κορυφαία μεταρρύθμιση.
 
 
Τι σημαίνει ο μετασχηματισμός του ΣΥΡΙΖΑ; Θα παραμείνει κόμμα της Αριστεράς ή θα μετατραπεί σε «δημοκρατικό» ή «προοδευτικό» κόμμα της Κεντροαριστεράς;
 
Ο ΣΥΡΙΖΑ καταφέρνει σε διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις να εκφράζει κυρίαρχα τον δημοκρατικό, αριστερό και προοδευτικό κόσμο. Τους πολίτες που αποδεσμεύτηκαν από τον νεοφιλελεύθερο δικομματισμό μέσα στη συνθήκη της κρίσης. Αυτό το δεδομένο υποχρεώνει τον ΣΥΡΙΖΑ να είναι ένα κόμμα σε διαρκή κίνηση, ένα κόμμα που προσπαθεί να διευρύνει διαρκώς την επιρροή του, να βαθαίνει τον προγραμματικό του λόγο, διατηρώντας την ίδια στιγμή τις θεμελιακές πολιτικές του αξίες. Αρα, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να μετασχηματίζεται συνεχώς, για να μπορεί να εκφράζει και να εκπροσωπεί τους πολίτες που συμμερίζονται τον στόχο για μια κοινωνία ισότητας, ελευθερίας και αλληλεγγύης. ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, αριστερός, μαζικός και ανοιχτός σε όλους τους προοδευτικούς και δημοκρατικούς πολίτες. 
 
Εχετε βγάλει κάποια πρώτα συμπεράσματα για την ήττα των εθνικών εκλογών; Πρέπει να γίνει σχετική συζήτηση στον ΣΥΡΙΖΑ ή το 31,5% δεν απαιτεί κάτι τέτοιο;
 
Το 31,5% είναι ένα ποσοστό που εμπεδώνει την πολιτική παρουσία και επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ στην ελληνική πολιτική σκηνή. Τον καθιστά, όπως σας έλεγα και προηγουμένως, έναν από τους δύο μεγάλους πόλους της πολιτικής αντιπαράθεσης και αυτό είναι σίγουρα ένα μεγάλο κέρδος, παρά την ήττα στις εκλογές. Το εκλογικό αποτέλεσμα έδειξε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε για να μείνει, παρά το γεγονός ότι αρκετοί προεξοφλούσαν τη στρατηγική μας ήττα, κάνοντας την επιθυμία τους πρόβλεψη. Τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ένα διπλό καθήκον: Από τη μια πλευρά να ασκήσει μαχητική και τεκμηριωμένη αντιπολίτευση στη Ν.Δ. και, από την άλλη, να αναλάβει το ιστορικό εγχείρημα του ανοίγματός του στον ίδιο τον κόσμο που τον στήριξε, να «μολυνθεί» από τους πολίτες που βλέπουν στον ΣΥΡΙΖΑ την ελπίδα για τη δημιουργία μιας μεγάλης αριστερής, δημοκρατικής, προοδευτικής δύναμης. Και για να έχει αυτό το εγχείρημα επιτυχία, είναι αναγκαίος ο αναστοχασμός και απαραίτητη η συζήτηση πάνω σε όλα τα ζητήματα που ανέκυψαν την περίοδο της διακυβέρνησής μας, τα οποία καθόρισαν το αποτέλεσμα των εκλογών. 

«Η Αριστερά απέδειξε ότι μπορεί να κυβερνήσει»

Συνέντευξη στην Popaganda και τον δημοσιογράφο Σ. Διοσκουρίδη:

Με τι ύφος βγαίνεις να ζητήσεις την ψήφο του κόσμου μετά από τεσσερισήμισι χρόνια σε κυβερνητικές θέσεις; Απολογητικός, επεξηγηματικός, θες ν’ ακούσεις, να τους την πεις γιατί δε σε ψηφίσαν στις ευρωεκλογές;

(γέλια) Δεν το προσχεδιάζω. Είναι πολύ ζωντανή η σχέση με τον κόσμο, δεν μπορείς να τη βάλεις σε κουτάκια. Άλλοι άνθρωποι δεν θέλουν καν να μιλήσουν είτε γιατί είναι απογοητευμένοι είτε γιατί δεν τους ενδιαφέρει. Υπάρχουν αυτοί που θέλουν να ρωτήσουν πράγματα ώστε να καταλάβουν τι έχει συμβεί. Υπάρχει κόσμος που είναι θυμωμένος αλλά συνεχίζει να στηρίζει και θερμή υποστήριξη. Κάθε φορά προσπαθώ ανάλογα χωρίς σκοπιμότητα να συζητάω με τους ανθρώπους, να εξηγώ, να ακούω παράπονα.

Τα πρώτα χρόνια της κρίσης ήταν αρκετά οξυμένη η σχέση του λαού με τους πολιτικούς. Πιστεύεις ότι έχει καταλαγιάσει η ένταση τώρα;

Κυρίως με το παλιό πολιτικό προσωπικό. Τώρα καμία σχέση. Εγώ όλα αυτά τα χρόνια δεν συνάντησα το κλίμα της έντασης ή της οργής. Η μόνη στιγμή που ξέφυγε λίγο η κατάσταση ήταν την περίοδο της Συμφωνίας των Πρεσπών αλλά και πάλι δεν ξέφυγαν τα πράγματα απέναντί μας.

Παρά τη Συμφωνία των Πρεσπών που οδηγεί στην απελευθέρωση εθνικιστικών αντανακαλαστικών, πώς εξηγείς εσύ την πτώση των ποσοστών της Χρυσής Αυγής;

Σχετίζεται με το γεγονός της δίκης, της ανάδειξη του χαρακτήρα της εγκληματικής οργάνωσης που οδηγεί σε αυτή την τρομερή μείωση των ποσοστών της. Έχασε σχεδόν τη μισή της δύναμη. Όμως συνολικά δεν βλέπω μια μείωση της ακροδεξιάς. Δηλαδή, αν προσθέσεις τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής και του Βελόπουλου, χοντρικά είμαστε μια ή άλλη. Αν και προφανώς δεν συγκρίνω ένα κόμμα με τη Χρυσή Αυγή που έχει και στρατιωτικό σκέλος και τάγματα εφόδου. Επομένως σε κάθε περίπτωση εφόσον μειώνεται η δύναμη της είναι ένα θετικό γεγονός. Αλλά και πάλι θεωρώ ότι η ακροδεξιά στην Ελλάδα υπάρχει και ένα κομμάτι της, με δεδομένη τη στάση της Νέας Δημοκρατίας στη συμφωνία των Πρεσπών, ξανασυσπειρώθηκε στην παραδοσιακή της στέγη που ήταν η Νέα Δημοκρατία.

Θα ήθελες τις ακροδεξιές ψήφους στο ΣΥΡΙΖΑ;

Θα ήθελα στο ΣΥΡΙΖΑ κάθε άνθρωπο που δεν θα είχε ανθρωποφαγικές ιδέες. Επομένως επειδή δεν υπάρχουν αμαρτήματα που δεν συγχωρούνται, αν άλλαξε η συνείδηση ενός ανθρώπου που ήταν ακροδεξιός ή εθνικιστής και αντιλαμβανόταν ότι αυτή είναι μια κανιβαλιστική ιδεολογία, θα ήταν κάτι τελείως θετικό. Αλλά προφανώς όχι εθνικιστές, φασίστες και θαυμαστές της ναζιστικής περιόδου.

Διάβασα σήμερα σ’ ένα άρθρο στον αντιπολιτευόμενο τύπο ότι σε πέταξαν στον πιο δύσκολο τομέα, στην Α΄ Αθηνών, ισχύει αυτό;

Είναι μια έντονη πολιτική περιφέρεια. Είναι μεγάλη, με πάρα πολλές γειτονιές, αντιφάσεις, έχει το Κολωνάκι, έχει και τον Κολωνό. Αλλά δεν το αντιλαμβάνομαι καθόλου έτσι, δεν είναι η εκλογική μάχη μόνο για το σταυρό αλλά για μια προσπάθεια που κάνουμε για να υπερασπιστούμε την πολιτική μας και την προοπτική μας για το μέλλον.

Έχει σημασία η πολιτική σταδιοδρομία ή μας ενδιαφέρει να πάει καλά το κόμμα;

Όπως και σε όλους τους πολιτικούς χώρους και τις κοινωνικές ενώσεις υπάρχουν άνθρωποι που υπηρετούν το συλλογικό σκοπό και αυτοί που νοιάζονται για το συμφέρον τους. Νομίζω ότι στην Αριστερά διατηρείται μια πλειονότητα ανθρώπων που λαμβάνουν το συλλογικό ως προτεραιότητα.

Υπήρχε καλή επικοινωνία μεταξύ κοινωνίας, κόμματος και κυβέρνησης ή είχατε αποξενωθεί τελείως;

Ο ΣΥΡΙΖΑ πέρασε σε πάρα πολύ μικρό χρονικό διάστημα από ένα κόμμα του 3 και 4% στο να είναι αξιωματική αντιπολίτευση και μέσα σε 2 ½ χρόνια έγινε κυβέρνηση. Με την κατάσταση που βρισκόταν η Ελλάδα το 2015, η πρώτη προτεραιότητα ήταν η προσπάθεια κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης να επιλυθούν τα τεράστια προβλήματα που είχαμε μπροστά μας. Επομένως, ήταν αναπόφευκτο έτσι όπως σκέφτομαι τα πράγματα τώρα να γίνει κάτι διαφορετικό. Αν και νομίζω ότι από εδώ στο εξής, επειδή φάνηκε αυτή η οργανωτική αδυναμία του κόμματος, ότι δεν έχει ριζώματα στην κοινωνία, είναι κάτι που πρέπει να κοιτάξουμε πάρα πολύ σοβαρά.

Στην εποχή της ατομικότητας που έχουμε ένα δικό μας κίνημα ο καθένας στα κοινωνικά δίκτυα, πως ένα κόμμα θα μας πείσει να οργανωθούμε στις κάπως ξεπερασμένες δομές του;

Πάντοτε ο καθένας είχε την άποψη του. Τα κοινωνικά δίκτυα είναι μια ειδική κατάσταση που εκφράζει ανθρώπινες συμπεριφορές που πάντα υπήρχαν, τις αντανακλούν με μια μεγάλη ένταση σ’ έναν εξίσου μεγάλο δημόσιο χώρο. Δεν έχει βρεθεί όμως ακόμα κάποια οργανωμένη δομή πέραν του κόμματος ώστε να διεκδικεί την πολιτική εξουσία. Όμως σίγουρα θα πρέπει να βρεθούν και άλλοι τρόποι στο εσωτερικό των κομμάτων ώστε να μπορέσει να αξιοποιηθεί αυτός ο πλούτος ώστε να προάγει την δημοκρατία και όχι τον ναρκισσισμό.

Από πολύ κόσμο όμως εκφράζεται και μια ανάγκη ώστε να υπάρξει συνεννόηση; Υπήρξε από το ΣΥΡΙΖΑ μια τέτοια διάθεση όσο ήταν στην κυβέρνηση;

Είναι προφανές ότι η πολιτική αντιπαράθεση στην καρδιά της κρίσης, από το 2011 έως το 2016 ήταν εξαιρετικά οξυμένη όπως και τα κοινωνικά προβλήματα. Υπήρχε μια έντονη κοινωνική οργή όπου ήταν προφανές ότι δεν αφήνει ανεπηρέαστο το πολιτικό σύστημα. Για να μπορούν να υπάρχουν συναινέσεις χρειάζεται και μια περίοδος όπου θα αμβλυνθούν αυτές οι έντονες συγκρουσιακές σχέσεις. Έχω την αίσθηση ότι εμείς προσπαθήσαμε στο ζήτημα της απλής αναλογικής να έρθουμε σε συνεννόηση με το ΚΙΝΑΛ, με το ΚΚΕ που την ψήφισε. Στο ασφαλιστικό έγινε συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών και τους είπαμε ότι ένα ζήτημα που δεν μπορούμε να το επιλύσουμε εύκολα χωρίς να συγκλίνουμε. Παρά τη δημοσιογραφική καταγραφή θεωρώ ότι και στη Συμφωνία των Πρεσπών το προσπαθήσαμε.

Πώς το προσπαθήσατε;

Με το γεγονός ότι Πρωθυπουργός κάλεσε στο Μέγαρο Μαξίμου όλους τους πολιτικούς αρχηγούς κάνοντας μια προσπάθεια για σύγκλιση με δεδομένο ότι και εκεί υπήρχε μια κοινή εθνική θέση. Φάνηκε από την πρώτη στιγμή ότι η Νέα Δημοκρατία για λόγους πολιτικών σκοπιμοτήτων δε θέλησε να μπει σε αυτή τη συζήτηση αλλά από την πρώτη στιγμή τοποθετήθηκε με αρκετά επιθετικό τρόπο.

Αλλά και αυτοί λένε ότι «με αποκαλείς σάπιο, διεφθαρμένο και κατεστημένο πώς μετά έρχεσαι και μου λες να συνεννοηθούμε»;

Είναι ένα σοβαρό επιχείρημα αυτό αλλά ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρθηκε ο πολιτικός κόσμος στον ΣΥΡΙΖΑ ως διεκδικητή της εξουσίας ήταν πολύ χειρότερος. Ο Σαμαράς απαξίωνε τελείως την αξιωματική αντιπολίτευση, τον τρόπο που καθυβρίζονταν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Θέλω να σου πω ότι αν είναι να μπούμε σε αυτή τη συζήτηση ο καθένας θα έχει να πει κάτι για τον άλλον. Με τον ίδιο τρόπο που μου λες ότι τους λέγαμε διεφθαρμένους και αυτό μας έλεγαν Μαδούρους και κατσαπλιάδες.

Μνημόνιο, χωρίς αυτή τη λέξη στην ελληνική πραγματικότητα, πως κινούμαστε από εδώ και πέρα;

Ας μιλήσουμε για αυτά που έγιναν. Όταν έχεις 24 δις έλλειμμα αυτό με κάποιο τρόπο πρέπει να μαζευτεί. Κανείς δεν αρνείται όταν έχεις ένα τόσο μεγάλο έλλειμμα ότι πρέπει να κάνεις προσαρμογή. Να συμμαζέψει τα δημόσια οικονομικά. Το μεγάλο πρόβλημα του μνημονίου είναι πώς αυτή την προσαρμογή την έκανε μ’ ένα εξαιρετικά επιθετικό τρόπο και αυτό βύθισε την οικονομία στην ύφεση. Άρα μετά όλα μπήκαν σε μια περιδίνηση που το ένα μέτρο έφερνε το άλλο. Αυτή είναι και η κριτική που γίνεται στις κυβερνήσεις των πρώτων μνημονιακών χρόνων. Ήταν τόσο σκληρή η προσαρμογή που έφερνε τ’ αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που υποσχόταν. Η δημοσιονομική προσαρμογή αυτή τη στιγμή έχει τελειώσει. Υπάρχει και ένα άλλο κομμάτι.

Ποιο;

Η πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης. Από την μείωση του κατώτατο μισθού μέχρι την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων. Αυτά είχαν μπει στην ατζέντα πολύ πριν το μνημόνιο. Δηλαδή, η εκκαθάριση των δυσκαμψιών της αγοράς εργασίας ήταν μια λογική που εφάρμοσε και το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη αλλά και η Νέα Δημοκρατία του Καραμανλή. Ως προς αυτό το σημείο για παράδειγμα εμείς κάναμε κάποιες κινήσεις…

Όπως;

Απαγορέψαμε τις αναιτιολογίτες απολύσεις. Ενισχύσαμε το Σώμα Επιθεώρηση Εργασίας, βάλαμε μπροστά μια διαδικασία ελέγχων ώστε να πληρώνονται οι υπερωρίες, επαναφέραμε τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, αυξήσαμε τον κατώτατο μισθό. Σε όλα αυτά η Νέα Δημοκρατία ήταν απολύτως απέναντι. Άρα λοιπόν, το δημοσιονομικό είναι μια πλευρά, η άλλη είναι το κομμάτι των θεσμικών μεταρρυθμίσεων που εκεί φαίνονται και πολιτικές διαφορές και διαχωριστικές γραμμές ανεξαρτήτως μνημονίων.

Όσον αφορά το κομμάτι της εργασίας, φίλες και φίλοι μου λένε ωραία όλα αυτά, αλλά εγώ έχω φτάσει 35 ετών και δεν μου φτάνει. Εγώ θέλω από τα 800 ευρώ να μου πει κάποιος ότι θα πάω στα 1. 500 και ο ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη στιγμή δεν μου δίνει αυτό το όραμα, το οποίο μπορεί να το προσφέρει καλύτερα, προεκλογικά τουλάχιστον, ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Ενδεχομένως να επιμείναμε περισσότερο στο ν’ αναδεικνύουμε πτυχές της αγοράς εργασίας που είχαν να κάνουν περισσότερο με την εκμετάλλευση, με την απλήρωτη εργασία και λιγότερο με την εργασιακή προοπτική. Εδώ αναγνωρίζω ότι μπορεί να κάναμε λάθος. Αλλά για να έχεις εργασιακή προοπτική αυτό δεν επιτυγχάνεται με την πολιτική που λέει ότι για να είμαστε ανταγωνιστικοί πρέπει να συμπιέσουμε το μοναδιαίο κόστος εργασίας. Το αντίθετο θα συμβεί. Άρα, πράγματι μπορεί ο Μητσοτάκης να δημιουργεί μια αίσθηση σε ορισμένους ανθρώπους ότι θα γίνουμε όλοι μάνατζερ και διευθυντές αλλά δεν είναι έτσι τα πράγματα. Βεβαίως, χρειάζονται επενδύσεις, όμως δες τι γίνεται και σε σχέση με το συγκεκριμένο ζήτημα.

Τι;

Δεν ξέρει ο κόσμος ότι αυτήν περίοδο καταφέραμε να πετύχουμε στις Ξένες Άμεσες Επενδύσεις το μεγαλύτερο ρεκόρ που έχει επιτευχθεί από το 2007 και μετά με 4 δις. Είμαστε σε συνθήκη πολύ προ κρίσης. Και στις ιδιωτικές επενδύσεις έχουν γίνει πράγματα χωρίς τη λογική της Νέας Δημοκρατίας όπου το 2012 μέχρι το 2013 έλεγε ότι για να γίνουν οι επενδύσεις πρέπει να παρακάμψουμε τους κανόνες. Αυτό προσπάθησαν να κάνουν στο Ελληνικό και η κατάσταση που δημιούργησαν μέσω αυτής της προσπάθειας ήταν πολύ χειρότερη απ’ ότι θα ήταν από το να πάνε by the book. Εμείς αυτό που κάναμε στο Ελληνικό ήταν να πάρουμε μια εντελώς κατεστραμμένη κατάσταση με μια λεόντεια σύμβαση με πάρα πολλά κενά και να δουλέψουμε με βάση τους κανόνες ώστε να ολοκληρωθεί η διαδικασία. Θέλει προσοχή και δεν γίνεται να γίνονται όλα άρπα-κόλλα ώστε να παρουσιάζουμε επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.

Γιατί δεν κάτσατε να τα εξηγήσετε καλύτερα όλα αυτά;

Αυτό που διαβάζαμε τόσο καιρό είναι ότι ο ιδεολοηπτικός ΣΥΡΙΖΑ μπλοκάρει τις επενδύσεις. Θίγεις το θέμα των Media. Δόθηκε η δυνατότητα να εξηγήσουμε με νηφαλιότητα τι ακριβώς συμβαίνει στη χώρα; Δεν θεωρώ ότι δόθηκε αυτή η δυνατότητα. Είχαμε ν’ αντιμετωπίσουμε μια κατάσταση απίστευτης συκοφαντίας. Τουλάχιστον όσα χρόνια παρακολουθώ την πολιτική ζωή της χώρας, δε θυμάμαι άλλη κυβέρνηση να έχει δεχθεί τόσο μεγάλη επίθεση.

Υπήρχε και ο Αυριανισμός, ο Ελεύθερος Τύπος της δεκαετίας του ’80.

Δεν λέω ότι δεν υπήρχαν μέσα που κάνανε τέτοιου τύπου δουλειά αλλά όχι σε τόσο μαζική κλίμακα.

Ασχοληθήκατε παραπάνω με αυτό όμως από όσο του άξιζε;

Ασχοληθήκαμε με το λάθος τρόπο προσπαθώντας διαρκώς ν’ απαντήσουμε στη συκοφαντία. Αυτό το έζησα και από τη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου όπου πάντα έχεις το δίλημμα. Τι κάνω με μια ψεύτικη είδηση, τι κάνω με μια καταγγελία που δεν στέκει; Απαντάω ή το αφήνω να περάσει. Νομίζω ό, τι και να κάνεις η τερατολογία στο τέλος κερδίζει.

Στο Μάτι, όταν απαντούσες στους δημοσιογράφους πάντως, δεν έφταιγαν τα Μέσα για τις φωτιές;

Σε αυτό συμφωνώ απολύτως. Την περίοδο εκείνη δεν ήταν αυτό το πρόβλημά μας.

Θα έπρεπε να έχετε κάνει εμπάργκο στον ΣΚΑΪ;

Όταν ξεπερνιόνται κάποια όρια δεοντολογίας πρέπει να προστατευτεί. Έγινε μια συζήτηση και αυτή ήταν η επιλογή στην οποία καταλήξαμε. Από εκεί και πέρα ο πρωθυπουργός πήγε στο ΣΚΑΪ δείχνοντας ότι δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από την ακραία επιθετικότητα που εκφράζεται από ένα τμήμα των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.

Τι κατάλαβες εσύ από τη θητεία σου; Μπορεί η αριστερά να κυβερνήσει ή η θέση της είναι στη διαμαρτυρία μόνο;

Ν’ αντιστρέψω το ερώτημα; Μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο αν δεν πάρουμε την εξουσία; Η δική μου απάντηση είναι όχι.

Περίμενες όταν ήσουν Γραμματέας στη νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ ότι θα γινόταν κυβέρνηση;

Όχι δεν το περίμενα. Το γεγονός όμως ότι έγινε δεν είναι ένα ιστορικό δυστύχημα. Κάποιοι αριστεροί μπορεί να το βλέπουν και έτσι, ότι λερώσαμε τα χέρια μας. Ο Χέγκελ έλεγε ότι δεν σιχαίνεται περισσότερο τίποτα από τις όμορφες ψυχές, τους ανθρώπους δηλαδή που θέλουν καθαρή τη συνείδησή τους και δεν λερώνουν τα χέρια τους ώστε να προσπαθήσουν ν’ αλλάξουν την καθημερινότητα των ανθρώπων. Δε θεωρώ ότι ήταν αρνητικό που η αριστερά απέδειξε ότι μπορεί να κυβερνήσει και δεν είναι αρνητικό για εκατομμύρια ανθρώπους που το 2013-2014 βρίσκονταν σε μια κατάσταση αποκλεισμού από την κοινωνική ζωή και σήμερα τουλάχιστον έχουν μια στοιχειώδη δυνατότητα να ζήσουν με αξιοπρέπεια.

Ποια αριστερά πράγματα έκανε αυτή η κυβέρνηση;

Νομίζω έκανε αρκετά αριστερά πράγματα στην αγορά εργασίας που τα ανέφερα λίγο πιο πάνω. Οι ανασφάλιστοι επίσης που έχουν τη δυνατότητα να έχουν δωρεάν περίθαλψη. Το κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης. Ο τρόπος με τον οποίο αναδιαμορφώθηκαν τα οικογενειακά επιδόματα. Πράγματα που έγιναν στον τομέα των δικαιωμάτων. Το σύμφωνο συμβίωσης, η ταυτότητα φύλου, η ιθαγένεια για τα παιδιά μεταναστών.

Αριστεροί είναι και οι φόροι. Και δεν υπάρχει η ανταποδοτικότητα που περιμένει κανείς από το κράτος. Επίσης η πολιτική των μερισμάτων στο τέλος του χρόνου δεν είναι κάτι που αφορά όλους.

Διαφορετικά πράγματα αυτά που λες. Ένα είναι η φορολογική πολιτική και στήριξη του κοινωνικού κράτους και ένα άλλο είναι τα μερίσματα. Τι συνέβη με τα μερίσματα; Καταρχάς να θέσουμε τα πράγματα στη σωστή τους βάση. 65 δις μέτρα από το 2010 έως το 2015, 6, 5 δις μέτρα από το 2015 έως το 2018. Για να ξέρουμε για τι πράγμα μιλάμε. Βεβαίως, αυτά τα 6,5 ήρθαν και συσσωρεύτηκαν στα 65. Παρόλα αυτά η δημοσιονομική προσαρμογή που έγινε ήταν πολύ ηπιότερη από αυτό που έγινε αν συνεχίζαμε με τα μέτρα του 2ου μνημονίου. Η δημοσιονομική προσαρμογή την περίοδο του μνημονίου αποφασιζόταν ύστερα από μια διαπραγμάτευση με τους θεσμούς. Εμείς λέγαμε ότι αυτό το μέτρο θα αποδώσει 3 δις, αυτοί λέγανε 2 δις. Κάποια στιγμή καταλήγαμε στη μέση. Μπορεί να μοιάζει με μπακάλικο αλλά ο τρόπος των θεσμών ήταν κάπως έτσι. Ξεκίναγαν με απίστευτες απαιτήσεις και έκαναν πίσω μέχρι να τελειώσει ο χρόνος.

Που καταλήγαμε μέσω αυτής της διαδικασίας;

Ενώ είχαμε ένα στόχο 1, 75% πρωτογενές πλεόνασμα καταλήγαμε στο 4%. Αυτό για να διορθωθεί, για να γυρίσει πίσω στην κοινωνία στο τέλος της χρονιάς, μπορεί να γίνει με μερίσματα, δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Διότι το 4%, αν περάσει η χρονιά καταγράφεται ως δαπάνη και θα σου ρίξει το πρωτογενές πλεόνασμα της επόμενης χρονιάς. Όταν βγήκαμε από το μνημόνιο τι κάναμε; Είπαμε επειδή υπάρχει υπεραπόδοση της ελληνικής οικονομίας δεν περιμένουμε να περάσει το 2019 για να δώσουμε μέρισμα αλλά παίρνουμε μόνιμα μέτρα από πριν για να ρίξουμε τη δημοσιονομική απόδοση. Αυτό συμβαίνει επειδή βγήκαμε από το μνημόνιο.

Γιατί αντί να δίνατε μέρισμα δεν ξεκινάγατε ένα πρόγραμμα σίτισης για όλους τα παιδιά στα σχολεία. Ή κάποιο άλλο οριζόντιο μέτρο για όλους.

Το κάναμε για 150.000 παιδιά αλλά συμφωνώ ότι δεν είναι για όλους. Είναι μια τομή και μια αρκετά μεγάλη δαπάνη. Δεν μπορώ να σου υπολογίζω πόσο πιθανόν μπορεί να κόστιζε για να καλύψεις το σύνολο της χώρας. Ωστόσο προοπτικά αυτή είναι η λογική. Ξεκινήσαμε με σχολεία και περιοχές που αντιμετώπιζαν μεγαλύτερο πρόβλημα.

Αφού τα κάνατε όλα τόσο καλά γιατί δεν σας ξαναψήφισε ο κόσμος;

Δεν λέω ότι τα κάναμε όλα καλά απλά υπερασπίζομαι ορισμένες παρεμβάσεις. Δεν λέω ότι δεν υπήρξαν προβλήματα. Όταν εφαρμόζεις πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής είναι προφανές ότι ο κόσμος θα δυσανασχετήσει και θα έχεις φθορά. Οι προσδοκίες από το ΣΥΡΙΖΑ ήταν τεράστιες.

Εσείς τις δημιουργήσατε.

Έχουμε τεράστια ευθύνη σε αυτό. Δημιουργήσουμε αυτές τις προσδοκίες γιατί θεωρήσαμε ότι στην πολιτική αντιπαράθεση με την Ευρώπη θα μπορέσαμε να έχουμε καλύτερο αποτέλεσμα.

Οι «αυταπάτες» που λέτε.

Ο Ναπολέοντας έλεγε ότι όταν πέσει η πρώτη κανονιά τα σχέδια καταρρέουν. Σπανίως μια πολιτική σύγκρουση μπορεί ν’ αντιστοιχηθεί με την πραγματικότητα. Αυτό που πρέπει να κάνεις κάθε φορά είναι να βρίσκεις την καλύτερη λύση με τις δεδομένες συνθήκες που υπάρχουν. Αυτό προσπαθήσαμε να κάνουμε αλλά από εκεί και πέρα ο κόσμος έχει προσδοκίες, ανάγκες, είναι κουρασμένος από τα 9 χρόνια της κρίσης, θέλει να δει τη ζωή του να βελτιώνεται και αυτό προκαλεί φθορά σε όποιον καλείται να το διαχειριστεί από κυβερνητική θέση.

Μήπως το μπασταρδέψατε αρκετά το πράγμα στο ΣΥΡΙΖΑ; Και παλιό ΠΑΣΟΚ και Κουντουρά και Πέτρος Κόκκαλης.

Ξαναλέω, ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένα κόμμα του 4%. Από εκεί και πέρα αναδείχθηκε το 2012 σε αξιωματική αντιπολίτευση και για να γίνει αυτό τον στήριξαν άνθρωποι που τα προηγούμενα χρόνια στήριζαν κυρίως το ΠΑΣΟΚ. Από εκεί και πέρα ο κόσμος φέρνει μαζί του ιδεολογίες, διαδρομές και πρακτικές, όπως φέρνει μαζί της και η αριστερά. Η αριστερά δεν είναι το απόλυτο καλό, δεν πρέπει να την αγιοποιούμαι. Αλλά επειδή είπες για την Κουντουρά, όταν ήρθε η ώρα της Συμφωνίας των Πρεσπών και φάνηκε ποιος έχει έναν ανοιχτό ορίζοντα και ποιος επενδύει στην πατρηδοκαπηλία, υπήρξαν άνθρωποι που προέρχονταν παραδοσιακά από τη δεξιά που στήριξαν αυτή τη συμφωνία.

Μήπως το έκαναν όμως για την καρέκλα;

Δεν το πιστεύω. Μπορούσαν κάλλιστα να στήσουν πολιτική καριέρα σε κάποια άλλη πολιτική δύναμη. Η Συμφωνία των Πρεσπών που έφερε το τέλος της συγκυβέρνησης με τον Καμμένο οδήγησε σε μια νέα κατάσταση το ελληνικό κοινοβούλιο. Υπήρξαν άνθρωποι που θεώρησαν ότι τώρα ξαναμπαίνουν οι διαχωριστικές γραμμές, μ έναν διαφορετικό τρόπο στη μεταμνημονιακή περίοδο. Έναν νέο πολιτικό σκηνικό που δεν πρέπει να το θεωρήσουμε αμελητέα εξέλιξη

Είδαμε όμως και στο ύφος ν’ αντιγράφονται συμπεριφορές από το πρόσφατο παρελθόν.

Πολλές φορές μπορεί να ξεπεράστηκαν τα όρια και να έχουν γίνει λανθασμένες δηλώσεις. Όμως, πρέπει να σκεφτείς ότι ενίοτε η οργή και το ξέσπασμα όταν η επίθεση είναι ακραία από συγκεκριμένα συστήματα εξουσίας, μπορεί να είναι και δικαιολογημένη και ίσως θα έπρεπε να είμαστε πιο επιεικής.

Πιο επιεικής με τον Πολάκη ας πούμε;

Το ακούω συχνά αλλά θέλω να πω ότι ο Πολάκης έδωσε μια μάχη ενάντια σε συστήματα που λυμαίνονταν την υγεία. Αλλά σε αυτή τη μάχη είχε έναν πρωταγωνιστικό ρόλο. Όλα όσα γινόντουσαν στο ΚΕΛΠΝΟ για παράδειγμα. Εκεί υπήρχαν διάφοροι που ήθελαν να συγκαλύψουν την ιστορία. Έτσι τον στοχοποίησαν. Σήμερα ένας άνθρωπος που διώκεται για τα ατοπήματα του ΚΕΛΠΝΟ, είναι στα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Πουλής. Πολλές φορές οι συγκρούσεις που έγιναν αφορούσαν εκτεταμένα συστήματα.

Γιατί δεν αφήσατε τη δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της όμως και εσείς απλά να κυβερνάτε. Έπρεπε να είστε συνέχεια σε αυτή την αντιπαράθεση;

Νομίζω ότι ο ελληνικός λαός μας ψήφισε και για να δώσουμε αυτή τη μάχη. Είχαμε εντολή να τη δώσουμε.

Την κερδίσατε;

Δεν έχει κερδηθεί η μάχη. Συνεχίζεται. Αλλά είναι δυνατόν να μας έχει δώσει ο ελληνικός λαός εντολή να τη δώσουμε και να πούμε εμείς καλύτερα να μην μπλέξουμε;

Δεν είπα να μη μπλέξετε αλλά ν’ αφήσετε τη δικαιοσύνη να πάει από μόνη της.

Δεν θα πήγαινε. Για ν’ ανοίξουν αυτές οι υποθέσεις πρέπει να γίνουν διοικητικές ενέργειες που θ’ αποτελέσουν και την πρώτη ύλη μιας προκαταρκτικής εξέτασης. Δηλαδή πάρα πολλά πράγματα εξαρτώνται από τη βούληση της διοίκησης για να πάρουν μπροστά. Από τη στιγμή που πάρουν, η δικαιοσύνη θα την κάνει η δουλειά της. Αν η πολιτική ηγεσία θέλει να συγκαλύψει μπορεί να το κάνει, αν θέλει να αποκαλύψει θα αποκαλύψει. Το θέμα είναι όταν μπαίνεις στη διαδικασία με αυτά τα συστήματα είναι δεδομένο πως τα πράγματα θα γίνουν σκληρά.

Όσον αφορά το ύφος πάλι. Έπρεπε από τη στιγμή που έγινε κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ να ασχοληθεί περισσότερο με τη συζήτηση για το πως πρέπει να είναι η Αριστερά τον 21ο αιώνα; Αναφερθήκατε όσο θα έπρεπε στο περιβάλλον;

Δεν ήταν μια κυβέρνηση που άνηκε τελείως στο χώρο της Αριστεράς. Αυτό δεν την εμπόδισε να κάνει κάποια πράγματα. Σίγουρα το θέμα της κλιματικής αλλαγής δεν μπήκε σαν θέμα τόσο ψηλά στην ατζέντα όσο έπρεπε. Είναι μια κριτική που την αποδέχομαι και τη θεωρώ και ορθή. Όταν ένα πρόβλημα έχει μακροπρόθεσμα χαρακτηριστικά δεν το κοιτάς, λανθασμένα βέβαια, τόσο πολύ όταν έχεις χρεοκοπήσει σαν χώρα.

Την αντιμετωπίζουμε όμως την αριστερά σαν «ιερή αγελάδα».

Δεν πιστεύω ότι είναι. Τον χρησιμοποιούν αυτό τον όρο και κάποιοι ακραία φιλελεύθεροι που λένε ότι στη συλλογική συνείδησή η αριστερά είναι αμόλυντη, άσπιλη, έχει το ηθικό πλεονέκτημα και το χρησιμοποιούν αυτό για ν’ αποδείξουν ότι στην πραγματικότητα ισχύει το αντίθετο. Φτάνουν πολλές φορές να χρεώνουν στην αριστερά όλα τα δεινά της αντιπολίτευσης. Ότι όλοι επηρεαζόντουσαν από την ιδεολογική ηγεμονία της αριστεράς. Ακόμα και για την κρίση ευθυνόταν η Αριστερά. Ότι ήρθε το ΔΝΤ στην Ελλάδα το χρέωσαν στο γεγονός ότι η Αριστέρά είχε πολιτική ηγεμονία στην αντιπολίτευση. Άρα νομίζω ότι ισχύει το αντίθετο, όχι μόνο δεν είναι ιερή αγελάδα αλλά για πολλούς είναι και η αιτία όλων των κακών που έχουν συμβεί σε αυτή τη χώρα.

Debate με τον κ. Ν. Δένδια (ΝΔ)

Στον AlphaTV με τον δημοσιογράφο Α. Σρόιτερ:

Η ΝΔ μιλούσε για την εκκίνηση μιας νέας φορολογικής πολιτικής από το 2019. Στη συνέχεια αυτή μετατέθηκε για το 2020 και στη συνέχεια για το 2021. Ο λόγος είναι ότι η ΝΔ γνωρίζει ότι δεν υπάρχει για το 2019 δημοσιονομικός χώρος ενώ για το 2020 οι συντελεστές που προτείνει, με τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών στο 15%, με τη μείωση του φόρου επιχειρήσεων από το 28% στο 20%, θα δημιουργήσει ένα δημοσιονομικό κενό 2-3 δις.

Η ΝΔ θεωρεί ότι μπορεί να διατάξει την ανάπτυξη και να καλύψει τα δημοσιονομικά κενά όμως κατά την εκτίμησή μου η πραγματικότητα είναι ότι αυτό δεν συγκροτεί ένα συνεκτικό πρόγραμμα αλλά έναν ακραίο οικονομίστικο λαϊκισμό που ο κος Μητσοτακης, αν ο μη γένοιτο γίνει Πρωθυπουργός, θα τον βρει μπροστα του. Το χειρότερο όμως είναι ότι θα τον βρουν μπροστά τους οι πολίτες.